Ένα μεγάλο έργο του κορυφαίου εκπροσώπου της πορτογαλικής λογοτεχνίας.
Συγγραφέας: Fernando Pessoa
Τίτλος πρωτοτύπου: Livro do Desassossego
Είδος έργου: Αποσπάσματα ημερολογίου
1η έκδοση στην πορτογαλική γλώσσα: Ática Editora, Lisboa 1982
Ελληνικός τίτλος: Το Βιβλίο της Ανησυχίας
Αριθμός σελίδων: 192
ISBN: 978-960-221-012-3
Μετάφραση - Πρόλογος: Άννυ Σπυράκου
Επιμέλεια: Αρετή Μπουκάλα
Εκδόσεις: Αλεξάνδρεια
Έτος 4ης (παρούσας) έκδοσης: 1997 (1η έκδοση 1993)
Αποσπασματικό, κρυφό ημερολόγιο, κείμενο εναγώνιας ενδοσκόπησης, απόπειρα εξερεύνησης του φαινομένου της ύπαρξης, ανίχνευση των ορίων ανάμεσα στο είναι και το μη είναι, μα πάνω απ’ όλα μια ατέρμονη αυτό-εξιστόρηση, είναι το Βιβλίο της Ανησυχίας όπου, πίσω από τις εξομολογήσεις του διάφανου βοηθού λογιστή Μπερνάντο Σουάρες, διακρίνουμε μια από τις δεσπόζουσες φυσιογνωμίες της παγκόσμιας λογοτεχνίας του 20ου αιώνα, τον Πορτογάλο ποιητή Φερνάντο Πεσσόα. Το έργο που άφησε ανέκδοτο σχεδόν στο σύνολο του, πεθαίνοντας το 1935, είναι τεράστιο και πολύμορφο: ένα μεγάλο τμήμα του υπογράφεται από τους «ετερώνυμους», δημιουργήματα της φαντασίας του ποιητή που διαθέτουν αυτόνομο λογοτεχνικό ύφος και έργο, όπως και αυτόνομη πλαστή βιογραφία. Καθώς αρχίζει να γίνεται πλέον γνωστό με τη σταδιακή έκδοση αποκαλύπτει τον άνθρωπο που θέλησε να οικοδομήσει μόνος του μια ολόκληρη λογοτεχνία. Το Βιβλίο της Ανησυχίας κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στη Πορτογαλία το 1982 για να αναγνωριστεί με τις πολλαπλές μεταφράσεις του σαν ένα από τα έργα-κλειδιά που σφραγίζουν τον αιώνα.
(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Navigation
Navigation
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πεζογραφια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πεζογραφια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τετάρτη 29 Μαΐου 2024
Κυριακή 27 Αυγούστου 2023
«Η κτήση του χθες» - ποίημα του Χόρχε Λουίς Μπόρχες
Jorge Luis Borges
Η κτήση του χθες
Μετάφραση: Ηλίας Οικονομόπουλος (2-1-2021)
Ξέρω πως έχω χάσει τόσα πράγματα που δεν θα μπορούσα να τα μετρήσω και πως αυτές οι απώλειες είναι όλο αυτό που τώρα μου ανήκει. Ξέρω πως έχω χάσει το κίτρινο και το μαύρο, και σκέφτομαι γι’ αυτά τα απίστευτα χρώματα όπως δεν σκέφτονται αυτοί που βλέπουν. Ο πατέρας μου έχει πεθάνει κι είναι πάντα δίπλα μου. Όταν θέλω να αναλύσω στίχους του Σουίνμπουρν, το κάνω, έτσι μου λένε, με τη δική του φωνή. Μόνο οι νεκροί είναι δικοί μας, δικό μας είναι μόνο αυτό που χάσαμε. Η Τροία υπήρξε, όμως η Τροία διαιωνίζεται στο εξάμετρο που θρηνεί για την απώλειά της. Το Ισραήλ υπήρξε όταν ήταν μια αρχαία νοσταλγία. Κάθε ποίημα, με τον χρόνο, γίνεται ελεγεία. Δικές μας είναι οι γυναίκες που μας άφησαν, κι είμαστε δίχως πια την αγωνία της στιγμής, ούτε την ταραχή και τους τρόμους της προσδοκίας. Δεν υπάρχουν άλλοι παράδεισοι απ’ τους χαμένους παραδείσους.
