Τετάρτη 11 Μαΐου 2022

Βιβλίο - «Κουτσό» του Χούλιο Κορτάσαρ

Συγγραφέας: Julio Cortázar
Τίτλος πρωτοτύπου: Rayuela
Είδος έργου: Μυθιστόρημα
1η έκδοση στην ισπανική γλώσσα: Editorial Sudamericana, Buenos Aires 1963
Ελληνικός τίτλος: Κουτσό
Μετάφραση: Αχιλλέας Κυριακίδης
Εκδόσεις: Opera
Έτος έκδοσης: 2018

«Αντιμυθιστόρημα», «Xρονικό μιας τρέλας», «Ένα βίαιο τράνταγμα από το γιακά», «Κάτι σαν ατομική βόμβα», «Ένα κάλεσμα προς την αναγκαία αταξία», «Ένα γιγάντιο ευφυολόγημα», «Ένα ψέλλισμα». Αυτά είναι λίγα από τα πάμπολλα που γράφτηκαν για το Κουτσό, το μυθιστόρημα που ο Χούλιο Κορτάσαρ άρχισε να ονειρεύεται το 1958, που εκδόθηκε το 1963 κι από τότε άλλαξε την ιστορία της λογοτεχνίας και συγκλόνισε τη ζωή χιλιάδων νέων ανά τον κόσμο. Γεμάτο λογοτεχνική φιλοδοξία, σπαρταριστό, με καινοτόμα συγγραφικά εργαλεία, κατεδαφιστικό του κατεστημένου και αναζητητικό της ρίζας της ποίησης, το Κουτσό, πάνω από μισό αιώνα τώρα, συνεχίζει να διαβάζεται με περιέργεια, με δέος, κατάπληξη, με ενδιαφέρον ή αφοσίωση.

(Από την παρουσίαση της έκδοσης)


**Γράφει ο Δημήτρης Φωτεινόπουλος

Το να μιλήσει κάποιος για την υπόθεση του Κουτσό είναι πολύ δύσκολο, ως αδύνατο. Κι αυτό γιατί το Κουτσό είναι μία από τις χαρακτηριστικότερες περιπτώσεις μυθιστορήματος που διαλύει κάθε κώδικα παραδοσιακής αφήγησης. Είναι ένα από τα μυθιστορήματα (αλλά είναι μυθιστόρημα;) που μαζί με μερικά άλλα συνιστούν τον κανόνα της μοντέρνας αφήγησης.

Πρωταγωνιστής είναι ο Οράσιο Ολιβέιρα, ένας Αργεντίνος διανοούμενος μποέμ, που ζει στο μεταπολεμικό Παρίσι και μονίμως αναζητά κάτι που του διαφεύγει, κάτι που δεν μπορεί να βρει. Τον απασχολεί η «χαώδης αταξία του κόσμου» αλλά και το χάος του μυαλού του... Παλεύει με τον εαυτό του και με τους γύρω του ... Περιπλανιέται στο Παρίσι, σε δρόμους, βουλεβάρτα, γέφυρες, καφέ, πλατείες, μόνος ή με τη Μάγα, τη σύντροφό του... Βρίσκεται σε παρισινά διαμερίσματα και εμπλέκεται σε ατέρμονες συζητήσεις στη «Λέσχη του φιδιού»... Κάποια στιγμή επιστρέφει στο Μπουένος Άιρες όπου προσπαθεί να επανασυνδεθεί με φίλους από τα παιδικά του χρόνια.

Το Κουτσό διαβάζεται με πολλούς τρόπους: είτε με την κανονική συμβατική σειρά, όπως συνήθισε να διαβάζει η ανθρωπότητα επί αιώνες είτε με αλλεπάλληλα πισωγυρίσματα, σα να κάνει κάποιος κουτσό. Ο ίδιος ο συγγραφέας δίνει παραπομπές και σχετικές οδηγίες στο τέλος κάθε κεφαλαίου. Στην πραγματικότητα δεν είναι ένα βιβλίο αλλά πολλά μαζί: υπάρχουν όλων των ειδών τα κείμενα, από ειδήσεις σε εφημερίδες, ποιήματα και αποσπάσματα άλλων συγγραφέων μέχρι παραληρηματικές αφηγήσεις διανοητικά διαταραγμένων ατόμων, τραγούδια και μελωδίες τζαζ...

Ένα βιβλίο δύσκολο, που προσωπικά το απόλαυσα γιατί με ρούφηξε όπως ο Οδυσσέας του Τζόις, τα κείμενα της Βιρτζίνια Γουλφ, Η συνείδηση του Ζήνωνα του Ίταλο Σβέβο, ο Σελίν και ο Προυστ...

Ο Χούλιο Κορτάσαρ, που πέθανε στις 12 Φλεβάρη του 1984 στο Παρίσι, είναι ένας υπέροχος συγγραφέας. Εξαίρετος, γοητευτικός....

Κυριακή 27 Μαρτίου 2022

Βιβλίο - «Confiteor» του Ζάουμε Καμπρέ

Συγγραφέας: Jaume Cabré
Τίτλος πρωτοτύπου: Jo confesso
Είδος έργου: Μυθιστόρημα
1η έκδοση στην καταλανική γλώσσα: Ed. Proa, Barcelona 2011
Τίτλος ελληνικής έκδοσης: Confiteor
Μετάφραση: Ευρυβιάδης Σοφός
Επιμέλεια: Χαρά Σκιαδέλλη
Εκδόσεις: Πόλις
Έτος 1ης έκδοσης: 2016

Βαρκελώνη, δεκαετία του ’50. Ο νεαρός Αντριά μεγαλώνει ανάμεσα σ’ έναν πατέρα που θέλει να του δώσει μόρφωση αναγεννησιακού ανθρώπου, να τον κάνει γνώστη πολλών γλωσσών, και μια μητέρα που τον προορίζει για την καριέρα δεξιοτέχνη βιολονίστα. Ο Αντριά, ευφυής, μοναχικός και υπάκουος, προσπαθεί να ικανοποιήσει τις υπέρμετρες και αντιφατικές φιλοδοξίες των γονιών του, ως τη στιγμή που ανακαλύπτει την ύποπτη προέλευση του οικογενειακού πλούτου και άλλα ανομολόγητα μυστικά. Πενήντα χρόνια μετά, ο Αντριά, λίγο πριν χάσει τη μνήμη του, προσπαθεί να ανασυνθέσει την οικογενειακή ιστορία, ενώ γύρω από ένα εκπληκτικό βιολί του 18ου αιώνα διαπλέκονται τραγικά επεισόδια της ευρωπαϊκής ιστορίας, από την Ιερά Εξέταση ως τη δικτατορία του Φράνκο και τη ναζιστική Γερμανία, με αποκορύφωμα το Άουσβιτς, το απόλυτο κακό.

