Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2016

V Congreso Internacional de Estudios Griegos

Τρίτη, 2 Αυγούστου 2016

Από τα λατινικά στα ισπανικά: ένας εξαιρετικός ιστότοπος

Στη διεύθυνση Máquina del Tiempo μπορεί κανείς να κάνει το εξής εξαιρετικό πράγμα: να εισάγει σε μια φόρμα μια λατινική λέξη και η σελίδα την βγάζει όπως άλλαξε σε διαδοχικές χρονικές περιόδους, οι οποίες δείχνουν την εξέλιξη της λατινικής στη σημερινή ισπανική. Δηλαδή την περνάει από φάσεις εξέλιξης όπως η πρωτορομανική, η μεσαιωνική ισπανική, η νέα ισπανική, κ.τ.λ.
Ενδιαφέρει ιδιαίτερα γλωσσολόγους, φοιτητές της γλωσσολογίας και της φιλολογίας, λατινιστές και καθηγητές ισπανικής.

Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2016

8ο Φεστιβάλ ΛΕΑ, η ελληνο-ιβηροαμερικανική γιορτή του Λόγου


Το 8ο Φεστιβάλ ΛΕΑ, η ελληνο-ιβηροαμερικανική γιορτή του Λόγου, θα διεξαχθεί από τις 21 ως τις 25 Ιουνίου στην Αθήνα, στις 22 Ιουνίου στη Θεσσαλονίκη, και για πρώτη φορά φέτος και στη Λευκάδα, στις 23 και 24 Ιουνίου. Για μιαν ακόμα χρονιά, το ΛΕΑ παρουσιάζει την πολυμορφία και τον πλούτο του ιβηροαμερικανικού πολιτισμού, με κύριο άξονα τη λογοτεχνία και τους συγγραφείς της, γύρω από τον οποίο περιστρέφονται οπτικές τέχνες, γαστρονομία και μουσική. Όλα αυτά μέσα από συζητήσεις, στρογγυλές τράπεζες, διαλέξεις, παρουσιάσεις βιβλίων -που οι συγγραφείς τους θα βρεθούν στην Αθήνα ειδικά γι’ αυτό-, αφιερώματα, εργαστήρια μετάφρασης και γλωσσολογικής θεματολογίας αλλά και τέχνης και μαγειρικής, εκθέσεις, και συναυλίες από συγκροτήματα και σολίστες.
Περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδα: http://www.ispania.gr

Πέμπτη, 12 Μαΐου 2016

Βιβλία - Dante Alighieri, "De vulgari eloquentia" en español


DANTE ALIGHIERI. De vulgari eloquentia / En torno a la lengua común

Edición bilingüe LATÍN - ESPAÑOL

Incluye una reflexión sobre la ciencia de la lengua basada en su propia experiencia personal –como ciudadano y como escritor– a la búsqueda de la propia identidad lingüística. Identidad lingüística imprescindible para poder alcanzar la unidad social y política del territorio.

Más información, pedidos y precios en la web: www.editatenea.com

Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2016

Η προσωπική βιβλιοθήκη του Φερνάντο Πεσσόα ελεύθερη online



Ο Φερνάντο Πεσσόα (1888-1935) υπήρξε ένας από τους πιο πολυσύνθετους ανθρώπους των γραμμάτων στην Πορτογαλία του 20ού αιώνα. Ποιητής, συγγραφέας, μεταφραστής, κριτικός της λογοτεχνίας, εκδότης και φιλόσοφος, άφησε μια μεγάλη πνευματική παρακαταθήκη, όχι μόνο στη χώρα του, αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Τώρα η προσωπική του βιβλιοθήκη, που αποτελείται από 1142 βιβλία, προσφέρεται ελεύθερα online και μπορεί κανείς να διαβάσει τα βιβλία σελίδα προς σελίδα ή να τα κατεβάσει στον υπολογιστή του. Η αναζήτηση μπορεί να γίνει κατά έτος, κατά αλφαβητική σειρά ή κατά θεματική κατηγορία. Υπάρχουν επίσης και προσωπικά χειρόγραφα του ποιητή.

Ιστοσελίδα: http://casafernandopessoa.cm-lisboa.pt/bdigital/index/index.htm

Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2016

José Moreno Villa


Νεκρή φύση με κύπελλο και βάζο

Ο ισπανός Χοσέ Μορένο Βίγια (José Moreno Villa, 1887-1955) συγκέντρωνε πολλές ιδιότητες. Ήταν ποιητής, κριτικός, ιστορικός της τέχνης, σκιτσογράφος, ζωγράφος, χημικός και πολλά άλλα. Θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της λεγόμενης Γενιάς του 27. Κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Ισπανικής Δημοκρατίας ήταν διευθυντής του αρχείου της Βασιλικής Βιβλιοθήκης.
Με την έναρξη του ισπανικού εμφυλίου πολέμου εξορίστηκε πρώτα στις ΗΠΑ και κατόπιν στο Μεξικό, όπου και πέθανε.


