Τρίτη 28 Δεκεμβρίου 2010

Βιβλία - "Διαλογισμοί για τη γλώσσα και τη γλώσσα μας" του Γεωργίου Μπαμπινιώτη



Το νέο του βιβλίο «Διαλογισμοί για τη γλώσσα και τη γλώσσα μας» που αναφέρεται στα καίρια θέματα της γλώσσας παρουσίασε πριν λίγες ημέρες ο διακεκριμένος γλωσσολογίας Γιώργος Μπαμπινιώτης στη «Στοά του Βιβλίου». Ο τίτλος του βιβλίου «Διαλογισμοί» προήλθε από τον εσωτερικό διάλογο που κάνει ο γλωσσολόγος με τον νοητό αναγνώστη. Ο γλωσσολόγος και φιλόλογος στον πρόλογο του βιβλίου του, εξηγεί, πως το έργο αυτό απευθύνεται σε όλους όσοι αγαπούν τη γλώσσα, στους αποκαλούμενους κατά τον καθηγητή «εραστές της γλώσσας».

«Γιατί η αγάπη για τη γλώσσα -όπως υποστηρίζει ο καθηγητής- είναι η πιο ουσιαστική αφού έχει να κάνει με την ίδια τη σκέψη μας και ότι πιο σημαντικό χαρακτηρίζει τον άνθρωπο».

Περισσότερα στην ιστοσελίδα kathimerini.gr

Σάββατο 25 Δεκεμβρίου 2010

Jorge Guillén

****Ένα μικρό αφιέρωμα σε έναν πολύ σημαντικό Ισπανό ποιητή του 20ου αιώνα, τον Jorge Guillén (1893-1984), αναδημοσιεύουμε από το γνωστό ιστολόγιο Sobreviviendo, που εδώ και πέντε χρόνια προάγει μέσω της άξιας Juanita la Quejica τον ισπανικό πολιτισμό και κουλτούρα. MÁS VERDAD Sí, más verdad, Objeto de mi gana. Jamás, jamás engaños escogidos. ¿Yo escojo? Yo recojo La verdad impaciente, Esa verdad que espera a mi palabra. ¿Cumbre? Sí, cumbre Dulcemente continua hasta los valles: Un rugoso relieve entre relieves. Todo me asombra junto. Y la verdad Hacia mí se abalanza, me atropella. Más sol, Venga ese mundo soleado, Superior al deseo Del fuerte, Venga más sol feroz. ¡Más, más verdad! Μεγάλος Ισπανός ποιητής ο Jorge Quillén, της Γενιάς του 27. Πολλά χρόνια καθηγητής σε πανεπιστήμια του Καναδά και της Αμερικής. Ριγμένος σε ένα αγώνα για περισσότερη αλήθεια, τυφλωμένος όχι από απαισιοδοξία ή ματαιοδοξία, αλλά από την αναζήτηση του φωτός. "Ναι, περισσότερη αλήθεια, το αντικείμενο των πόθων μου. Ποτέ, ποτέ επιλεγμένες απάτες." Ευτυχώς, υπάρχουν οι ποιητές για κάτι τέτοιες στιγμές...

Παρασκευή 24 Δεκεμβρίου 2010

Τα Χριστούγεννα στην Ισπανία


****Αναδημοσίευση από το ispania.gr

Στην Ισπανία οι μέρες των Χριστουγέννων φαίνεται να κυλούν σε ρυθμούς ανάλογους με αυτούς των περισσοτέρων χωρών του κόσμου. Οι οικογένειες συγκεντρώνονται για να διασκεδάσουν, να γιορτάσουν και να μοιραστούν συναισθήματα. Θα λέγαμε ότι υπάρχει ένα κοινό εθιμοτυπικό στους διάφορους πολιτισμούς: φαγητό, ποτό, τραγούδι, χορός, ανταλλαγή δώρων, και άλλες πράξεις γενναιοδωρίας. Όμως τα Χριστούγεννα στην Ισπανία, μας θυμίζουν κάποιες από τις υπέροχες παραδόσεις και έθιμα που τηρούνται εδώ, φωτίζοντας ιδιαίτερες πτυχές του χαρακτήρα των κατοίκων της.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην ιστοσελίδα: http://www.ispania.gr/tourismos/471-xristougenna-sthn-ispania

Πέμπτη 23 Δεκεμβρίου 2010

Το νέο πρόγραμμα εκδηλώσεων του Ινστιτούτου Θερβάντες


Πρόγραμμα Εκδηλώσεων Ινστιτούτου Cervantes Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου 2011

Σας παρουσιάζουμε το Πολιτιστικό Πρόγραμμα για τους πρώτους μήνες του νέου έτους, Ιανουάριο και Φεβρουάριο 2011, που ανακοίνωσε το Ισπανικό Ινστιτούτο.