Φιλόδοξο, συναρπαστικό μυθιστόρημα, που καταπιάνεται με τα μεγάλα ζητήματα της ζωής –την εξουσία, τον πόνο, τη μεταμέλεια, το κακό και την εξιλέωση, την εκδίκηση, την αγάπη, την ενοχή και τη συγχώρεση–, με υπέροχη γλώσσα και μια εντυπωσιακή πλοκή.

(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Τρίτη 15 Φεβρουαρίου 2022

Η κλασική «Ανθολογία Ισπανικής Ποίησης» του Ηλία Ματθαίου

Μέσα στην εκδοτική λαίλαπα που σαρώνει και αλέθει τα πάντα στο πέρασμά της, τα έχουμε δει όλα: μεταφράσεις από μέτριους έως απλώς στοιχειώδεις γνώστες μιας γλώσσας· «διορθώσεις» που χρειάζονται διόρθωση· κακομεταχείριση συγγραφέων και έργων. Λοιπόν, το παρακάτω κλασικό βιβλίο ΔΕΝ ανήκει σε καμιά από αυτές τις κατηγορίες.

Συγγραφέας και μεταφραστής: Ηλίας Ματθαίου
Τίτλος πρωτοτύπου: Ανθολογία ισπανικής ποίησης (ΧΙΙ-ΧΧ αιώνας). Από το Άσμα του Μίο Θιδ ως τη Γενιά του 1927
Πρόλογος: Juan Francisco Robisco
Εκδόσεις: Γνώση
Έτος έκδοσης:1983

Αντιπροσωπευτική ανθολογία που περιλαμβάνει όλες τις περιόδους της ισπανικής ποίησης, από τον 12ο αιώνα και το θρυλικό επικό ποίημα Άσμα του Μίο Θιδ μέχρι την περίφημη «Γενιά του 1927» με τον Λόρκα ως σημαιοφόρο της. Στο ενδιάμεσο συμπεριλαμβάνονται όλοι οι μεγάλοι ποιητές της Ισπανίας: ο μαρκήσιος Σαντιγιάνα, ο Χόρχε Μανρίκε, ο Γκαρθιλάσο ντε λα Βέγα, ο φράι Λουίς ντε Λεόν, ο σαν Χουάν ντε λα Κρουθ, ο Θερβάντες, ο Γκόνγκορα, ο Κεβέδο, ο Μπέκερ, ο Ματσάδο... Όλος ο υπέροχος αυτός ποιητικός γαλαξίας, μεταφρασμένος στα ελληνικά με αγάπη και γνώση.

Ο Ηλίας Ματθαίου, που ανέλαβε και έφερε σε πέρας αυτές τις μεταφράσεις, υπήρξε σημαντικός μεταφραστής από την ισπανική γλώσσα, με αποκορύφωμα τη μετάφραση του Κιχώτη.

Ηλίας Οικονομόπουλος

Τρίτη 8 Φεβρουαρίου 2022

«Το ρομάνθε του Κόντε Αρνάλντος» από το ισπανικό Ρομανθέρο

Από το ισπανικό Ρομανθέρο
Το ρομάνθε του Κόντε Αρνάλντος (El romance del Conde Arnaldos)
Μετάφραση: Ηλίας Οικονομόπουλος (2014)
Μια απόπειρα μετάφρασης ενός από τα γνωστότερα ισπανικά τραγούδια του Ρομανθέρο, το οποίο αναφέρεται σε ένα ενδιαφέρον επεισόδιο κατά τη μέρα του Αη Γιαννιού του Προδρόνου και έχει έντονα συμβολικό χαρακτήρα.

Στη μετάφραση προσπάθησα να διατηρήσω το ισπανικό μέτρο του Ρομανθέρο -οκτασύλλαβος στίχος και παρηχητική ομοιοκαταληξία στους στίχους με άρτιο αριθμό-, προσαρμοσμένο στις ανάγκες της γλώσσας μας, όσο αυτό ήταν δυνατόν.


Ποιος την είχε αυτήν την τύχη
πάνω στ’ άγρια νερά
όπως είχε ο Κόντε Αρνάλντος
τ’ Αη Γιαννιού ανήμερα!
Με το γεράκι του στο χέρι,
για κυνήγι είχε βγει,
νά σου βλέπει μια γαλέρα
να ‘ρχεται προς την ακτή.
Μεταξένια τα πανιά της
και τα ξάρτια από κρέπι
και ο ναύτης στο τιμόνι
τόσ’ ωραία να τραγουδά
που τη θάλασσα ηρεμούσε
τους ανέμους σταματά,
και τα ψάρια από τα βάθη
τ’ ανεβάζει στον αφρό,
τα πουλιά πια δεν πετούνε
σταματάνε όλα εδώ.
Τότε μίλησε ο Αρνάλντος
και ακούστε τον καλά:
«Στ’ όνομά Του σε ικετεύω
ναύτη, τραγούδα μου κι εσύ».
Του αποκρίθηκε ο ναύτης
κι ήταν αυτή η απάντηση:
«Το τραγούδι αυτό τ’ ακούει
όποιος έρχεται μαζί».

Quién hubiese tal ventura
sobre las aguas del mar,
como hubo el conde Arnaldos
la mañana de San Juan!
Con un falcón en la mano
la caza iba a cazar,
vio venir una galera
que a tierra quiere llegar.
Las velas traía de seda,
la ejercía de un cendal,
marinero que la manda
diciendo viene un cantar
que la mar ponía en calma,
los vientos hace amainar,
los peces que andan nel hondo
arriba los hace andar,
las aves que andan volando
nel mástil las faz posar.
Allí habló el conde Arnaldos,
bien oiréis lo que dirá:
—Por Dios te ruego, marinero,
dígasme ora ese cantar.—
Respondióle el marinero,
tal respuesta le fue a dar:
—Yo no digo esta canción
sino a quien conmigo va.

Δευτέρα 31 Ιανουαρίου 2022

Τραγούδι - Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα

Το τραγούδι των σκοτεινών περιστεριών

Μέσα από τα κλαδιά της δάφνης
δυο σκοτεινά πάνε περιστέρια.
Το ένα τους ήταν ο ήλιος,
το άλλο τους το φεγγάρι.
Τους είπα,
γειτονόπουλα, πού 'ναι
το μνήμα μου; Είναι
στην ουρά μου, είπε ο ήλιος.
Στον λαιμό μου, είπε
το φεγγάρι.
Κ' εγώ, που 'μουν στον δρόμο
με τη γη στο ζωνάρι,
είδα δυο μαρμαρένιους
αετούς και μια γυμνή κοπέλλα.
Ο ένας ήταν ο άλλος
κ' η κοπέλλα ήτανε καμιά.
Αετόπουλα, τους είπα,
πού 'ναι το μνήμα μου;
Στην ουρά μου, είπε ο ήλιος.
Στον λαιμό μου, είπε
το φεγγάρι.
Μέσ' απ' της κερασιάς τα κλώνια
δυο γυμνά είδα περιστέρια,
το ένα τους ήταν το άλλο
και τα δυο ήταν κανένα.