Η κτήση του χθες
Μετάφραση: Ηλίας Οικονομόπουλος (2-1-2021)
Ξέρω πως έχω χάσει τόσα πράγματα που δεν θα μπορούσα να τα μετρήσω και πως αυτές οι απώλειες είναι όλο αυτό που τώρα μου ανήκει. Ξέρω πως έχω χάσει το κίτρινο και το μαύρο, και σκέφτομαι γι’ αυτά τα απίστευτα χρώματα όπως δεν σκέφτονται αυτοί που βλέπουν. Ο πατέρας μου έχει πεθάνει κι είναι πάντα δίπλα μου. Όταν θέλω να αναλύσω στίχους του Σουίνμπουρν, το κάνω, έτσι μου λένε, με τη δική του φωνή. Μόνο οι νεκροί είναι δικοί μας, δικό μας είναι μόνο αυτό που χάσαμε. Η Τροία υπήρξε, όμως η Τροία διαιωνίζεται στο εξάμετρο που θρηνεί για την απώλειά της. Το Ισραήλ υπήρξε όταν ήταν μια αρχαία νοσταλγία. Κάθε ποίημα, με τον χρόνο, γίνεται ελεγεία. Δικές μας είναι οι γυναίκες που μας άφησαν, κι είμαστε δίχως πια την αγωνία της στιγμής, ούτε την ταραχή και τους τρόμους της προσδοκίας. Δεν υπάρχουν άλλοι παράδεισοι απ’ τους χαμένους παραδείσους.
Ετικετες
Αργεντίνικη λογοτεχνία,
Μεταφραση,
Μπορχες,
Πεζογραφια,
ποίηση
Τρίτη 18 Ιανουαρίου 2022
Βιβλίο - «O Χοσέ Μαρτί και το "ελληνικό στοιχείο"» του Χοσέ Οριόλ Μαρέρο Μαρτίνες
Συγγραφέας: José Oriol Marrero Martínez
Τίτλος ελληνικής έκδοσης: O Χοσέ Μαρτί και το «ελληνικό στοιχείο»
Είδος έργου: Ιστορία
Μετάφραση: Ντίνα Κακλαμανάκη & Λουκία Κωνσταντίνου
Εκδόσεις: Τόπος
Έτος έκδοσης: 2021
Ο Χοσέ Μαρτί (1853-1895), εθνικός ήρωας της Κούβας, ήταν µια πολύπλευρη προσωπικότητα: ποιητής, θεατρικός συγγραφέας, διηγηµατογράφος, εκδότης, χαρισµατικός δηµοσιογράφος, µεταφραστής και επαναστάτης. Πολύγλωσσος, πολυταξιδεµένος και βαθιά διεθνιστής καθώς «πατρίδα του ήταν η ανθρωπότητα». Στα άρθρα του, που δηµοσιεύτηκαν σε δεκάδες ισπανόφωνες εφηµερίδες, καθώς και σε άλλα κείµενά του, συναντάµε εκατοντάδες αναφορές σε πρόσωπα, µυθολογικά και υπαρκτά, και τόπους της αρχαίας και της σύγχρονης Ελλάδας. Αυτές οι αναφορές αποτέλεσαν την πρώτη ύλη της πρωτοποριακής µελέτης του Χοσέ Οριόλ Μαρέρο Μαρτίνες.
Η αγάπη του Μαρτί για το «ελληνικό στοιχείο» δεν έχει σχέση µε τον τυπικό «φιλελληνισµό», αλλά κυρίως είναι µια αναζήτηση του οικουµενικού και διαχρονικού χαρακτήρα του ελληνικού πολιτισµού. Ταυτόχρονα, το έργο αυτό είναι µια τοιχογραφία του 19ου αιώνα, καθώς από τις σελίδες του περνούν ο λόρδος Μπάιρον, ο ∆ιονύσιος Σολωµός, ο Όσκαρ Ουάιλντ, ο Ερρίκος Σλίµαν, η Σάρα Μπερνάρ και άλλοι πολλοί. Από τη νεόδµητη γέφυρα του Μπρούκλιν, ταξιδεύει στη Θήβα την επτάπυλη, καθώς ο δηµοσιογράφος «πρέπει να γνωρίζει από το σύννεφο µέχρι το µικρόβιο, από τον Οµάρ Καγιάµ µέχρι τον Παστέρ».
Με αφορµή τις πολιορκίες του Μεσολογγίου και τη µάχη των Θερµοπυλών, ο Μαρτί αποθεώνει την αντίσταση όλων των λαών στον ξένο κατακτητή, έναν αγώνα στον οποίο ο ίδιος έδωσε τη ζωή του πεθαίνοντας στη µάχη «µε το πρόσωπο στραµµένο στον ήλιο».
Βρείτε το βιβλίο (ενδεικτικά): https://www.politeianet.gr/
Τίτλος ελληνικής έκδοσης: O Χοσέ Μαρτί και το «ελληνικό στοιχείο»
Είδος έργου: Ιστορία
Μετάφραση: Ντίνα Κακλαμανάκη & Λουκία Κωνσταντίνου
Εκδόσεις: Τόπος
Έτος έκδοσης: 2021
Ο Χοσέ Μαρτί (1853-1895), εθνικός ήρωας της Κούβας, ήταν µια πολύπλευρη προσωπικότητα: ποιητής, θεατρικός συγγραφέας, διηγηµατογράφος, εκδότης, χαρισµατικός δηµοσιογράφος, µεταφραστής και επαναστάτης. Πολύγλωσσος, πολυταξιδεµένος και βαθιά διεθνιστής καθώς «πατρίδα του ήταν η ανθρωπότητα». Στα άρθρα του, που δηµοσιεύτηκαν σε δεκάδες ισπανόφωνες εφηµερίδες, καθώς και σε άλλα κείµενά του, συναντάµε εκατοντάδες αναφορές σε πρόσωπα, µυθολογικά και υπαρκτά, και τόπους της αρχαίας και της σύγχρονης Ελλάδας. Αυτές οι αναφορές αποτέλεσαν την πρώτη ύλη της πρωτοποριακής µελέτης του Χοσέ Οριόλ Μαρέρο Μαρτίνες.