Μπορείτε να ενημερωθείτε για το σχετικό πρόγραμμα στο παρακάτω αρχείο:
programaAC

Πηγή: www.paspif.gr

Δευτέρα 20 Δεκεμβρίου 2010

Βιβλία - 49 μικρές ιστορίες

49 μικρές ιστορίες Μεγάλα έργα του Πάβλο Νερούδα Συγγραφείς: Εουλόχιο Σουάρες Θέμα: Ξένη πεζογραφία Εκδότης: Αλφειός Μετάφραση: Δανάη Στρατηγοπούλου Σελίδες: 318 Ημ. Έκδοσης: 01/01/1987 Περιγραφή: Δυό λόγια για τον Σουάρες Το βιβλίο του Εουλόχιο Σουάρες "Μικρές ιστορίες και μεγάλα έργα του Πάβλο Νερούδα", είναι ένα έργο συναρπαστικό. Μια έρευνα εμπεριστατωμένη και τεκμηριωμένη -έρευνα σε πλάτος και σε βάθος για τη ζωή και το έργο του μεγάλου ποιητή Πάβλο Νερούδα. Και δεν είναι μόνο το ενδιαφέρον για τον Νερούδα που μας κάνει να διαβάζουμε απνευστί αυτό το βιβλίο, αλλά και η γραφή του Σουάρες, γεμάτη ακριβολογία, χάρη και κάποτε χιούμορ, που μας θέλγει. Ένα έργο κυριολεκτικά σ υ ν α ρ π α σ τ ι κ ό. (Γιάννης Ρίτσος) Πηγή: http://www.protoporia.gr

Τετάρτη 15 Δεκεμβρίου 2010

Jornal de Letras, Artes e Ideias


Ένα ενδιαφέρον πορτογαλικό περιοδικό γραμμάτων και τεχνών.
Ιστοσελίδα: http://aeiou.visao.pt/JL

Παρασκευή 10 Δεκεμβρίου 2010

Ετήσια Γενική Συνέλευση του Συλλόγου Πτυχιούχων Ισπανικής Φιλολογίας (ΠΑΣΠΙΦ)

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΕΤΗΣΙΑ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

Αγαπητά μέλη ΠΑΣΠΙΦ,

Σας προσκαλούμε στην Ετήσια Γενική Συνέλευση του Συλλόγου μας, η οποία θα διεξαχθεί στις 19 Δεκέμβρη, ημέρα Κυριακή και ώρα 10.30 στην αίθουσα συνεδριάσεων της ΟΛΜΕ, (Κορνάρου 2, Σύνταγμα).

Τα θέματα που θα συζητηθούν είναι τα εξής:

1. Απολογισμός δράσης του 2010

2. Πρόταση αλλαγής καταστατικού και μετονομασία του Συλλόγου ΠΑΣΠΙΦ σε "Πανελλήνιο Σύλλογο Καθηγητών Ισπανικής ΠΕ40"

3. Μείωση ετήσιας συνδρομής από το 2011


Η συμμετοχή όλων μας κρίνεται απαραίτητη, ιδίως για την πιθανή αλλαγή καταστατικού.

Με την συμμετοχή όλων ο Σύλλογος μας θα καταφέρει επίσης να ενδυναμωθεί και να διεκπεραιώσει καλύτερα το έργο του. Είμαστε στην διάθεση σας για οποιαδήποτε πληροφορία και ανοιχτοί σε οποιαδήποτε πρόταση για μελλοντική δράση.


Φιλικά,
Το ΔΣ του ΠΑΣΠΙΦ

Πηγή: http://paspif.blogspot.com

Ταινίες του Λουίς Μπουνιουέλ στη βιβλιοθήκη του Ινστιτούτου Θερβάντες

****Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο της βιβλιοθήκης του Ινστιτούτου Θερβάντες

Ο Luis Buñuel γεννήθηκε στην Calanda στις 22 Φεβρουαρίου του 1900 και πέθανε στην πόλη του Μεξικού το 1983. Μετά από επανειλημμένες αναζητήσεις το 1928 αποφασίζει να ασχοληθεί με τον κινηματογράφο. Σύχναζε στην Φοιτητική Εστία, όπου συνήψε φιλία με τους Salvador Dalí, Federico García Lorca, Rafael Alberti, Pepín Bello και Juan Ramón Jiménez, μεταξύ άλλων. Αρχικά συνδέθηκε με ομάδες ουλτραϊστών και σουρεαλιστών στη Μαδρίτη και το Παρίσι. Αρχικά και μέχρι το τέλος του Εμφυλίου η ζωή του μοιράστηκε μεταξύ Ισπανίας και Γαλλία. Στη συνέχεια εξορίστηκε στο Μεξικό και από τη στιγμή εκείνη συνεχίζει τη ζωή του μεταξύ Μεξικού και Γαλλίας, χώρες στις οποίες εκτυλίσσεται το μεγαλύτερο μέρος της κινηματογραφικής του παραγωγής και όπου θεωρείται ως συστατικό στοιχείο της πολιτιστικής τους κληρονομιάς.

Θεωρούμενος ως ένας από τους μεγαλύτερους σκηνοθέτες του παγκόσμιου κινηματογράφου, έχει βραβευτεί με το τα σημαντικότερα βραβεία και στα σημαντικότερα φεστιβάλ του κόσμου (Βραβείο Όσκαρ στο Χόλλυγουντ, Φεστιβάλ Βερολίνου, Καννών, Βενετίας, Σαν Σεμπαστιάν,..)

Τελευταία η συλλογή μας έχει εμπλουτιστεί με καινούργιες ταινίες του Buñuel. Κάποιες δεν τις είχαμε, κάποιες άλλες ήταν σε μορφή VHS και τώρα μπορούμε πλέον να σας τις προσφέρουμε όλες σε DVD.

Οι καινούργιοι τίτλοι είναι:

•Belle de Jour
•El discreto encanto de la burguesía
•La muerte en este jardín
•Ese oscuro objeto del deseo
•Diario de una camarera
•El fantasma de la libertad
•Simón del Desierto
Επίσης, διαθέτουμε και δυο έργα της μεξικάνικής περιόδου του με ελληνικούς υπότιτλους: Los olvidados και El ángel exterminador.