(Μετάφραση: Άρης Δικταίος)

Σάββατο 29 Ιανουαρίου 2022

Στην Ισπανία το πρώτο σκακιστικό τουρνουά που έγινε ποτέ


Σκακιστική ζωή στην αυλή του βασιλιά της Ισπανίας
Πίνακας του Luigi Mussini, 1886


Η Ισπανία κρατάει τα πρωτεία της διοργάνωσης του πρώτου σκακιστικού τουρνουά στην ιστορία, τουλάχιστον με βάση τα αρχεία που έχουν φτάσει στα χέρια μας. Εκεί στην Αυλή του βασιλιά Φιλίππου του Β’, το 1575, συναντήθηκαν οι τέσσερις κατά τεκμήριο ισχυρότεροι παίχτες της εποχής: οι Ιταλοί Λεονάρντο ντα Κούτρι και Πάολο Μπόι με τους Ισπανούς Ρούι Λόπεθ και Αλφόνσο Θερόν. Μέχρι τότε οι Ισπανοί είχαν τα αδιαμφισβήτητα πρωτεία στο ευρωπαϊκό σκάκι. Οι Ιταλοί παίχτες όμως νίκησαν κι από τότε άρχισε μια ιταλική κυριαρχία που κράτησε περισσότερο από 150 χρόνια.

Ένας από τους παίχτες που συμμετείχαν σε αυτούς τους αγώνες, ο Πάολο Μπόι (1528-1598), είχε περιπετειώδη ζωή και πολλές φορές τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και μύθου στην πορεία του ήταν δυσδιάκριτα. Ήταν σίγουρα ικανότατος στο «τυφλό σκάκι». Μπορούσε να παίζει ταυτόχρονα με τρεις αντιπάλους χωρίς να κοιτάζει τη σκακιέρα, συνομιλώντας την ίδια στιγμή με τους θεατές. Ήταν ο αγαπημένος βασιλιάδων και ευγενών και ο ίδιος ο Φίλιππος, χωρίς να του κρατάει κακία που νίκησε τους Ισπανούς, τον τίμησε και τον συνέστησε και σε άλλους βασιλιάδες για να επιδείξει την τέχνη του και να κερδίσει χρήματα (οι μεγάλοι σκακιστές της εποχής ήταν επαγγελματίες). Ο μύθος λέει ότι πιάστηκε αιχμάλωτος από πειρατές κατά την επιστροφή του από την Ισπανία και κέρδισε την ελευθερία του παίζοντας για λογαριασμό του αρχηγού τους, που ήταν και ο ίδιος φανατικός παίχτης.

Παρτίδες εκείνης της εποχής έχουν σωθεί λίγες και θα δημοσιεύσουμε κάποιες σε προσεχές μας άρθρο.

Τρίτη 25 Ιανουαρίου 2022

Βιβλίο - «Mandíbula» της Μόνικα Οχέδα

Η Μόνικα Οχέδα, μια ανερχόμενη 32χρονη συγγραφέας και ποιήτρια από το Εκουαδόρ, αυτή τη μικρή χώρα της Λατινικής Αμερικής με τις μεγάλες αντιθέσεις και ανισότητες, συνθέτει μια συναρπαστική ιστορία για τον φόβο, ο οποίος μπορεί να παίρνει πολύ αθώες μορφές.

Συγγραφέας: Mónica Ojeda
Τίτλος πρωτοτύπου: Mandíbula
Είδος έργου: Μυθιστόρημα
1η έκδοση στην ισπανική γλώσσα: Editorial Candaya, 2018
Ελληνικός τίτλος: Mandíbula
Μετάφραση: Ιφιγένεια Ντούμη
Εκδόσεις: Σκαρίφημα
Έτος έκδοσης: 2020

Μια κοριτσοπαρέα στην ηλικία της εφηβείας παίζει ακραία και επώδυνα σωματικά και ψυχολογικά παιχνίδια, αντιδρώντας στο αυστηρό καθεστώς του σχολείου τους, το οποίο διευθύνει το σκοταδιστικό τάγμα Opus Dei της Καθολικής Εκκλησίας. Επηρεασμένες από τις ιστορίες τρόμου που διαβάζουν στο Ίντερνετ, οι κοπέλες πειραματίζονται με τις αντοχές τους, στη σκιά της Μητέρας, της Δασκάλας και του Φόβου, μέσα στο ηφαιστειακό, καταπράσινο και υγρό περιβάλλον του Εκουαδόρ.

(Από την παρουσίαση του βιβλίου στο οπισθόφυλλο)

Βρείτε το βιβλίο (ενδεικτικά): https://www.politeianet.gr/

Τρίτη 18 Ιανουαρίου 2022

Βιβλίο - «O Χοσέ Μαρτί και το "ελληνικό στοιχείο"» του Χοσέ Οριόλ Μαρέρο Μαρτίνες

Συγγραφέας: José Oriol Marrero Martínez
Τίτλος ελληνικής έκδοσης: O Χοσέ Μαρτί και το «ελληνικό στοιχείο»
Είδος έργου: Ιστορία
Μετάφραση: Ντίνα Κακλαμανάκη & Λουκία Κωνσταντίνου
Εκδόσεις: Τόπος
Έτος έκδοσης: 2021

Ο Χοσέ Μαρτί (1853-1895), εθνικός ήρωας της Κούβας, ήταν µια πολύπλευρη προσωπικότητα: ποιητής, θεατρικός συγγραφέας, διηγηµατογράφος, εκδότης, χαρισµατικός δηµοσιογράφος, µεταφραστής και επαναστάτης. Πολύγλωσσος, πολυταξιδεµένος και βαθιά διεθνιστής καθώς «πατρίδα του ήταν η ανθρωπότητα». Στα άρθρα του, που δηµοσιεύτηκαν σε δεκάδες ισπανόφωνες εφηµερίδες, καθώς και σε άλλα κείµενά του, συναντάµε εκατοντάδες αναφορές σε πρόσωπα, µυθολογικά και υπαρκτά, και τόπους της αρχαίας και της σύγχρονης Ελλάδας. Αυτές οι αναφορές αποτέλεσαν την πρώτη ύλη της πρωτοποριακής µελέτης του Χοσέ Οριόλ Μαρέρο Μαρτίνες.