Εσωτερικό με άλογο


Νεκρή φύση με σκακιέρα

Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2016

Μαθήματα ελληνικής γλώσσας στη Βραζιλία


Μαθήματα ελληνικής γλώσσας στο Κέντρο Γλωσσών και Διαπολιτισμικότητας (CELIN) του Πανεπιστημίου του Παρανά στη Βραζιλία. Κάντε κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση.

Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2016

Μια ενδιαφέρουσα παρουσίαση του Μουσείου του Πράδο



Το Μουσείο του Πράδο στη Μαδρίτη (στα ισπανικά Museo del Prado) είναι ένα από τα σημαντικότερα μουσεία τέχνης του κόσμου. Οι συλλογές του περιλαμβάνουν πάνω από 8.000 πίνακες ζωγραφικής, περισσότερα από 6.000 σχέδια, περίπου 700 γλυπτά, κάπου 2.000 διακοσμητικά τεμάχια, και περίπου 1.000 νομίσματα και μετάλλια. Ανάμεσα στους πίνακες ζωγραφικής ξεχωρίζουν έργα των Βελάσκεθ, Γκόγια, Ελ Γκρέκο και Ριβέρα, ενώ παράλληλα διαθέτει έναν μεγάλο αριθμό από έργα καλλιτεχνών εκτός της Ισπανίας, όπως των Ρέμπραντ, Ρούμπενς και Τισιανού.

Μια διαφορετική και πολύ ενδιαφέρουσα παρουσίαση του μουσείου μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα ispania.gr.

Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2016

Παρουσίαση βιβλίου του Eusebi Ayensa


Κάντε κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση

Πέμπτη, 21 Ιανουαρίου 2016

Don Miki: το ισπανικό Μίκυ Μάους



Το Don Miki υπήρξε το ισπανικό αντίστοιχο του Μίκυ Μάους και κυκλοφόρησε από το 1976 ως το 1989, βγάζοντας συνολικά 664 τεύχη.

Πληροφορίες για το περιοδικό στην ισπανική Βικιπαίδεια.
Αρχείο όλων των τευχών και των περιεχομένων τους στην Παγκόσμια βάση δεδομένων για Disney κόμικς.



Παρασκευή, 15 Ιανουαρίου 2016

Ιστολόγιο στα πορτογαλικά για τη νεοελληνική λογοτεχνία



Ένα καινούριο ιστολόγιο με κείμενα νεοελληνικής λογοτεχνίας μεταφρασμένα στα πορτογαλικά έκανε την εμφάνισή του στο διαδίκτυο. Δημιουργός του ο νεοελληνιστής και μεταφραστής Théo de Borba Moosburger από την Βραζιλία, πτυχιούχος κλασικής φιλολογίας του Ομοσπονδιακού Πανεπιστημίου του Παρανά, με μάστερ και διδακτορικό στη μετάφραση.

Η διεύθυνση του ιστολογίου: http://literaturaneohelenica.blogspot.com.br

Σάββατο, 9 Ιανουαρίου 2016

Βικτόρια ντε λος Άνχελες, η καταλανή Ναϊάδα


(Πηγή φωτογραφίας)

****Νέα συνεργασία του φίλου του ιστολογίου που υπογράφει με το ψευδώνυμο "Καλοπροαίρετος". Θερμές ευχαριστίες.

Πριν καμιά τριανταπενταριά χρόνια, σε προ διαδικτύου και πακτωλού πληροφόρησης εποχές, το Τρίτο Πρόγραμμα του κρατικού ραδιοφώνου, και ειδικά οι εκπομπές 'Ο συνθέτης της εβδομάδας' και 'Βραδιά όπερας', στάθηκαν η βασική πηγή μύησής μου στην κλασσική μουσική.

Πολλές εκπομπές τις ηχογραφούσα σε κασσέτες και, επανακούγοντάς τις αργότερα σε συνδυασμό με την ελάχιστη βιβλιογραφία, πάσχιζα να αυτοεκπαιδευτώ.

Εκτός από τα φαβορί, το Τρίτο έβαζε και δύσκολα, κάτι Πουλένκ, κάτι Σκριάμπιν, πού να μπορέσω να παρακολουθήσω• το πάλευα όμως.

Και κάποια στιγμή, ακούω το μοτέτο "Exsultate, jubilate" του Μότσαρτ, με μια φωνή που όμοιά της δεν είχα ξανακούσει• μια φωνή πολύ γλυκιά, περισσότερο και από της Κίρι, πολύ φωτεινή, περισσότερο και από της Τεμπάλντι, φυσική, πηγαíα, χωρíς αυτó το επιτηδευμένο που έχουν οι οπερατικές φωνές, γήινη αλλά και ουράνια μαζί.

Αυτή ήταν η πρώτη μου γνωριμία με την καταλανή σοπράνο Βικτόρια ντε λος Άνχελες. Προδήλως, με κέρδισε ισοβίως.