Πηγή: http://bibliotecacervantesatenas.wordpress.com/2010/11/22/luis-bunuel/

Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου 2010

Βιβλία - "Η ιστορία του Διάφανου Βασιλιά"

Συγγραφέας: Ρόσα Μοντέρο Θέμα: Ιστορικό Μυθιστόρημα Εκδότης: Άγκυρα Μετάφραση: Ντίνα Σιδέρη Σελίδες: 598 Ημ. Έκδοσης: 26/11/2009 Περιγραφή: Στον ταραγμένο 12ο αιώνα, η Λεόλα, μια έφηβη χωριατοπούλα, ξεγυμνώνει ένα νεκρό πολεμιστή σ ένα πεδίο μάχης και φορά την πανοπλία του, για να προστατευτεί μεταμφιεσμένη σε άντρα. Έτσι αρχίζει το συναρπαστικό και συγκινητικό αφήγημα της ζωής της, μια υπαρξιακή περιπέτεια που δεν είναι μόνο η δική της αλλά κι η δική μας, γιατί αυτό το περιπετειώδες μυθιστόρημα με τα φανταστικά συστατικά, μας μιλάει, στην πραγματικότητα, για τον τωρινό κόσμο και γι αυτό που είμαστε όλοι. "Η ιστορία του Διάφανου Βασιλιά" είναι ένα ασυνήθιστο ταξίδι σ έναν άγνωστο Μεσαίωνα που τον οσφραίνεσαι και τον αισθάνεσαι στο δέρμα, είναι ένα παραμύθι που συγκινεί με το επικό του μεγαλείο, είναι ένα από αυτά τα βιβλία που δεν διαβάζονται, αλλά βιώνονται. Πρωτότυπο και δυνατό, το μυθιστόρημα της Ρόζα Μοντέρο έχει αυτή τη δύναμη που ξεχειλίζει από τα βιβλία που προορίζονται να γίνουν κλασικά "Ένας συναρπαστικός ύμνος στη ζωή" (La Vanguardia) (Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου) Πηγή: www.protoporia.gr

Τετάρτη 8 Δεκεμβρίου 2010

Βιβλία - Δέκα σύγχρονοι Ισπανοί ποιητές


Ángel García López

15-12-2010, 19.30

Βιβλιοπαρουσίαση
Δέκα σύγχρονοι Ισπανοί ποιητές

Πρόκειται για μια Ανθολογία, με πρόλογο του Διευθυντή του Ινστιτούτου Θερβάντες Εουζέμπι Αγιένσα. Εισαγωγή, επιλογή και μετάφραση Νίνας Αγγελίδου. Εκδόσεις Λαγουδέρα, Αθήνα, 2010.
Δέκα Ισπανοί ποιητές, αναγνωρισμένοι τόσο στην πατρίδα τους όσο και στο εξωτερικό, με σημαντικό έργο και σπουδαία βραβεία. Είναι: οι Άνχελ Γκαρθία Λόπεθ, Αντόνιο Κολίνας, Χεσούς Φερνάντεθ Παλάθιος, Λουίς Αλμπέρτο ντε Κουένκα, Ανα Ροσέτι, Χοσέ Ραμόν Ριπόλ, Μπλάνκα Αντρέου, Χουάν Βιθέντε Πικέρας, Αουρόρα Λούκε, και Χουάν Αντόνιο Γκονθάλες Ιγκλέσιας.
Στην εκδήλωση θα μιλήσει η μεταφράστρια Νίνα Αγγελίδου και ο ποιητής κριτικός λογοτεχνίας Δημήτρης Καλοκύρης. Θα διαβάσει ποιήματα η ηθοποιός και μεταφράστρια Αννίτα Δεκαβάλλα.

Στα ισπανικά και στα ελληνικά.

Σε συνεργασία με τις εκδόσεις Λαγουδέρα.

Αίθουσα εκδηλώσεων του Ινστιτούτου Θερβάντες, Μητροπόλεως 23, Σύνταγμα. Τηλ.: 210.3634117, εσωτ. 2.
Είσοδος ελεύθερη.

Τρίτη 7 Δεκεμβρίου 2010

Alejandro Magno conquista el Canal


Πηγή: ABC
El centro de Plaza Castilla exhibirá 350 piezas de los museos más importantes del mundo sobre el mayor conquistador de todos los tiempos

Alejandro Magno y sus ejércitos acamparán junto a la plaza de Castilla a partir de diciembre. El conquistador más famoso de la historia será el protagonista de la nueva exposición del Centro Arte Canal que, aunque no tiene fecha concreta, se inaugurará antes de que comience la Navidad. Más de 350 piezas procedentes de los museos más prestigiosos del mundo explicarán las hazañas de unos de los líderes militares más importantes de la historia, conocido entre otras por su conquista del Imperio persa.

Περισσότερα στην ιστοσελίδα της εφημερίδας ABC: http://www.abc.es/20100802/madrid/alejandro-magno-conquista-canal-20100802.html