Η αγάπη του Μαρτί για το «ελληνικό στοιχείο» δεν έχει σχέση µε τον τυπικό «φιλελληνισµό», αλλά κυρίως είναι µια αναζήτηση του οικουµενικού και διαχρονικού χαρακτήρα του ελληνικού πολιτισµού. Ταυτόχρονα, το έργο αυτό είναι µια τοιχογραφία του 19ου αιώνα, καθώς από τις σελίδες του περνούν ο λόρδος Μπάιρον, ο ∆ιονύσιος Σολωµός, ο Όσκαρ Ουάιλντ, ο Ερρίκος Σλίµαν, η Σάρα Μπερνάρ και άλλοι πολλοί. Από τη νεόδµητη γέφυρα του Μπρούκλιν, ταξιδεύει στη Θήβα την επτάπυλη, καθώς ο δηµοσιογράφος «πρέπει να γνωρίζει από το σύννεφο µέχρι το µικρόβιο, από τον Οµάρ Καγιάµ µέχρι τον Παστέρ».

Με αφορµή τις πολιορκίες του Μεσολογγίου και τη µάχη των Θερµοπυλών, ο Μαρτί αποθεώνει την αντίσταση όλων των λαών στον ξένο κατακτητή, έναν αγώνα στον οποίο ο ίδιος έδωσε τη ζωή του πεθαίνοντας στη µάχη «µε το πρόσωπο στραµµένο στον ήλιο».

Βρείτε το βιβλίο (ενδεικτικά): https://www.politeianet.gr/

Σάββατο 4 Δεκεμβρίου 2021

Εκδήλωση - H ναυμαχία της Nαυπάκτου στο Xρυσό Aιώνα των ισπανικών γραμμάτων - Παρουσίαση τριών βιβλίων του Κέντρου Βυζαντινών, Νεοελληνικών και Κυπριακών Σπουδών της Γρανάδας

Η ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΤΗΣ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΣΤΟ ΧΡΥΣΟ ΑΙΩΝΑ ΤΩΝ ΙΣΠΑΝΙΚΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΡΙΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ, ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΥΠΡΙΑΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΤΗΣ ΓΡΑΝΑΔΑΣ

Στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο της Αθήνας, την Τρίτη 7 Δεκεμβρίου 2021 στις 18.00 μ.μ.

Η ναυμαχία της Ναυπάκτου (7 Οκτωβρίου 1571), μία από τις σημαντικότερες στην ναυτική ιστορία όλων των εποχών, που έληξε με την νίκη του συνασπισμού των χριστιανικών Κρατών κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, επηρέασε στους επόμενους αιώνες την ιστορία της Μεσογείου, αλλά και της Ευρώπης γενικότερα. Για πολύ καιρό υπήρξε πηγή έμπνευσης για τους εκπροσώπους της ευρωπαϊκής τέχνης και λογοτεχνίας, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται ο Μιγκέλ ντε Θερβάντες, στρατιώτης πάνω στη γαλέρα Μαρκέσα που πολέμησε εκεί, ο Λόπε ντε Βέγκα και ο Φερνάντο ντε Ερρέρα. Τρία από τα έργα αυτών των σημαντικών συγγραφέων του Χρυσού Αιώνα σχετικά με αυτό το υψίστης σπουδαιότητας για την ιστορία της Ελλάδας, της Κύπρου και γενικότερα της Ευρώπης, γεγονός, έχουν μεταφραστεί και εκδοθεί στα Ελληνικά από το Κέντρο Βυζαντινών, Νεοελληνικών και Κυπριακών Σπουδών της Γρανάδας, και θα παρουσιαστούν στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο:

- Η νουβέλα Ο γενναιόδωρος ερωτευμένος (1613) του Μιγκέλ ντε Θερβάντες

- Η κωμικοτραγωδία Ο Ιερός Συνασπισμός (1621) του Λόπε ντε Βέγα

- Το ιστορικό έργο Εξιστόρηση του πολέμου της Κύπρου και του γεγονότος της Ναυμαχίας της Ναυπάκτου (1572) του Φερνάντο ντε Ερρέρα

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ

Συντονιστής: Δημήτριος Δρόσος, Πρόεδρος του Τμήματος Ισπανικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας (Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών)

Μόσχος Μορφακίδης-Φυλακτός, Διευθυντής του Κέντρου Βυζαντινών, Νεοελληνικών και Κυπριακών Σπουδων της Γρανάδας - Πανεπιστήμιο Γρανάδας

Ιωάννης Χασιώτης, Ομότιμος Καθηγητής - Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

Μαρία Τσώκου, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια του Τμήματος Ισπανικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας - Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών

Ειρήνη Παρασκευά, Επίκουρη Καθηγήτρια του Τμήματος Ισπανικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας - Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών

ΔΙΟΡΓΑΝΩΝΟΥΝ

Iνστιτούτο Θερβάντες της Αθήνας
Ισπανική Πρεσβεία στην Ελλάδα
Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο
Κέντρο Βυζαντινών, Νεοελληνικών και Κυπριακών Σπουδών της Γρανάδας
Τμήμα Τμήμα Ισπανικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Ημερομηνία: Τρίτη 7 Δεκεμβρίου του 2021
΄Ωρα: 18:00
Τόπος: Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, Βασιλίσσης Σοφίας 22, 10675 Αθήνα

Παρατηρήσεις: Δωρεάν είσοδος με μάσκα και ισχύον πιστοποιητικό εμβολιασμού ή νόσησης COVID και αστυνομική ταυτότητα.

Παρασκευή 26 Νοεμβρίου 2021

Συνάντηση του Πρέσβη της Ισπανίας με τον Πρύτανη του ΕΚΠΑ και με τα μέλη ΔΕΠ του Τμήματος Ισπανικής Γλώσσας και Φιλολογίας

Τα μέλη ΔΕΠ του Τμήματος Ισπανικής Γλώσσας και Φιλολογίας (ΤΙσπΓΦ) συναντήθηκαν, την 23η Νοεμβρίου 2021, με πρωτοβουλία του Πρύτανη του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Καθηγητή Θάνου Δημόπουλου, με τον Πρέσβη της Ισπανίας στην Ελληνική Δημοκρατία, κύριο Enrique Viguera Rubio, στην έδρα του Ινστιτούτου Cervantes στην Αθήνα. Στη συνάντηση παραβρέθηκαν, εκτός τον Πρύτανη Θάνο Δημόπουλο και τον Πρέσβη της Ισπανίας, ο Μορφωτικός ακόλουθος της Ισπανικής Πρεσβείας στην Ελλάδα, κ. Ivo Pascual Herrera, η Διευθύντρια του Ινστιτούτου Cervantes Αθηνών, κα Cristina Conde de Beroldingen Geyr, ο Πρόεδρος του Τμήματος Ισπανικής Γλώσσας και Φιλολογίας Καθηγητής Δημήτριος Δρόσος και τα μέλη ΔΕΠ του Τμήματος Καθηγήτρια Ανθή Παπαγεωργίου, Καθηγήτρια Βικτωρία Κρητικού, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Αγγελική Αλεξοπούλου, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Μαρία Τσώκου, Επίκουρος Καθηγητής Σπυρίδων Μαυρίδης και η Επίκουρη Καθηγήτρια Ειρήνη Παρασκευά. Λόγω των υγειονομικών πρωτοκόλλων που τηρήθηκαν, εξαιτίας της πανδημίας, δεν κατέστη δυνατή η συμμετοχή του συνόλου των μελών και του προσωπικού του Τμήματος στη συγκεκριμένη συνάντηση.