Η Βικτόρια ήταν σύγχρονη με την Κάλλας, τη Σάδερλαντ και την Τεμπάλντι. Η καριέρα της εκτάθηκε από το 1947 ως το 1992• η ακμή της ήταν μεταξύ περίπου 1955-1965. Διακρίθηκε εξίσου τόσο με πολυμελείς ορχήστρες στη δυναμική σκηνή της όπερας, όσο και με συνοδεία μόνο ένα πιάνο στο στατικό πάλκο των ρεσιτάλ, κάτι ιδιαίτερα σπάνιο για λυρικό αοιδό (προσωπικά, μόνο τη Σβάρτσκοπφ ανακαλώ). Μετά το 1961 εντόπισε και σταδιακά περιόρισε τις εμφανίσεις της σε ρεσιτάλ με παραδοσιακά και σύγχρονα τραγούδια -στο εξής, για συντομία, άσματα- της Ισπανίας και της Καταλωνίας, αλλά και γερμανικά λίντερ, και γαλλικά σανσόν, και ιταλικά κάντι.

Δεν ήταν εμφανισιακά προικισμένη, δεν είχε, π.χ., την ηραία θεοπρέπεια της Κάλλας, τη βαλκυρική επιβλητικότητα της Νίλσσον ή τη χολλυγουντιανή φινέτσα της Μόφφο• η καημένη, μια ταπεινή Αλόζα* ήταν. (*Νύμφη των ποτάμιων και λιμναίων υδάτων, το καταλανικό αντίστοιχο της αρχαιοελληνικής Ναϊάδας)

 
(Πηγή φωτογραφίας)

Επιπλέον, δεν ήταν τύπος που απασχολούσε τα πρωτοσέλιδα, ούτε διέθετε στίφη αφοσιωμένων θαυμαστών.

Μολαταύτα, ο εγκάρδιος χαρακτήρας και η καταδεκτική συμπεριφορά της δημιουργούσαν οικειότητα• πιθανόν γι' αυτό αναφέρομαι συχνά σε αυτήν ως 'θεία Τόρι' (και στις, περίπου σύγχρονές της, Μονσερράτ Καμπαγιέ ως 'θεία Μόντσε' και Τερέσα Μπεργάνσα ως 'θεία Τέρε', και στη, λίγο προγενέστερή της, Κοντσίτα Σουπερβία ως 'θεία Κόντσα').

Οι ερμηνείες της, τόσο σε μεμονωμένες άριες, όσο και σε πλήρεις όπερες, διέπονται από βαθιά κατανόηση του ρόλου, και ανάλογη προσαρμογή του ύφους της. Ερμήνευσε στη σκηνή και ηχογράφησε πλήθος ολοκληρωμένων οπερών, σε ρόλους που εκτείνονται από την Αντζέλικα στον Ορλάνδο μαινόμενο του Βιβάλντι μέχρι την Αντωνία στα Παραμύθια του Χόφφμαν του Όφφενμπαχ. Η γλώσσα δεν ήταν εμπόδιο: η εκφορά και η προφορά της στα ιταλικά, στα γαλλικά, στα γερμανικά και στα αγγλικά ήσαν άμεμπτες.

Στην εύκολη και αβανταδόρικη άρια "O mio babbino caro" από τον Τζιάννι Σκίκι του Πουτσίνι, δίνει μιαν ανάλαφρη, παιγνιώδη ερμηνεία• μπορεί κανείς ν' ακούσει το χαμόγελό της, το δε χαρακτηριστικό της αέρινο, ταχύτατο γκλισσάντο στο andrei (sul Ponte Vecchio), θα το ζήλευαν και οι καλύτερες κολορατούρες.

 
Βικτόρια ντε λος Άνχελες, "O mio babbino caro", από τον Τζιάννι Σκίκι του Πουτσίνι (1958)

Ήδη ανακύπτει ένα σημαντικό διαφοροποιό στοιχείο στην ερμηνεία της: σε αντίθεση με τις σύγχρονές της, απουσιάζουν οι λαρυγγικοί τόνοι, η κρύα μεταλλική χροιά και το αναίτιο τρέμολο, κάτι που, σε σημεία, δίνει την εντύπωση ότι δεν τραγουδά, αλλά διηγείται.

Στην άρια "As when the dove laments her love" από την όπερα Άκις και Γαλάτεια του Χαίντελ δίνει μια υποδειγματική μπαρόκ ερμηνεία• η χροιά της θυμίζει συστοιχία από γυάλινα καμπανάκια, τα δε ποικίλματά της και ειδικά οι τρίλλιες της είναι εκθαμβωτικά.

Στην πανδύσκολη, τόσο τεχνικά όσο και ερμηνευτικά, άρια "Ebben? Ne andrò lontana" από την όπερα La Wally του Καταλάνι, δίνει μια σύνθετη λυρική ερμηνεία. Οι αλλαγές στην ένταση, στη ρυθμική αγωγή, και κυρίως στα συναισθήματα, αποδίδονται άψογα. Το, κατά την παρτιτούρα, χαμηλόφωνο dolcissimo con espressione τού "O della madre mia casa gioconda", καμία δεν μπόρεσε να το αποδώσει καλύτερα. Δεν αναφέρομαι καν στην πανίσχυρη κορώνα προς το τέλος: αν δεν την έχεις, απλώς δεν αγγίζεις την προκείμενη άρια. Να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη εκτέλεση δεν σταματά, όπως στις μέρες μας, στο "E fra le nubi d'ôr", αλλά συνεχίζει και αποκλιμακώνεται με το δυσοίωνο "Ma fermo è il piè", κλπ.