Δημοσιεύθηκε στο ιστολόγιο http://paspif.blogspot.com

Κυριακή 28 Νοεμβρίου 2010

Ana María Matute - Premio Cervantes 2010

****Αναδημοσίευση από το http://www.culturamas.es Por Carmen Fernández Etreros Hace breves minutos se ha conocido la esperada noticia: la escritora Ana María Matute ha sido galardonada con el Premio Cervantes 2010. La ministra de Cultura, Ángeles González- Sinde, daba a conocer el fallo del Premio Cervantes 2010, el máximo galardón de las letras en castellano. Ana María Matute es miembro de la Real Academia Española, donde ocupa el asiento K, y autora de casi una veintena de novelas y otros tantos relatos y cuentos. Un reconocimiento a una escritora que “sin la literatura no hubiera podido: la hubiera tenido que inventar”, como comentaba recientemente en una entrevista para Culturamas por Enrique Gutiérrez Llamas. Una escritora siempre vitalista que como escribía Enrique Gutiérrez Llamas: “Tiene casi ochenta y cinco años y conserva intacta la imaginación de una niña. Sabe que los niños tienen que crecer, pero también que el deseo por la vida nos mantiene en pie de adultos. Ha cogido lo mejor de cada edad”. Ana María Matute (Barcelona, 1925) ha ganado los premios literarios más prestigiosos por su obra, entre la que figuran las novelas como Los Abel (finalista del premio Nadal 1947), Fiesta al Noroeste (Premio Café Gijón 1952), Pequeño teatro (Premio Planeta 1954), Los hijos muertos (Premio de la Crítica 1958 y Premio Nacional de Literatura 1959), Primera memoria (Premio Nadal 1959), Los soldados lloran de noche (Premio Fastenrath de la Real Academia Española 1962), La torre vigía (1971), Olvidado Rey Gudú (1996), Aranmanoth (2000) y Paraíso inhabitado (2008). También es autora de varios libros de cuentos reunidos recientemente en el volumen La puerta de la luna (Destino, 2010). Es miembro de la Real Academia Española y de la Hispanic Society of America. En 2007 fue galardonada con el Premio Nacional de las Letras por el conjunto de su obra. Διεύθυνση ιστοσελίδας: http://www.culturamas.es/blog/2010/11/24/ana-maria-matute-premio-cervantes Αναρτήθηκε στο http://paspif.blogspot.com

Τρίτη 23 Νοεμβρίου 2010

Pervigilium Veneris


Cras amet qui numquam amavit quique amavit cras amet.

Αύριο θα αγαπήσει αυτός που ποτέ δεν αγάπησε
κι αυτός που αγάπησε, αύριο θα αγαπήσει.


Το Ξενύχτι της Αφροδίτης (Pervigilium Veneris) είναι ένα από τα μαγευτικότερα ποιήματα της λατινικής λογοτεχνίας. Γραμμένο ανάμεσα στον 2ο και τον 4ο αι. κρατάει ακόμα καλά κρυμμένο το μυστικό του ποιος είναι ο συγγραφέας του. Ορισμένοι μελετητές θεωρούν ότι γράφτηκε από τον Φλώρο (2ος αι.) κι άλλοι ότι δημιουργός του ήταν ο Τιβεριανός (4ος αι.) Όπως και να 'χει, πρόκειται για ένα ποίημα που προμηνά με τρόπο θαυμαστό και παράξενο τον ερχομό της μεσαιωνικής λατινικής ποίησης.
Από το βιβλίο του Rose Ιστορία της λατινικής λογοτεχνίας (μετ. Κ. Χ. Γρόλλιου) η υπόθεση του ποιήματος:

Η σκηνή είναι η Σικελία. Η εποχή άνοιξη. Αύριο θα γίνει μια γιορτή για την Αφροδίτη και στο μεταξύ εκείνη γλεντοκοπά μέσα στα δάση όλη τη νύχτα. Μια επωδός (Cras amet qui numquam amavit quique amavit cras amet) που διαιρεί το ποίημα σε στροφές άνισου μήκους, προσκαλεί όλους αυτούς που αγάπησαν ή δεν αγάπησαν να αγαπήσουν τη μέρα που έρχεται αύριο. Ο ποιητής τη χαιρετά σαν τη μεγαλύτερη θεά της αύξησης, αλλά τελειώνει σ' ένα τόνο απροσδόκητα λυπηρό. Η δική του άνοιξη δεν θα φτάσει, αυτός δεν μοιάζει με το αηδόνι που κελαηδεί στην Αφροδίτη και σ' εκείνους που την ακολουθούν, γιατί ο ποιητής δε θα διακόψει ποτέ τη σιωπή του.

Στην ιστοσελίδα της Bibliotheca Augustana ολόκληρο το ποίημα στα λατινικά.

****Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο Αλταθόρ.

Δευτέρα 22 Νοεμβρίου 2010

Βιβλία - "Cancionero" του Μιγέλ ντε Ουναμούνο

Εκδόσεις: Ηριδανός
Σελίδες: 99
Μετάφραση: Ελένη Γκίνη
Ημ/νία Εκδοσης: 31-12-2005

[...] Στο "Cancionero", που θα μπορούσε να μεταφραστεί ως συλλογή με ποιητικά τραγούδια και αποτελείται από χίλια επτακόσια πενήντα πέντε ποιήματα, ο Ουναμούνο, πέρα από τον συγκερασμό όσων αναφέρθηκαν, καταγράφει την ενότητα της σκέψης και του συναισθήματος, το όλον των εννοιών που συνιστά το ποιητικό του πιστεύω: "Σκέψου το συναίσθημα, αισθάνσου τη σκέψη". Ο δρόμος του είναι λυρικός, εμπεριέχει τον ποιητή και τον στοχαστή, εκφράζει τη φλόγα του επίκαιρου, σκιαγραφεί με ήχους ανεξίτηλους την ιστορία της μνήμης, αφουγκράζεται την αιωνιότητα, συνομιλεί με το όνειρο και το θάνατο, αναζητά το θεό ενδυόμενος την αγωνία της αθανασίας. Το παράδοξο στη γραφή του είναι ο κανόνας του. Κι αυτός ο κανόνας στάθηκε το κριτήριο για το μικρό απάνθισμα από αυτή την ποιητική συλλογή, από το "Cancionero", που επιχειρήθηκε μέσω της μεταφραστικής προσέγγισης που κρατάτε στα χέρια σας. (από τον πρόλογο του βιβλίου)