Κατά τη συνάντηση ο Πρέσβης είχε την ευκαιρία να ενημερωθεί από τον Πρύτανη και τον Πρόεδρο του Τμήματος για το έργο που επιτελεί το Τμήμα σε διδακτικό και ερευνητικό επίπεδο καθώς και για τις πρωτοβουλίες των διδασκόντων σε αυτό για την προώθηση της γλώσσας, της λογοτεχνίας και του πολιτισμού της Ισπανίας και των χωρών της Ισπανόφωνης Αμερικής. Τονίστηκε δε ιδιαίτερα η σημασία και ο ρόλος του Τμήματος στην πολιτισμική διασύνδεση της Ελλάδας με τις Ισπανόφωνες χώρες, και κυρίως την Ισπανία, η οποία ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποτελεί μια σημαντική χώρα-εταίρο μας και με την οποία μας συνδέουν βαθιές ιστορικές εμπειρίες.

Τόσο ο Πρύτανης όσο και ο Πρόεδρος του Τμήματος παρουσίασαν το σχεδιασμό ανάπτυξης και εξέλιξης του Τμήματος και τις στρατηγικές επιλογές του για την επίτευξη του στόχου αυτού. Έγινε ιδιαίτερη μνεία στις δυσκολίες που απαντώνται κατά προσπάθεια αυτή, στην ανάγκη συνεργασίας των φορέων με αντίστοιχες επιδιώξεις, καθώς και στις γενικότερες προοπτικές ανάπτυξης, όχι μόνο του Τμήματος αλλά συνολικά του χώρου των Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών.

Ο Πρέσβης της Ισπανίας έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις προοπτικές εξέλιξης του Τμήματος, αντιλήφθηκε την ανάγκη διατήρησης του αυτόνομου χαρακτήρα των σπουδών στην Ισπανική Γλώσσα και Φιλολογία και υποσχέθηκε ολόθερμα να βρίσκεται δίπλα σε αυτό και να στηρίζει τις πρωτοβουλίες του για την ανάπτυξη των Ισπανικών Σπουδών στην Ελλάδα και την εισαγωγή της Ισπανικής Γλώσσας στη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ως γλώσσα επιλογής ισότιμα με τις υπόλοιπες προσφερόμενες γλώσσες, με όλες του δυνάμεις που προκύπτουν από τη θέση και το αξίωμά του.

https://hub.uoa.gr/

Κυριακή 31 Οκτωβρίου 2021

Παρουσίαση του βιβλίου «Καχάμπρε» του Αρμάντο Ρομέρο στο Φεστιβάλ ΛΕΑ

Στα πλαίσια του φετινού Φεστιβάλ ΛΕΑ πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 26 Οκτωβρίου η παρουσίαση του βιβλίου Καχάμπρε του Κολομβιανoύ συγγραφέα και καθηγητή Αρμάντο Ρομέρο, των εκδόσεων Τόπος.

Με πλοκή που ταλαντεύεται μεταξύ σασπένς, χιούμορ και τραγωδίας, το Καχάμπρε είναι ένα μυθιστόρημα μυστηρίου και ταυτόχρονα μια ανθρωπολογική έρευνα.

Με τον Αρμάντο Ρομέρο συνομίλησαν η μεταφράστρια του βιβλίου Αγαθή Δημητρούκα και η καθηγήτρια του Τμήματος Ισπανικής Γλώσσας και Φιλολογίας του ΕΚΠΑ Βικτωρία Κρητικού, μελετήτρια του έργου του συγγραφέα.

Με την υποστήριξη της Πρεσβείας της Κολομβίας στην Ελλάδα, του Επίτιμου Προξενείου της Κολομβίας στην Αθήνα, της Σχολής Abanico και των Εκδόσεων Τόπος.

Σχετικά με το βιβλίο έχουμε αναφερθεί εδώ.

Σάββατο 23 Οκτωβρίου 2021

Βιβλίο - «Απρόσμενη επίσκεψη» - Συλλογή διηγημάτων του Μάριο Βάργας Λιόσα

Μια παλιά -κι ίσως δύσκολο να βρεθεί- αλλά ενδιαφέρουσα έκδοση της βραβευμένης σχετικής συλλογής διηγημάτων του νομπελίστα συγγραφέα από το Περού Μάριο Βάργας Λιόσα.

Συγγραφέας: Mario Vargas Llosa
Τίτλος πρωτοτύπου: Los jefes
Είδος έργου: Συλλογή διηγημάτων
1η έκδοση στην ισπανική γλώσσα: 1959
Ελληνικός τίτλος: Απρόσμενη επίσκεψη
Μετάφραση: Ρίτα Κολαΐτη
Εκδόσεις: Εξάντας
Έτος έκδοσης: 1983

Ο Μάριο Βάργας Λιόσα γεννήθηκε το 1936 στην Αρεκίπα του Περού. Ένα μεγάλο μέρος της παιδικής του ηλικίας το πέρασε στην Βολιβία απ' όπου ξαναγύρισε στην Λίμα για να τελειώσει το κολλέγιο και μετά φιλολογία στο Πανεπιστήμιο San Marcos.

Το 1958 στην Ισπανία κέρδισε το βραβείο Leopoldo Alas με την συλλογή διηγημάτων του Los Jefes και το 1967 με το μυθιστόρημά του Το Πράσινο Σπίτι το βραβείο Romulo Callegos, μία από τις σπουδαιότερες διακρίσεις στην ισπανική γλώσσα.

Έμεινε για αρκετό διάστημα στο Λονδίνο όπου δίδαξε σε διάφορα Πανεπιστήμια και κατέληξε στην Ισπανία όπου ζει μέχρι σήμερα.

(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Δευτέρα 18 Οκτωβρίου 2021

Ο Μιχάλης Κλαπάκις νικητής του 1ου Βραβείου Λογοτεχνικής Μετάφρασης ΛΕΑ

Για τη μετάφραση του περίφημου θεατρικού έργου Ματωμένος γάμος του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα των εκδόσεων Σκαρίφημα, η Κριτική Επιτροπή του 1ου Βραβείου Λογοτεχνικής Μετάφρασης ΛΕΑ για το 2021 βράβευσε τον Μιχάλη Κλαπάκι. Το βραβείο στον μεταφραστή απένειμε η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου.