Οι ερμηνείες της ως Βιολέττα στην Τραβιάτα και ως Αμέλια στον Σιμόν Μποκανέγκρα, αμφότερα Βέρντι, είναι εμβληματικές. (Η φωτογραφία της στην αρχή του κειμένου είναι από την εμφάνισή της ως Βιολέττα στη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης το 1957.)

Οι ηχογραφήσεις της ως Μανόν (1953) στην ομώνυμη όπερα του Μασσνέ, ρόλου που, λόγω της δυσκολίας του, έχει χαρακτηριστεί ως 'η γαλλική Ιζόλδη', και ως Μαργκερίτ (1955) στον Φάουστ του Γκουνώ, θεωρούνται κατά πολλούς οι πληρέστερες.

Αλλά και Βάγκνερ ερμήνευσε η θεία Τόρι• οι ηχογραφήσεις της ως Ελίζαμπεθ στον Τανχώυζερ (1961) και ως Έλζα στον Λόενγκριν (1964), στέκονται ισότιμα δίπλα στις αξεπέραστες της Νίλσσον και της Φλάκστατ. Ένας δειγματισμός τών, π.χ., "Dich teure halle grüß ich wieder" και "Einsam in trüben Tagen" αντιστοίχως, είναι εύγλωττος.

Η Βικτόρια συνεργάστηκε με τους επιφανέστερους λυρικούς αοιδούς της εποχής της, όμως το ταίρι της το βρήκε στον Γιούσσι Μπγιέρλινκ, τη γλυκύτερη ίσως φωνή τενόρου στην ιστορία. Το αισθητικό αποτέλεσμα των ντουέτων τους στη Μαντάμα Μπατερφλάι και στη Μποέμ είναι μαγικό• και να σκεφτεί κανείς ότι, όσοι είχαν το προνόμιο να ακούσουν ζωντανά τους παλαιότερους λυρικούς καλλιτέχνες, και ειδικά εκείνους που φημίζονταν για τη γλυκύτητα και τη θέρμη της φωνής τους -αντιπροσωπευτικότερα παραδείγματα από τη Βικτόρια και τον Γιούσσι δύσκολα μπορούν να προταθούν-, ομονοούν στο ότι οι ηχογραφήσεις δεν έχουν αιχμαλωτίσει παρά μέρος μόνο των ηχοχρωμάτων τους.

 
Γιούσσι Μπγιέρλινκ και Βικτόρια ντε λος Άνχελες, "O soave fanciulla" (από το 10'00''), από τη Μποέμ του Πουτσίνι (1956)

Οι Γιούσσι και Βικτόρια έχουν συμπράξει και σε μία από τις καλύτερες ηχογραφήσεις (1953) των Παλιάτσων του Λεονκαβάλλο. Με την ευκαιρία, ένα παραλειπόμενο: Όπως είναι γνωστό, λόγω της μικρής τους διάρκειας, οι Παλιάτσοι συνήθως παίζονται την ίδια βραδιά μαζί με την (για την ακρίβεια, μετά την), επίσης μικρής διάρκειας, Καβαλλερία ρουστικάνα του Μασκάνι. Η αθεόφοβη η Βικτόρια είχε ερμηνεύσει μία τουλάχιστον φορά, στην ίδια παράσταση, τους πρωταγωνιστικούς ρόλους και στις δύο όπερες! Σε μια παράσταση Cav/Pag, δεν είναι σπάνιο να παίζει ο ίδιος βαρύτονος τον Άλφιο και τον Τόνιο, οι ρόλοι είναι σύντομοι• όμως, Σαντούτσα και Νέντα το ίδιο βράδυ;!

Οι ερμηνείες της σε άσματα, εξ ορισμού λιγότερο απαιτητικές συνθέσεις, διακρίνονται για την απλότητα και την αμεσότητά τους, και την πλήρη απουσία φωνητικής επίδειξης.

Μερικοί -οι περισσότεροι- λυρικοί αοιδοί, κατά την απόδοση ασμάτων, συνοδεύονται από πολυπρόσωπες ορχήστρες και χορωδίες, και τα ερμηνεύουν περίκομψα, προβάλλοντας περισσότερο τους ίδιους και λιγότερο τα άσματα. Αντιθέτως, η Βικτόρια ηνιοχούσε και υπέτασσε τη φωνή της, υπηρετώντας με λιτότητα τα άσματα: έπαιρνε κάποια petits riens (μικρά τίποτα), γιατί τέτοια είναι, συγκρινόμενα με τις συνθέσεις της συμφωνικής μουσικής, τα άσματα, και τους έδινε άλλη διάσταση.