Πηγή: Εκδόσεις Ηριδανός

Κυριακή 21 Νοεμβρίου 2010

Βιβλία - "Η περιπέτεια των γλωσσών της Δύσης"

Συγγραφέας: Henriette Walter
Εκδότης: Ενάλιος
Σελίδες: 664
Ημ. Έκδοσης: 01/01/2007

Γνωρίζετε ότι η αγγλική λέξη rugby προέρχεται από την γλώσσα των Βίκιγκς; Γνωρίζετε ότι η αγγλική γλώσσα είναι γεμάτη ελληνικές λέξεις, όπως η αρχαιότατη λέξη κύδος (kudos) που σήμερα οι Έλληνες την έχουν σχεδόν ξεχάσει; Γνωρίζετε ότι η ισπανική γλώσσα είναι γεμάτη με αραβικές λέξεις; Τι γυρεύει άραγε η λέξη dyscolo σε λατινοαμερικάνικο λογοτεχνικό κείμενο; Το βιβλίο αυτό της Ενριέτ Βαλτέρ είναι ένα υπέροχο ταξίδι στο γόνιμο πανόραμα των εκατό και πλέον γλωσσών που ομιλούνται στην Ευρώπη σήμερα. Είτε πρόκειται για τις επίσημες και πλέον διαδεδομένες γλώσσες - αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, ιταλικά, γερμανικά- είτε πρόκειται για λιγότερο διαδεδομένες επίσημες γλώσσες, όπως τα πορτογαλικά, τα ελληνικά, τα δανέζικα, τα σουηδικά, τα φιλανδικά, τα ολλανδικά, τα ιρλανδικά κ.λπ., είτε πρόκειται για διαλέκτους όπως τα γασκόνικα, τα γαλικιανά, τα φριουλάν, τα σαρδικά, τα κορσικά, τα φρανκοπροβανσάλ, τα λουξεμβουργιανά, τα σοράμπ, τα ποντιακά, τα τσακώνικα, τα κρητικά, τα κυπριακά, όλες αυτές οι γλώσσες είναι ένας ατέλειωτος πολιτισμικός πλούτος και μια γοητευτική περιπέτεια στην ιστορία των λαών.

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου

Πηγή: http://www.protoporia.gr/product_info.php/products_id/290509

Διεθνές Συνέδριο – "Τέχνες και Εκπαίδευση: Δημιουργικοί τρόποι εκμάθησης των γλωσσών"


6 – 8 Μαϊου 2011
Μαράσλειο Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης

Μαρασλή 4, Αθήνα

ΣΥΝΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ: ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΥ, Π.Τ.Δ.Ε
ΕΝΩΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

Στόχος του συνεδρίου είναι η διερεύνηση των δυνατοτήτων σταδιακής εισαγωγής μιας σύγχρονης γλωσσοπαιδαγωγικής προσέγγισης μέσω των τεχνών στην εκμάθηση και κατανόηση της μητρικής ή / και της ξένης γλώσσας, προτείνοντας εποπτικό υλικό και μεθόδους μάθησης κατάλληλα επεξεργασμένα για τους μαθητές του Νηπιαγωγείου και τις πρώτες τάξεις του Δημοτικού Σχολείου. Οι έρευνες και οι προτάσεις που θα προκύψουν αποβλέπουν, εκτός από την αποτελεσματική γλωσσική κατάρτιση, στην εμπέδωση της έννοιας του «άλλου», στο σεβασμό της διαφορετικότητας των πολιτισμών, στην ανάπτυξη της κοινωνικότητας, καθώς και στην αφύπνιση της δημιουργικής έκφρασης των παιδιών μέσα από την αξιοποίηση των τεχνών στο πλαίσιο της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Βασικοί άξονες και θεματικές του συνεδρίου αποτελούν:

•Ο αναδυόμενος σχολικός εγραμματισμός στη μητρική γλώσσα και ο κοινωνικός εγραμματισμός στις ξένες γλώσσες.
•Η γνωστική ανάπτυξη και η καλλιέργεια γνωστικών δεξιοτήτων.
•Η διδασκαλία της Γλώσσας με «εργαλείο» τις Τέχνες, μέσα από κατάλληλες εξειδικευμένες δραστηριότητες για την ηλικία των 5-8 ετών.
•Η σχέση του Πολιτισμού με την Εκπαίδευση.
•Η σύνδεση της Μουσικής και της Γλώσσας.
•Η σύνδεση της Θεατρικής Αγωγής και της Γλώσσας.
•Άλλες μορφές Τέχνης και η σύνδεσή τους με τη διδασκαλία της Γλώσσας.
•Το προφίλ του σύγχρονου εκπαιδευτικού και ο ρόλος του στην αισθητική εκπαίδευση.
•Η αναγκαιότητα της παιδαγωγικής επάρκειας και επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών σε σύγχρονες παιδαγωγικές πρακτικές.
•Η Διεθνής εμπειρία για την εκμάθηση της γλώσσας μέσα από τις Τέχνες.
Το συνέδριο απευθύνεται σε ερευνητές, σχολικούς συμβούλους, στελέχη της εκπαίδευσης, εκπαιδευτικούς πρωτοβάθμιας, φοιτητές και αποφοίτους τμημάτων παιδαγωγικών, ξένων γλωσσών, προσχολικής ηλικίας, μουσικών σπουδών, θεατρολογίας, καλών τεχνών, κοινωνικής και εκπαιδευτικής πολιτικής.