Τα κριτήρια αξιολόγησης του Βραβείου ήταν τα εξής:

- Η εμβάθυνση στη μοναδικότητα κάθε πρωτοτύπου από τον μεταφραστή ή τη μεταφράστρια και η ανάδειξή της·
- Η επινοητικότητα, η δημιουργικότητα και η απαιτούμενη ακρίβεια και ευστοχία σε ζητήματα που αφορούν τον παραγόμενο στα ελληνικά λόγο·
- Ο βαθμός των ειδικών δυσκολιών καθώς και το «ειδικό βάρος» του κάθε έργου στη γλώσσα στην οποία εκφράζεται και στο πολιτιστικό πλαίσιο το οποίο απηχεί.

Η μετάφραση του Μιχάλη Κλαπάκι ξεχώρισε για δύο ειδικούς λόγους:

1) O μεταφραστής δεν αναμετρήθηκε μόνο με τις δυσκολίες και το «ειδικό βάρος» ενός σημαντικότατου κλασικού θεατρικού έργου της παγκόσμιας γραμματείας. Αναμετρήθηκε και με τις πολλές μεταφράσεις του έργου από διακεκριμένους Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα, τις οποίες έχει εμπεδώσει το αναγνωστικό και θεατρόφιλο κοινό, και καταθέτει μια νέα μεταφραστική πρόταση. Η μετάφραση του Μ. Κλαπάκι διατηρεί κάποια αειθαλή στοιχεία των παλαιότερων, αλλά, κυρίως, αναδεικνύει τη βαθιά θεατρικότητα του έργου που το καθιστά παγκόσμιο και διαχρονικό. Ο αναγνώστης, και ίσως κάποτε ο θεατής, θα (ανα)γνωρίσει μέσα από αυτή τη μετάφραση έναν άλλο Λόρκα, εξίσου ή και περισσότερο λαμπρό με αυτόν που ήδη ήξερε.

2) Ο μεταφραστής, στο εκτενές περικείμενο του βιβλίου, δηλαδή την διεισδυτική αλλά και προσιτή στο ευρύ κοινό Εισαγωγή και τα Σχόλιά του, αποκαλύπτει τα στοιχεία τα οποία τον οδήγησαν στη μεταφραστική στρατηγική που επέλεξε και υπηρέτησε με επιτυχία. Διευκολύνει έτσι την ανάγνωση αλλά και το ανέβασμα του έργου -κάτι που ευχόμαστε να συμβεί σύντομα.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.monocleread.gr/

Συγγραφέας: Federico García Lorca
Τίτλος πρωτοτύπου: Bodas de sangre
Είδος έργου: Θέατρο
1η έκδοση στην ισπανική γλώσσα: Editorial El Árbol, 1935
Πρώτη παράσταση: 1933
Ελληνικός τίτλος: Ματωμένος γάμος
Μετάφραση: Μιχάλης Κλαπάκις
Εκδόσεις: Σκαρίφημα
Έτος έκδοσης: 2020

Σάββατο 16 Οκτωβρίου 2021

Βιβλίο - «Η καθημερινή μαγεία των ασήμαντων πραγμάτων» του Φρανσέσκ Μιράλιες

Συγγραφέας: Francesc Miralles
Τίτλος πρωτοτύπου: Amor en minúscula
Είδος έργου: Μυθιστόρημα
1η έκδοση στην καταλανική γλώσσα: 2006
Ελληνικός τίτλος: Η καθημερινή μαγεία των ασήμαντων πραγμάτων
Μετάφραση: Θεοδώρα Δαρβίρη
Εκδόσεις: Ψυχογιός
Έτος έκδοσης: 2012

Ο Σαμουέλ ζει μια ψευδαίσθηση μοναξιάς από την οποία ξεφεύγει μόνο κάποιες ώρες για να διδάξει στο πανεπιστήμιο. Η σφαλισμένη αυτή γυάλα στην οποία έχει κλείσει τον κόσμο του αρχίζει να εμφανίζει ρωγμές τη μέρα που ένας αδέσποτος γάτος μπαίνει στο σπίτι του.

Από εκεί θα οδηγηθεί στον Τίτο, έναν ηλικιωμένο επιμελητή κειμένων από τον οποίο παίρνει κάποια ζωτικά μαθήματα, και στη συνέχεια στην Γκαμπριέλα, έναν παιδικό έρωτα που επανεμφανίζεται ως εκ θαύματος στη ζωή του τριάντα χρόνια αργότερα, με τη μορφή μιας αινιγματικής γυναίκας.

Ο Σαμουέλ ξεκινά ένα ταξίδι μύησης γεμάτο απροσδόκητες αποκαλύψεις. Θα μάθει πως ακόμα κι από μικρές καθημερινές πράξεις, αρκετές από αυτές ασήμαντες, μπορούν να ξεσπάσουν σαρωτικές θύελλες ή να ξυπνήσει η καρδιά από το λήθαργό της.

Ένα μυθιστόρημα για τη μοναξιά, τον έρωτα και τη μαγεία της καθημερινότητας.

(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Παρασκευή 8 Οκτωβρίου 2021

Βιβλίο - «Η βιβλιοθηκάριος του Άουσβιτς» του Αντόνιο Ιτούρμπε

Συγγραφέας: Antonio G. Iturbe
Τίτλος πρωτοτύπου: La bibliotecaria de Auschwitz
Είδος έργου: Μυθιστόρημα
1η έκδοση στην ισπανική γλώσσα: Editorial Planeta, 2012
Ελληνικός τίτλος: Η βιβλιοθηκάριος του Άουσβιτς
Μετάφραση: Αγγελική Βασιλάκου
Εκδόσεις: Κλειδάριθμος
Έτος 1ης έκδοσης: 2020

Στη μαύρη λάσπη του Άουσβιτς, που καταπίνει τα πάντα, ο Φρέντι Χιρς έκτισε μυστικά ένα σχολείο. Σ' έναν χώρο όπου απαγορεύονται τα βιβλία, η νεαρή Ντίτα κρύβει κάτω από το φόρεμά της τους εύθραυστους τόμους της μικρότερης, κρυμμένης και λαθραίας δημόσιας βιβλιοθήκης που υπήρξε ποτέ.

Μέσα από τη φρίκη του πολέμου, η Ντίτα προσφέρει ένα θαυμάσιο μάθημα θάρρους: δεν παραιτείται και δεν χάνει ποτέ την επιθυμία να ζήσει ή να διαβάσει γιατί, ακόμη και σε αυτό το φοβερό στρατόπεδο εξόντωσης, «το να ανοίγεις ένα βιβλίο είναι σαν να μπαίνεις σ' ένα τρένο που σε πηγαίνει διακοπές».

Ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα που διασώζει από τη λήθη μία από τις πιο συγκινητικές ιστορίες πολιτιστικού ηρωισμού.

(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

https://www.protoporia.gr/

Τετάρτη 6 Οκτωβρίου 2021

«Ραφαέλ» - Διήγημα της Άνα Μαρία Ματούτε

Ana María Matute (1925-2014)
Ραφαέλ (1963)
Μετάφραση: Μαρίνα Δήμου, Ηλίας Οικονομόπουλος (2021)

        Ο Ραφαέλ ήταν ένα ξανθό, γαλανομάτικο αγόρι, γιος κάποιων ευκατάστατων καλλιεργητών του χωριού. Είχε μερικά μεγαλύτερα και μικρότερα από αυτόν αδέρφια, που ζούσαν και εργάζονταν στον κάμπο, όπως οι περισσότεροι από τους κατοίκους. Επειδή όμως εκείνος ήταν διαφορετικός, αποτελούσε ενόχληση για την οικογένειά του. Έτσι τον έστειλαν στα βουνά με το κοπάδι του και πολύ σπάνια κατέβαινε στο χωριό.
        Τον θυμάμαι πολύ καλά τον Ραφαέλ να περνάει τον λόφο Σεστίλ, πίσω απ’ το σπίτι μας, με το κοπάδι του. Εμείς τον Ραφαέλ τον αγαπούσαμε, γιατί ήταν γλυκός, αξιαγάπητος κι έλεγε πολύ ξεχωριστά πράγματα. Εξαιτίας όμως αυτών των ιδιαίτερων πραγμάτων που έκανε κι έλεγε, τον απομάκρυναν τ’ αδέρφια του και οι γονείς του. Αλλά αυτός ακριβώς ο λόγος ήταν που προσείλκυε τη δική μας τρυφερότητα. Παρόλο που δεν καταφέρναμε να καταλάβουμε τελείως αυτό που συνέβαινε στον Ραφαέλ, το να τον βλέπουμε πάντα μας ευχαριστούσε. Έτσι, όταν φαινόταν η μικροσκοπική φιγούρα του πάνω από τους βράχους του φαραγγιού, βγαίναμε και κάνοντας χωνί τα χέρια μας στο στόμα, τον φωνάζαμε. Τότε αυτός τραγουδούσε. Όπως έλεγαν οι μεγαλύτεροι, το έκανε πολύ άσχημα και οι υπηρέτριες ακούγοντάς τον έκλαιγαν από τα γέλια. Όμως εμάς μας άρεσε κι ακόμα, μερικές φορές, μας συγκινούσε.
        Ο Ραφαέλ αγαπούσε πολύ τον πατέρα μου κι ήταν ο μόνος στον οποίο είχε εμπιστοσύνη και του έλεγε τα μυστικά του. Μας άρεσε να τον βλέπουμε να έρχεται, μ’ εκείνη την αόριστη έκφρασή του, και να μας λέει:
        «Είναι εδώ ο πατέρας σας; Πρέπει να του μιλήσω».
        Ο πατέρας μου τον άκουγε πάντα με υπομονή. Ο Ραφαέλ είχε μια εμμονή: να παντρευτεί. Όμως καμιά κοπέλα του χωριού δεν τον ήθελε κι έτσι κατασκεύαζε αρραβωνιαστικιές κατά πως του άρεσε. Θυμάμαι ότι μια φορά είχε φτιάξει ένα δαχτυλίδι από ασημόχαρτο.
        «Βλέπετε;» είπε μ’ ένα χαμόγελο λίγο ζαβολιάρικο και λίγο αθώο.
        «Είναι πολύ όμορφο» συμφώνησε ο πατέρας μου.
        Το κομμάτι από το ασημόχαρτο γυάλιζε στον ήλιο, πάνω στο ροζιασμένο και σκούρο δάχτυλο. Ο Ραφαέλ χαμήλωσε τη φωνή…
         Μετά έβγαλε ένα μεγάλο πορτοφόλι κι έδειξε τις φωτογραφίες των αρραβωνιαστικιών του. Έδειχναν ηθοποιούς του κινηματογράφου κι ήταν κομμένες από εφημερίδες και περιοδικά. Όλοι επικροτήσαμε το καλό του γούστο και ομολογώ ότι εμείς, τα παιδιά, πιστεύαμε επιφυλακτικά –αν και με μεγάλη ικανοποίηση– σ’ εκείνους τους τόσο όμορφους έρωτες.
        Τα χρόνια πέρασαν κι ήρθε ο πόλεμος. Όταν επιστρέψαμε στη Μανθίγια, όλα είχαν αλλάξει εκτός από τον Ραφαέλ. Οι άνθρωποι ήταν λιγότερο αθώοι, λιγότερο ευγενικοί, λιγότερο ανιδιοτελείς. Μόνο ο Ραφαέλ, χωρίς νιάτα πια, συνέχιζε όπως πρώτα. Συνέχιζε να οδηγεί το κοπάδι του από πάνω απ’ τον Σεστίλ, μέσα απ’ το γρασίδι του Σεπτέμβρη. Μιλούσε ίσως λιγότερο και στα μάτια του υπήρχε μια λύπη που δεν είχαμε γνωρίσει ως τότε.
        Μια μέρα η μαγείρισσα μάς είπε:
        «Του Ραφαέλ του ‘χει χωθεί στο μυαλό πως όλα τα παιδιά του χωριού είναι δικά του».
        Συχνά τον έβλεπε κανείς να παρακολουθεί κρυφά τα παιδιά… Υπήρχαν, ιδιαίτερα, δυο πολύ ξανθά παιδάκια, τα οποία λάτρευε. Τους έφερνε αμύγδαλα και καραμέλες, και τους έφτιαχνε σφυρίχτρες από καλάμια. Μια μέρα τους έφερε ένα κοτσύφι σ’ ένα κλουβί φτιαγμένο χοντροκομμένα απ’ τον ίδιο, και την άλλη μέρα μας είπαν:
        «Τον κακόμοιρο τον Ραφαέλ! Ο πατέρας του του Αλφρεδίν και του Ματέο κουράστηκε πια μ’ αυτή την ιστορία. Τον περίμενε κρυμμένος, τον άρπαξε απ’ τ’ αυτί και τον έλιωσε στο ξύλο μ’ ένα παλούκι τόσο χοντρό! Μετά έδωσε μια τέτοια κλωτσιά στο κλουβί που το κοτσύφι έφυγε πετώντας, κι ήταν άλλο να σου λέω κι άλλο να το βλέπεις.
        «Και τι έγινε με τον Ραφαέλ;»
        «Τι ήθελες να γίνει; Με τη μύτη του ματωμένη, δαρμένος, έκατσε δίπλα στη μάντρα κι έκλαιγε».
        Το κοτσύφι το είχε σκάσει κι ο Ραφαέλ ποτέ δεν βρήκε τον έρωτά του. Δεν τον ξαναείδαμε στα βουνά. Αρρώστησε, έμενε κλεισμένος σπίτι του και μόνο κατά τη Μέρα του Σταυρού, όταν περνούσε η λιτανεία, έγερνε στο παράθυρό του. Το πρόσωπό του, χλωμό και λυπημένο, έμοιαζε με πρόσωπο αγνώστου.