Η ερμηνεία της στο καταλανικό τραγούδι του 16ου-17ου αιώνα El mariner μού δημιουργεί την εικόνα μιας καλοκάγαθης γιαγιάς που αφηγείται ιστορίες στα εγγόνια της.

 
Βικτόρια ντε λος Άνχελες, El mariner, καταλανικό παραδοσιακό τραγούδι (1992)

Η ερμηνεία της στο ληντ του Μπραμς An die Nachtingall καταδεικνύει τη ζηλευτή προσαρμοστικότητά της σε μεγάλη ποικιλία υφών.

Η ερμηνεία της στο ποίημα Los cuatro muleros του Λόρκα δεν έχει ίχνος περιττής θεατρικότητας και δραματικότητας, και όμως είναι τόσο μεστή συναισθηματικά.

Είναι βέβαιο ότι οι φωνητικές και εκφραστικές δυνατότητες της Βικτόρια δεν εξερευνήθηκαν πλήρως. Χαρακτηριστικό δείγμα, το "Canción del amor dolido", το πρώτο από τα τρία σύντομα τραγούδια από τον Μάγο έρωτα του ντε Φάλια. Η Βικτόρια, με σκουρυμένη φωνή, ώστε να ακούγεται ως μέτσο -όπως ορίζει ο συνθέτης-, με τη ρωμαλέα, κοφτή, πυρετική, επιδεικτική εκφορά των κανταόρας, ακολουθώντας κατά γράμμα τις λεπτομερείς οδηγίες του ντε Φάλια -con angustia, con desvarío, con locura κοκ.-, και με προφορά βέρας γαδιτάνας (mardito αντί maldito, farta αντί falta, toíta αντί todita, abrasá αντί abrasada, orvía αντί olvida, πραγμάτωση του τελικού s του άρθρου στο las penas ως αχνό ουρανικό /χ/), είναι αγνώριστη. Μετά τον αρχικό αιφνιδιασμό, ακολουθεί η έκπληξη, και μένει ο θαυμασμός.

 
Βικτόρια ντε λος Άνχελες, "Canción del amor dolido", από τον Μάγο έρωτα του ντε Φάλια (1964)

Πολύ θα ήθελα να υπήρχαν ηχογραφήσεις της Βικτόρια σε καθαρά φωνητικές -χωρίς λόγια- συνθέσεις, π.χ. το Βοκαλίζ του Ραχμάνινωφ, το κονσέρτο για κολορατούρα σοπράνο του Ρέινγκολντ Γκλιέρ (Glière), ή ακόμα και το κονσέρτο για φωνή του Σεν-Πρε (Saint-Preux). Ιδανικά, θα ήθελα να είχε ερμηνεύσει μέρη σόλο οργάνων σε συμφωνικές συνθέσεις, π.χ. του βιολιού στη "Méditation" από τη Θαΐδα του Μασσνέ ή της τρομπέτας στο ρόντο του κονσέρτου του Χάυδν• για καθένα από αυτά, θα μιλούσαμε για αυτόνομη σπουδή στην ανθρώπινη φωνή. Δυστυχώς δεν υπάρχουν.

Παρόντων ιερών τεράτων όπως η Κάλλας και η Σάδερλαντ, η Βικτόρια σαφώς και δεν είναι η καλύτερη σοπράνο της ιστορίας, ούτε καν της γενιάς της. Από την άλλη, δεν μπορεί να αγνοηθεί αυτό το μοναδικό, και έκτοτε ανεπανάληπτο, δυσκολοπερίγραπτο 'κάτι' του ηχοχρώματος και των ερμηνειών της.

Η Βικτόρια, όχι περισσότερο από την Κάλλας και τη Σάδερλαντ, αλλά όχι λιγότερο από την Τεμπάλντι και την Καμπαγιέ (περιορίζομαι στις γυναικείες φωνές), συνετέλεσε στις δεκαετίες του '50 και του '60 στην αναβίωση και εκλαΐκευση της όπερας, ιδίως του μπελ κάντο. Χωρίς αυτές, είναι αμφίβολο αν θα είχαν προκύψει, ή κατ' ελάχιστον αν θα είχαν τόσο ευρεία αναγνωρισιμότητα και δημοφιλία, χτες η Νετρέμπκο και η Γκεοργκίου, σήμερα η Περετγιάτκο και η Παπαθανασίου, αύριο ίσως η Γιόντσεβα και η Γιάχο.

Αν έπρεπε να αποδώσω στη φωνή της ένα επίθετο, θα την έλεγα μεσογειακή. Η Βικτόρια γεννήθηκε στη Βαρκελώνη• θα μπορούσε να έχει γεννηθεί στη Σούσα, στο Σάσσαρι, στην Πύλο, στη Βεγγάζη, σε οποιαδήποτε παραμεσόγεια πόλη: η φωνή της περιέχει το ασημοπράσινο της φυλλωσιάς του μαροκινού λιόδεντρου, το πορτοκαλόχρυσο της αιγαιακής δύσης, την ίδια τη Μεσόγειο.