Για περισσότερες πληροφορίες: http://paspif.gr/diethnes-synedrio-texnes-kai-ekpaideu

Πέμπτη 18 Νοεμβρίου 2010

Melhores do que os melhores do mundo


Ο Carlos Martins, σκόρερ του πρώτου γκολ των Πορτογάλων

****Να και κάτι για το ποδόσφαιρο, κι αυτό γιατί είναι "ειδικού" ενδιαφέροντος. Από την πορτογαλική εφημερίδα Público.

Melhores do que os melhores do mundo
Portugal goleou esta noite, por 4-0, a Espanha, campeã mundial em título, no Estádio da Luz, em Lisboa, num jogo particular que serviu para promover a candidatura ibérica ao Mundial 2018 e para celebrar o centenário da república portuguesa.

Διαβάστε περισσότερα στην ιστοσελίδα της εφημερίδας: http://desporto.publico.pt/noticia.aspx?id=1466765

Τρίτη 16 Νοεμβρίου 2010

Βιβλία - "Τα χρονικά του περιθωρίου" του Λουίς Σεπούλβεδα

Εκδόσεις: Opera
Σελίδες: 184
Μετάφραση: Αχιλλέας Κυριακίδης

Περίληψη:
...στη διάρκεια της συναυλίας ενός διάσημου Πολωνού βιολιστή που περιόδευε στη βορειοανατολική Αργεντινή, ο σκύλος Φερνάντο άκουσε με προσοχή, από τη θέση του στην πρώτη σειρά, με τα μάτια κλειστά και τ’ αφτιά τεντωμένα, ώσπου ένα φάλτσο του μουσικού τον έκανε να βγάλει ένα σπαραχτικό ουρλιαχτό. Ο βιολιστής διέκοψε το παίξιμό του και απαίτησε να βγάλουν το σκύλο έξω από την αίθουσα. Η απάντηση των ντόπιων ήταν κατηγορηματική: «Ο Φερνάντο ξέρει τι κάνει. Ή παίζεις καλά ή φεύγεις εσύ». Ιστορίες με καθημερινούς ήρωες μαζεμένες μία μία από έναν ξεχωριστό ταξιδιώτη. Καταστάσεις που ξεφεύγουν από τα συνηθισμένα, άντρες και γυναίκες απ’ όλον τον κόσμο, αλλά και γάτοι μαύροι και πελώριοι και χοντροί που τους νικά η αρρώστια, ή σκύλοι που περνούν στο μύθο χάρη στο μουσικό αφτί τους... Ιστορίες με φίλους που μπορεί ν’ απέχουν μίλια και χρόνια μεταξύ τους, ή που καταγράφονται στη μακριά λίστα των «απολεσθέντων». Ιστορίες τρυφερές, που πάλλονται από ανθρωπιά, με το γνωστό «στεγνό», αυθεντικό και ειλικρινές ύφος του Λουίς Σεπούλβεδα που έμαθε από τους ανθρώπους του νότου πως: «την τρυφερότητα πρέπει να την προστατεύεις με σκληράδα».