Κυριακή 3 Οκτωβρίου 2021

Κρατικό Πιστοποιητικό Γλωσσομάθειας (ΚΠΓ) - Ελεύθερο υλικό προετοιμασίας

Μπορείτε να κατεβάσετε ελεύθερα τα ebook των βιβλίων προετοιμασίας για το Κρατικό Πιστοποιητικό Γλωσσομάθειας (ΚΠΓ) στα επίπεδα Α, Β και Γ από τη σελίδα http://rcel.enl.uoa.gr/kpgeschool/entypo-yliko

Τα βιβλία για τα επίπεδα Α και Β είναι διαβαθμισμένα, δηλαδή Α1+Α2 και Β1+Β2. Σχετικά με το επίπεδο Γ, προσωρινά καλύπτεται μόνο το επίπεδο Γ1.

Σάββατο 2 Οκτωβρίου 2021

Το ισπανικό σκακιστικό περιοδικό Jaque (Σαχ)

Για τους σκακιστές που είναι και ισπανόφωνοι, στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να βρείτε ψηφιοποιημένα τα τεύχη του ισπανικού σκακιστικού περιοδικού Jaque (Σαχ) από τον αρ. 1 (Ιανουάριος 1971) μέχρι τον αρ. 631 (Μάρτιος 2009).

https://www.olimpbase.org/leagueES/Jaque/

Τρίτη 28 Σεπτεμβρίου 2021

Andreu Febrer: el primer traductor catalán de Dante

 
Manuscrito de la traducción de Febrer de la Divina Commedia

Andreu Febrer (h.1375 –1444) fue un alto funcionario y diplomático, vinculado primero a la corte del rey Martín el Humano y después a la del Magnánimo. Tuvo una excelente formación y entró en contacto con figuras importantes de su tiempo, como los escritores Ausiàs March, Jordi de Sant Jordi y, probablemente, el Marqués de Santillana.

Se conservan de él una quincena de poemas líricos, de los cuales dos son canciones de cruzada y otros dos constituyen elogios cortesanos y alabanzas a damas. Su restante producción se compone de once poemas que son de temática amorosa. Esta última poesía se encuentra en el marco de los convencionalismos trovadorescos. Pero más tarde se detecta en su poesía la influencia de Dante.

Como traductor concluyó en 1429 una versión al catalán en verso decasílabo catalán de la Divina Comedia de Dante Alighieri. Todo parece indicar que su intención era ofrecerla a Alfonso el Magnánimo como regalo, hecho que subraya una vez más y desde otro punto de vista el humanismo del Magnánimo.

La traducción de Febrer de la Divina Commedia fue la primera traducción catalana en verso de esta obra y marcó un nuevo camino en el campo de las traducciones de los clásicos italianos.

Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου 2021

Βιβλίο - «Καχάμπρε» του Αρμάντο Ρομέρο

Σύγχρονη λογοτεχνία από την Κολομβία σε καλή μετάφραση. Ο συγγραφέας είναι διακεκριμμένος ακαδημαϊκός, ποιητής και πεζογράφος. Συστηνεται ανεπιφύλακτα.

Συγγραφέας: Armando Romero
Τίτλος πρωτοτύπου: Cajambre
Είδος έργου: Μυθιστόρημα
1η έκδοση στην ισπανική γλώσσα: Bogotá, 2012
Ελληνικός τίτλος: Καχάμπρε
Μετάφραση- Σχόλια - Γλωσσάρι: Αγαθή Δημητρούκα
Επιμέλεια - Διορθώσεις: Λένια Μαζαράκη
Εκδόσεις: Τόπος
Έτος έκδοσης: 2021

«Η νύχτα σκότωσε τη Ρουπέρτα». Από το πρώτο λεπτό οι φήμες γύρω από τη δολοφονία της νεαρής Αφροκολομβιανής στις όχθες του ποταμού Καχάμπρε οργιάζουν. Φαίνεται ότι συνέβη κατά λάθος από το χέρι του Οράσιο Φλέμινγκ στο βραδινό κυνήγι. Ή μήπως τη σκότωσε ο ζηλιάρης σύζυγός της, ο γερο-Λουκουμί, επειδή τον απατούσε με τον νεαρό Μπαλάντα;

Στα εννιάμερα που έπονται το άψυχο σώμα της Ρουπέρτα, με το δέρμα τεντωμένο από τη φρεσκάδα της νιότης, κείτεται στην τούμπα, πλαισιωμένο από λουλούδια, φοινικόφυλλα και καθολικούς αγίους, για να του αποδώσουν τιμές. Παράλληλα, οι κάτοικοι της περιοχής αναζητούν τον ένοχο, γιατί αν δεν βρεθεί, η ψυχή της Ρουπέρτα θα μείνει σκιά. Μια σκιά που θα τριγυρνάει για πάντα στην πυκνή βλάστηση της ζούγκλας, στοιχειώνοντας τις συστάδες των μαγκρόβιων που βουλιάζουν τις ρίζες τους στα λασπερά νερά του επιβλητικού Καχάμπρε.

Ο θάνατος της όμορφης οστρακοσυλλέκτριας αναμοχλεύει τη ζοφερή πραγματικότητα πίσω από τη ζωή των κατοίκων, είτε είναι απόγονοι Αφρικανών σκλάβων ή ντόπιων ιθαγενών, είτε λευκών αποίκων που ήρθαν στην περιοχή ως χρυσοθήρες ή ξυλέμποροι. Σύγκρουση πολιτισμών και πλοκή που ταλαντεύεται μεταξύ σασπένς, χιούμορ και τραγωδίας, το Καχάμπρε είναι ένα μυθιστόρημα μυστηρίου και ταυτόχρονα μια καταβύθιση στις ιδιαίτερες κοινωνικές, πολιτισμικές και πολιτικές συνθήκες της «Ρεσιόν δελ Πασίφικο», όπως αποκαλείται αυτό το αφιλόξενο, σχεδόν άγνωστο κομμάτι της κολομβιανής γης.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.toposbooks.gr/
Διαβάστε εδώ ένα απόσπασμα από το έργο.