Ο βάσκος πιανίστας Χοακίν Ατσούκαρρο είχε πει: "Η Βικτόρια ντε λος Άνχελες είναι η μία από τις δύο καλύτερες σοπράνο του 20ού αιώνα. Την άλλη ας τη διαλέξει ο αναγνώστης".

Συντάσσομαι.

Πέμπτη, 7 Ιανουαρίου 2016

"Todo claro" - Μια ιστοσελίδα με ασκήσεις γραμματικής και λεξιλογίου


Το "Todo claro" είναι μια ενδιαφέρουσα ιστοσελίδα με ασκήσεις γραμματικής και λεξιλογίου για κάθε επίπεδο εκμάθησης της ισπανικής γλώσσας (από το Α1 μέχρι το Γ2). Μπορείτε να το βρείτε εδώ.

Τετάρτη, 6 Ιανουαρίου 2016

Ρουμπέν Νταρίο - Φθινοπωρινοί στίχοι



Ο νικαραγουανός ποιητής Ρουμπέν Νταρίο (Rubén Darío, 1867-1916) θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους ποιητές της Λατινικής Αμερικής και είναι ο θεμελιωτής του μοδερνίσμο (modernisno), ενός ισπανοαμερικανικού λογοτεχνικού ρεύματος που απετέλεσε τομή στη λογοτεχνία και των δύο πλευρών του Ατλαντικού πριν και μετά το γύρισμα του 20ού αιώνα.
Ένα από τα γνωστά ποιήματά του είναι οι Φθινοπωρινοί στίχοι (Versos de otoño):



Όταν πάει προς εσένα η σκέψη μου ευωδιάζει
και βαθαίνει απ' την τόση γλύκα του βλέμματός σου.
Με τα γυμνά σου πόδια πατάς σε αφρού ασπράδα
και στα χείλια σου κλείνεις την ευτυχία του κόσμου.

Η εφήμερη αγάπη μικρή απόλαυση δίνει
κι ίδιο τέλος προσφέρει στη χαρά και στη λύπη.
Πριν μια ώρα ένα όνομα χάραξα μές στο χιόνι,
λίγο πριν την αγάπη μου είπα πάνω στην άμμο.

Τα ολοκίτρινα φύλλα πέφτουνε στην αλέα,
που παν κι έρχονται τόσα ερωτευμένα ζευγάρια
και τα ρόδα σου, Άνοιξη, φυλλορρούν κι εκείνα
στο κρασί που απομένει μές στην κούπα του Οχτώβρη.

(Μετάφραση: Ηλίας Ματθαίου
από την Ανθολογία ισπανικής ποίησης,
Εκδόσεις Γνώση, Αθήνα 1983)

Δευτέρα, 4 Ιανουαρίου 2016

Alicia de Larrocha

Η Alicia de Larrocha (1923-2009) θεωρείται μία από τις σημαντικότερες ισπανίδες πιανίστες στην ιστορία. Γεννημένη στη Βαρκελώνη από γονείς επίσης πιανίστες, έκανε τα πρώτα της βήματα σε ηλικία τριών ετών και έδωσε το πρώτο της κονσέρτο στα πέντε της χρόνια. Η καρριέρα της καλύπτει περισότερες από επτά δεκαετίες με παραστάσεις σε όλο τον κόσμο, στις οποίες ερμήνευσε έργα των Αλμπένιθ, Γρανάδος, Ντε Φάλια, Ραβέλ, Λιστ, Μπετόβεν, Μότσαρτ, κ.ά.
Στο παρακάτω βίντεο την ακούμε να ερμηνεύει την περίφημη Ουγγρική Ραψωδία αρ. 2 του Λιστ.

Παρασκευή, 1 Ιανουαρίου 2016

Períodos, autores y obras de la literatura española (hasta el siglo XVI)


Στο παρακάτω έγγραφο υπάρχει μια σχηματική ιστορία των περιόδων, σημαντικότερων συγγραφέων και έργων της ισπανικής λογοτεχνίας μέχρι και τον 16ο αιώνα. Καλύπτονται δηλαδή ο Μεσαίωνας και η Αναγέννηση μέχρι και την εποχή του Φιλίππου του Β'.

Για την καλύτερη κατανόηση των περιεχομένων του εγγράφου σημειώνουμε τα εξής:

- Η ιστορία χωρίζεται σε περιόδους αιώνων
- Με κόκκινο χρώμα σημειώνεται η ποίηση, με πράσινο η πεζογραφία, με καφέ το θέατρο (και αντίστοιχα οι υποκατηγορίες τους)
- Σε κίτρινο πλαίσιο είναι τα ονόματα των συγγραφέων
- Οι τίτλοι γενικών έργων (π.χ. μιας ποιητικής συλλογής, ενός θεατρικού εργου, ενός μυθιστορήματος) είναι υπογραμμισμένοι
- Οι τίτλοι επιμέρους έργων (π.χ. ενός συγκεκριμένου ποιήματος) είναι με πλάγια γράμματα
- Με κανονικά γράμματα σημειώνονται είδη έργων, για τα οποία δεν υπάρχει ή δεν αναφέρεται ο τίτλος

Μπορείτε να δείτε και να κατεβάσετε το έγγραφο εδώ.

Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2015

Enrique Granados - "Danzas españolas", No. 5, "Andaluza"

Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2015

Τα μαθήματα της Ισπανικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο - Επικαιροποιημένο

Το Τμήμα Ισπανικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών ιδρύθηκε το 1999. Για την απόκτηση πτυχίου, και βάσει του Συστήματος Μεταφοράς και Συσσώρευσης Πιστωτικών Μονάδων (ECTS), απαιτούνται 240 Ευρωπαϊκές Μεταφερόμενες Πιστωτικές Μονάδες (ECTS credits) από το σύνολο των μαθημάτων που προσφέρονται.

Υπάρχουν τέσσερις κατηγορίες μαθημάτων:

1) Υποχρεωτικά Μαθήματα Κορμού (58 ECTS)
2) Υποχρεωτικά Μαθήματα προσφερόμενα από το Τμήμα (48 ECTS)
3) Υποχρεωτικά Μαθήματα Επιλογής προσφερόμενα από το Τμήμα (114 ECTS)
4) Μαθήματα Ελεύθερης Επιλογής προσφερόμενα από άλλα Τμήματα της Φιλοσοφικής Σχολής (20 ECTS)

Τα μαθήματα ανά κατηγορίες:

1) Υποχρεωτικά Μαθήματα Κορμού
- Ισπανική Γλώσσα ΙΙΙ. Μελετώνται οι βασικές ιδιότητες του κειμένου, καθώς και τα χαρακτηριστικά των διαφόρων κειμενικών ειδών. Αναλύονται οι βασικοί τύποι κειμένου, καθώς και οι στρατηγικές που απαιτούνται τόσο για την κατανόηση όσο και για την παραγωγή τους.
- Εισαγωγή στη Θεωρητική Γλωσσολογία
- Εισαγωγή στη Λογοτεχνία Ι (Πεζογραφία) 
- Εισαγωγή στη Λογοτεχνία ΙΙ (Ποίηση) 
- Εισαγωγή στη Λογοτεχνία ΙΙΙ (Θέατρο)
- Εισαγωγή στην Παιδαγωγική. Οι διάφορες θεωρίες σχετικά με την επιστήμη.
- Ιστορία της Νεώτερης Ελλάδας
- Νέα Ελληνική Λογοτεχνία. Εισαγωγή στην επιστήμη της Νεοελληνικής Φιλολογίας.
- Ισπανική Γλώσσα IV. Γίνεται περαιτέρω εμβάθυνση της ισπανικής γλώσσας με ιδιαίτερη έμφαση στον προφορικό λόγο. Σκοπός είναι η εξοικείωση με τη δομή της γλώσσας και με τα γλωσσικά χαρακτηριστικά του καθημερινού λόγου προκειμένου να αναπτυχθούν οι δεξιότητες που χρειάζονται για την κατανόηση και παραγωγή του.
- Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία

2) Υποχρεωτικά Μαθήματα προσφερόμενα από το Τμήμα
- Ισπανικός Πολιτισμός. Επισκόπηση της πολιτιστικής εξέλιξης της Ισπανίας από την Προϊστορική εποχή μέχρι σήμερα, με έμφαση στην ιστορική, καλλιτεχνική, κοινωνική, οικονομική και φιλοσοφική ανάπτυξη.
- Ισπανοαμερικανικός Πολιτισμός. Επισκόπηση του πολιτισμού της Λατινικής Αμερικής από τους Προκολομβιανούς Πολιτισμούς μέχρι σήμερα.
- Ισπανική Λογοτεχνία Ι. Η εξέλιξη της ισπανικής λογοτεχνίας από τον Μεσαίωνα μέχρι και τον 18ο αιώνα.
- Ισπανική Λογοτεχνία ΙΙ. Η εξέλιξη της ισπανικής λογοτεχνίας από τον 19ο μέχρι σήμερα.
- Ισπανοαμερικανική Λογoτεχνία Ι. Επισκόπηση της ισπανοαμερικανικής λογοτεχνίας από την προκολομβιανή περίοδο μέχρι και το modernismo.
- Ισπανοαμερικανική Λογoτεχνία ΙI. Η εξέλιξη της ισπανοαμερικανικής λογοτεχνίας από τον 19ο αιώνα μέχρι σήμερα.
- Ισπανική Γλωσσολογία. Εισαγωγή στις βασικές αρχές της γλωσσολογικής θεωρίας και ανάλυσης. Τα γλωσσολογικά φαινόμενα της ισπανικής γλώσσας και η κατανόηση της δομής και της μορφής της.
- Ιστορία και Θεωρία της Μετάφρασης. Επισκόπηση της μεταφραστικής δραστηριότητας από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.