Το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου
Δεν τον γνωρίζω αυτόν τον άντρα που στέκεται στην ακροποταμιά, που παίρνει μια βαθιά εισπνοή και χαμογελά όταν αναγνωρίζει τις ευωδιές που ταξιδεύουν στον αέρα. Δεν τον γνωρίζω αυτόν τον άντρα, αλλά ξέρω πως είναι αδελφός μου.
Αυτός ο άντρας, που ξέρει πως η γύρη πάει όπου φυσάει ο άνεμος, προσβλέποντας στο εύφορο χώμα που την περιμένει, αυτός ο άντρας είναι αδελφός μου.
Και ξέρει πράγματα πολλά ο αδελφός μου. Ξέρει, λόγου χάρη, ότι ένα γραμμάριο γύρη είναι σαν ένα γραμμάριο του εαυτού του, γλυκά προορισμένο για τη σπερματική λάσπη, για το μυστήριο ότι θ' αναδυθεί ολοζώντανο, με τους καρπούς, με τα κλαδιά και με τα παρακλάδια του, με την ωραία ασφάλεια των μεταμορφώσεων, της αναπόφευκτης αρχής και του αναγκαίου τέλους, γιατί το αμετάβλητο ενέχει τον κίνδυνο του αιωνίου, και μόνον οι θεοί έχουν καιρό για την αιωνιότητα.
Αυτός ο άντρας, που σπρώχνει το μονόξυλό του πάνω στην ακτή με την ψιλή άμμο κι ετοιμάζεται να δεχτεί το θαύμα που, κάθε σούρουπο, στη ζούγκλα, ανοίγει τις πόρτες του μυστηρίου, αυτός ο άντρας δεν μπορεί παρά να είναι αδελφός μου.
Αυτός ο άντρας, ενώ το φως της μέρας αντιστέκεται αδύναμα κι αφήνεται να υποταγεί ερωτικά στο σκοτάδι, γλυκοψιθυρίζει στη βάρκα του: «Σε γνώρισα όταν ακόμα ήσουν κλαδί, σε καθάρισα απ' τα χώματα, σε προστάτεψα απ' τον τερμίτη, σε βοήθησα να ορθοποδήσεις, κι όταν σ' έκοψα για να σε κάνω προέκταση μου στο νερό, για κάθε τσεκουριά που σου 'δινα, χάραζα και μια ουλή στα χέρια μου. Μετά, όταν μπήκες στο νερό, σου ορκίστηκα πως μαζί θα συνεχίζαμε το ταξίδι που είχε αρχίσει όταν ακόμα ήσουνα σπόρος. Τον κράτησα τον όρκο μου «είμαστε φίλοι».
Αυτός ο άντρας, ύστερα, κοιτάζει γύρω του και βλέπει πώς αλλάζουν όλα, πώς μεταμορφώνονται ακριβώς όταν ο ήλιος δε θέλει πια να 'ναι σπασμένος σε χιλιάδες χρυσαφένια θρύψαλα που τα παίρνουν τα ποτάμια.
Το δάσος χαμηλώνει το έντονο πράσινο χρώμα του. Το τοοκάν σβήνει τη λάμψη των φτερών του. Οι κόρες του κοατί δεν καθρεφτίζουν πια την αθωότητα των καρπών. Το ακάματο μυρμήγκι διακόπτει τη μεταφορά του κόσμου στη φωλιά του. Το γιακαρέ αποφασίζει ν' ανοίξει τα μάτια για να του δείξει το σκοτάδι τι ήταν αυτό που δεν έβλεπε όταν τα 'χε κλειστά. Το ποτάμι γαληνεύει, ανύποπτο της τρομερής μεγαλοσύνης του.
Αυτός ο άντρας, που απλώνει στην αμμουδιά τα γαλαζοπράσινα φυλαχτά του για να μη φύγει το ποτάμι από τη θέση του, που κοιτάζει το φεγγάρι να ξεπροβάλλει κάπου κάπου από τα σύννεφα, βάφοντας ασημένιες τις δεντροκορφές, αυτός ο άντρας είναι αδελφός μου. Τον ακούω να ψιθυρίζει: «Όλα είναι όπως πρέπει να 'ναι. Η νύχτα δένει τη σάρκα των καρπών, ξυπνά τον πόθο των εντόμων, ηρεμεί τα πουλιά, δροσίζει το δέρμα των ερπετών, προστάζει τις πυγολαμπίδες να χορέψουν. Ναι: όλα είναι όπως πρέπει να 'ναι».
Σκαρφαλωμένο στον πέτρινο βωμό του και κουλουριασμένο πάνω στο καταραμένο του σώμα, το ανακόντα υψώνει το κεφάλι για να κοιτάξει τον ουρανό, μ' εκείνη την αφέλεια των ανίατα ισχυρών. Τα κίτρινα μάτια του είναι δυο πετράδια που λείπουν, αδιάφορα στο σούρσιμο του αίλουρου που, με το μάτι μαύρο από την πείνα, έχει βγει παγανιά, αδιάφορα στο αεράκι που, αυτή την εποχή της ξηρασίας, μεταφέρει τη γύρη ως τα ξέφωτα που έχει ανοίξει το μεγαλείο ή η μικρότητα των ανθρώπων, ή η ηλεκτρική αναλγησία του κεραυνού.
Αυτός ο άντρας, που τώρα σκορπίζει στην άμμο τους σπόρους κάθε πράγματος που φυτρώνει στον τόπο του, για να πλαγιάσει πάνω τους το κουρασμένο του κορμί, αυτός ο άντρας είναι αναπόφευκτα αδελφός μου.
Σκληροί είναι οι σπόροι του κουσκοολί, μα θα οδηγήσουν ως τα όνειρα του όλα τα ανυπόμονα στόματα που θα δεχτούν την πικρόγλυκη γεύση του τον καιρό της αγάπης. Ξινοί είναι οι σπόροι του ατσιότε, μα η κόκκινη σάρκα του θα κοσμήσει τα κεφάλια και τα σώματα των εκλεκτών γυναικών. Αιχμηροί είναι οι σπόροι της γιαοοάσκα, ίσως γιατί έτσι κρύβουν τη γλύκα του χυμού που παράγουν και που, άμα τον πιεις σε ασκητήριο γέροντα σοφού, διαλύει τις αμφιβολίες, όχι δίνοντας απαντήσεις, αλλά εμπλουτίζοντας την άγνοια της καρδιάς.
Σε ψηλό κλαρί ανεβασμένα για να φυλάγονται απ' το πούμα, τα πιθηκάκια τινάζονται όταν βλέπουν ένα φως από μακριά. Είναι αυτός ο άντρας, ο αδελφός μου, που έχει ανάψει μια φωτιά και με καλεί να μοιραστούμε τα καλά του, ενόσω ψιθυρίζει: «Όλα είναι όπως πρέπει να 'ναι. Η φωτιά τραβάει τα έντομα. Ο ιαγουάρος και ο μυρμηγκοφάγος παρακολουθούν από μακριά. Το περεσόσο και η σαύρα κάνουν να ζυγώσουν. Ο σκαραβαίος και η σαρανταποδαρούσα αποκοιμιούνται μες στις φυλλωσιές. Οι γλώσσες της φωτιάς λένε πως το ξύλο δεν κρατάει κακία. Ναι: όλα είναι όπως πρέπει να 'ναι».
Αυτός ο άντρας, ο αδελφός μου, μου λέει πως πρέπει να φέρω τα πόδια μου κοντά στην πυρά και να τα μαλάξω με χλιαρή στάχτη για να τα ανακουφίσω απ' την οδοιπορία. Το μισοσκόταδο δε μου επιτρέπει να δω τα τατουάζ του και τα σχέδια που έχει ζωγραφίσει στο πρόσωπο του, αλλά η ζούγκλα γνωρίζει την ευγένεια της φυλής του, τη θέση του στην ιεραρχία όπως τη μαρτυρούν τα στολίδια του.
Έτσι, μέσα στη νύχτα, είναι απλώς ένας άντρας· ένας άντρας της ζούγκλας που κοιτάζει το φεγγάρι, τ' αστέρια, τα σύννεφα που περνάνε, ενώ ακούει κι αναγνωρίζει κάθε ήχο που βγαίνει απ' τις συστάδες: την ανατριχιαστική στριγκλιά που βγάζει το πιθηκάκι όταν πέφτει στα νύχια του αίλουρου, τη μονότονη τηλεγραφία των γρύλλων, το βαρύ ρουθούνισμα του αγριόχοιρου, το σύριγμα του κροταλία που καταριέται τη φαρμακερή μοναξιά του, τα κουρασμένα βήματα της χελώνας που έρχεται να ξεγεννήσει στην αμμουδιά, την ήσυχη αναπνοή των παπαγάλων που τους βούβανε το σκοτάδι.
Έτσι, αργά αργά, αποκοιμιέται, χαρούμενος που είναι κομμάτι αυτής της νύχτας, αυτού του μυστηρίου που τον αδελφώνει με την κάμπια και το ξύλο που τρίζει καθώς τσιτώνονται τα αιωνόβια νεύρα ενός ομπού.
Τον κοιτάζω να κοιμάται, και νιώθω την ευτυχία του να μοιράζομαι το γαλήνιο μυστήριο που χαράζει το όριο ανάμεσα στα επίμονα ερωτήματα της ζωής και την οριστική απάντηση του θανάτου [...]


Πηγή: http://www.operabooks.gr/contents/books.php?books_id=49

Κυριακή 14 Νοεμβρίου 2010

Βιβλία - "Εκατό ερωτικά σονέτα" του Πάμπλο Νερούδα

Εκδότης: Γνώση
Μετάφραση: Ηλίας Ματθαίου
Σελίδες: 240
Ημ. Έκδοσης: 26/07/2010

[...]Το σπίτι της Ίσλα Νέγρα είναι εκείνο που οι αναγνώστες του Νερούδα ταύτισαν περισσότερο με την ποίησή του. Ακόμα κι ύστερα απ το θάνατό του και στην κατάσταση της σημερινής εγκατάλειψης, εξακολουθεί να φτάνει ώς εκεί μια καινούργια γενιά ερωτευμένων, που δεν ήταν παραπάνω από οχτώ ετών όταν ακόμα ζουσε ο ποιητής. Συρρέουν εκεί από παντού, για να σχεδιάσουν καρδιές με τ αρχικά τους και να γράψουν ερωτικά μηνύματα στο φράχτη[...]
Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες
(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Πηγή: http://www.protoporia.gr/product_info.php/products_id/329769

Παρασκευή 12 Νοεμβρίου 2010

Una nueva ortografía para el siglo XXI

****Αναδημοσίευση άρθρου του Ricardo Soca από την ιστοσελίδα elcastellano.org

Después de haber penado durante nueve años en el purgatorio, la ch y la ll serán definitivamente eliminadas de los diccionarios castellanos, a partir de la publicación de la nueva Ortografía de la lengua española, un volumen de ochocientas páginas editado por Espasa con el espaldarazo de las veintidós academias de la lengua, que estará en venta a partir de diciembre. Ambos dígrafos habían sufrido una primera degradación en el Diccionario de 2001, en el que se materializó la decisión de las academias de mantenerlos todavía como parte del alfabeto, pero, en los diccionarios, incluidos en la c y la l respectivamente. Esta resolución obedece a una alegada necesidad de ajustarse a las pautas de un cierto «alfabeto internacional».

La obra será presentada el 28 de noviembre en la Feria del Libro de Guadalajara.

La y griega perderá definitivamente su referencia helénica y será conocida apenas como ye.

Tras la publicación de la nueva obra de la docta casa y sus acólitas, quórum se podrá escribir con c (cuórum) y ¡sorpresa! cuásar será el nuevo nombre de los quásares. Iraq será Irak y el emirato de Qatar pasa a llamarse Catar. La Academia «permite» que estos nombres se escriban con q, pero con la condición de que vayan en bastardilla como extranjerismos crudos y no como vocablos de nuestra lengua.

Otra novedad es que el prefijo ex ya no se escribirá separado ni con guión. A partir de ahora, quienes fueron presidentes serán expresidentes y los ministros que hayan dejado sus cargos pasarán a ser exministros, no ex ministros ni tampoco ex-ministros. Esta decisión es coherente con la Nueva Gramática de la Lengua Española (NGLE), que prescribe que los prefijos van siempre unidos a la base léxica, aunque habrá una excepción: cuando ex preceda palabras compuestas, como ex ministro de Cultura o ex capitán general se escribirá separado .

Otras tildes que se jubilan son las que hasta ahora adornaban la o cuando iba entre números. Si uno quiere ahora escribir 4 ó 5 tendrá que emplear la grafía 4 o 5, que a partir de ahora no se confundirá con 405, según sentenció la autoridad lingüística.

La pronunciación iberoamericana, que hace sonar truhán y guión como bisílabas, es solemnemente ignorada por las academias, que decidieron considerar ambos vocablos como monosílabos, tal como son pronunciados por el 10 % de los hablantes (los de la Península) y, en consecuencia, se escribirán sólo sin tilde. Hasta ahora, se podían escribir con o sin tilde según la pronunciación de cada región, monosilábica o bisilábica.

¿Dije sólo? Pues no, ya no puedo hacerlo: la tilde en solo se elimina definitivamente en todos los casos, incluso cuando pudiera haber ambigüedad (vine solo a verte). Alguien podrá ver tal vez un reflejo autoritario en la aclaración de que la Academia «no condena su empleo si alguien quiere usar la tilde». Menos mal.

Πηγή: elcastellano.org

Δημοσιεύθηκε στο paspif.blogspot.com