3) Υποχρεωτικά Μαθήματα Επιλογής προσφερόμενα από το Τμήμα
- Ισπανική Γλώσσα Ι. 
- Ισπανική Γλώσσα ΙΙ. 
- Μεθοδολογία Επιστημονικής Έρευνας. 
- Πρακτική της Μετάφρασης. 
- Μορφολογία-Σύνταξη της Ισπανικής.
- Ισπανικό Μυθιστόρημα. Ανάπτυξη και εξέλιξη του ισπανικού μυθιστορήματος από τον Μεσαίωνα μέχρι και τον 20ό αιώνα.
- Προκολομβιανοί και Ιθαγενείς Πολιτισμοί της Λατινικής Αμερικής.
- Ιστορία της Ισπανικής Γλώσσας. Εισαγωγή στη βασική μεθοδολογία της ιστορικής γλωσσολογίας. Μελετάται η ιστορική εξέλιξη της ισπανικής γλώσσας και λεπτομερής ανάλυση της φωνητικής, μορφολογικής, συντακτικής και λεξιλογικής εξέλιξης της Ισπανικής από τη Λατινική και τις ρωμανικές γλώσσες μέχρι σήμερα.
- Ιστορία της Ισπανικής Τέχνης.
- Κειμενικά Είδη. Μελετώνται οι βασικές ιδιότητες του κειμένου (συνοχή, συνεκτικότητα, προσθετικότητα κτλ., καθώς και τα χαρακτηριστικά –γλωσικά και δομικά– των διαφόρων κειμενικών ειδών. Αναλύονται οι τέσσερις βασικοί τύποι κειμένου (πληροφοριακά, περιγραφικά, αφηγηματικά και επιχειρηματολογικά κείμενα), καθώς και οι στρατηγικές που απαιτούνται τόσο για την κατανόηση όσο και για την παραγωγή τους.
- Τεχνολογίες της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας (ΤΠΕ) στη διδασκαλία της Ισπανικής ως Ξένης Γλώσσας. 
- Φωνητική-Φωνολογία της Ισπανικής.
- Εφαρμοσμένη Γλωσσολογία στη Διδασκαλία και Εκμάθηση της Ισπανικής Γλώσσας. Βασικές αρχές της εφαρμοσμένης γλωσσολογίας με έμφαση στην Ισπανική.
- Θεωρία Λογοτεχνίας.
- Ισπανική Ποίηση. Εξειδίκευση στον ποιητικό λόγο με έργα από τον Μεσαίωνα μέχρι τον 20ο αιώνα.
- Σύγχρονος Ισπανοαμερικανικός Πολιτισμός. Επισκόπηση του πολιτισμού της Λατινικής Αμερικής κατά τον 19ο και τον 20ο αιώνα.
- Ισπανοαμερικανικό Μυθιστόρημα. 
- Πραγματολογία. 
- Παραγωγή Προφορικού Λόγου.
- Ισπανοαμερικανικό Διήγημα. Ανάπτυξη και εξέλιξη του ισπανοαμερικανικού διηγήματος από την αποικιοκρατική εποχή μέχρι σήμερα.
- Ισπανοαμερικανικό Δοκίμιο. 
- Μεθοδολογικά Ρεύματα στη Διδασκαλία της Ισπανικής ως Ξένης Γλώσσας. 
- Ισπανοαμερικανικό Θέατρο. 
- Σχεδιασμός Γλωσσικού Μαθήματος. 
- Λογοτεχνική Μετάφραση. 
- Πρακτική Άσκηση στη Διδασκαλία της Ισπανικής ως Ξένης Γλώσσας.
- Ισπανοαμερικανική ποίηση. Η ανάπτυξη και εξέλιξη της ισπανοαμερικανικής ποίησης από την αποικιοκρατική περίοδο μέχρι σήμερα.
- Εισαγωγή στην Ανάλυση Λαθών.
- Ισπανικό Θέατρο. Από τον Μεσαίωνα μέχρι τις μέρες μας, με έμφαση στο Μπαρόκ και τον 20ο αιώνα.
- Επιχειρηματικότητα και Ισπανικές Σπουδές. 
- Ιστορία της Ισπανοαμερικανικής Τέχνης. 
- Ισπανόφωνος Κινηματογράφος.

4) Μαθήματα Ελεύθερης Επιλογής προσφερόμενα από άλλα Τμήματα της Φιλοσοφικής Σχολής
- Τα μαθήματα αυτά ανακοινώνονται κάθε ακαδημαϊκό έτος από τα άλλα τμήματα της Φιλοσοφικής Σχολής.

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε εδώ.

Παρασκευή, 25 Δεκεμβρίου 2015

¡Feliz Navidad!


Bartolomé Esteban Murillo, La adoración de los pastores, 1668

Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2015

Ο Ελύτης και ο Σολωμός στα πορτογαλικά



Για το βραζιλιάνικο ηλεκτρονικό περιοδικό Revista Literária em Tradução έχουμε γράψει σε παλαιότερη ανάρτηση. Στο τεύχος Δεκεμβρίου 2015 περιλαμβάνονται μεταφράσεις στα πορτογαλικά των έργων Το Μονόγραμμα του Οδυσσέα Ελύτη και Διάλογος του Διονυσίου Σολωμού.
Μπορείτε να δείτε και να κατεβάσετε το περιοδικό εδώ.