Η αγάπη του Μαρτί για το «ελληνικό στοιχείο» δεν έχει σχέση µε τον τυπικό «φιλελληνισµό», αλλά κυρίως είναι µια αναζήτηση του οικουµενικού και διαχρονικού χαρακτήρα του ελληνικού πολιτισµού. Ταυτόχρονα, το έργο αυτό είναι µια τοιχογραφία του 19ου αιώνα, καθώς από τις σελίδες του περνούν ο λόρδος Μπάιρον, ο ∆ιονύσιος Σολωµός, ο Όσκαρ Ουάιλντ, ο Ερρίκος Σλίµαν, η Σάρα Μπερνάρ και άλλοι πολλοί. Από τη νεόδµητη γέφυρα του Μπρούκλιν, ταξιδεύει στη Θήβα την επτάπυλη, καθώς ο δηµοσιογράφος «πρέπει να γνωρίζει από το σύννεφο µέχρι το µικρόβιο, από τον Οµάρ Καγιάµ µέχρι τον Παστέρ».
Με αφορµή τις πολιορκίες του Μεσολογγίου και τη µάχη των Θερµοπυλών, ο Μαρτί αποθεώνει την αντίσταση όλων των λαών στον ξένο κατακτητή, έναν αγώνα στον οποίο ο ίδιος έδωσε τη ζωή του πεθαίνοντας στη µάχη «µε το πρόσωπο στραµµένο στον ήλιο».
Βρείτε το βιβλίο (ενδεικτικά): https://www.politeianet.gr/
Ετικετες
Βιβλια,
Εκδοσεις,
Κουβανέζικη λογοτεχνία,
Λογοτεχνία,
Μεταφραση,
Πεζογραφια
Παρασκευή 1 Ιανουαρίου 2016
Períodos, autores y obras de la literatura española (hasta el siglo XVI)
Στο παρακάτω έγγραφο υπάρχει μια σχηματική ιστορία των περιόδων, σημαντικότερων συγγραφέων και έργων της ισπανικής λογοτεχνίας μέχρι και τον 16ο αιώνα. Καλύπτονται δηλαδή ο Μεσαίωνας και η Αναγέννηση μέχρι και την εποχή του Φιλίππου του Β'.
Για την καλύτερη κατανόηση των περιεχομένων του εγγράφου σημειώνουμε τα εξής:
- Η ιστορία χωρίζεται σε περιόδους αιώνων
- Με κόκκινο χρώμα σημειώνεται η ποίηση, με πράσινο η πεζογραφία, με καφέ το θέατρο (και αντίστοιχα οι υποκατηγορίες τους)
- Σε κίτρινο πλαίσιο είναι τα ονόματα των συγγραφέων
- Οι τίτλοι γενικών έργων (π.χ. μιας ποιητικής συλλογής, ενός θεατρικού εργου, ενός μυθιστορήματος) είναι υπογραμμισμένοι
- Οι τίτλοι επιμέρους έργων (π.χ. ενός συγκεκριμένου ποιήματος) είναι με πλάγια γράμματα
- Με κανονικά γράμματα σημειώνονται είδη έργων, για τα οποία δεν υπάρχει ή δεν αναφέρεται ο τίτλος
Μπορείτε να δείτε και να κατεβάσετε το έγγραφο εδώ.
Ετικετες
Γενικά,
Θέατρο,
Ιστορικα,
Λογοτεχνία,
Πεζογραφια,
Ποιηση,
Συγγραφεις
Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου 2015
"Lo somni" de Bernat Metge - Una gran obra humanística catalana del siglo XIV

Lo somni es considerada por la mayoría de los investigadores la obra maestra de Bernat Metge (c.1340-1413). Se trata de un diálogo, destinado al nuevo rey, en el que el autor se dialoga con el alma del rey Juan I y los dos personajes mitológicos que lo acompañan, Orfeo y Tiresias. La obra está escrita en prosa y tiene la forma del diálogo platónico-ciceroniano que le sirve al autor para introducir conceptos filosóficos siguiendo la conformidad con la razón. En esta obra sumamente importante para las letras catalanas se observan, según muchos letrados, los más obvios vestigios del primer período del movimiento humanista en la Península Ibérica. Butiñá hace destacar dos rasgos: el encuentro de dos importantes direcciones del pensamiento humano, la clasicista y la cristiana, y una fuerte postura renovadora por parte del autor en cuanto a la moral tradicional y especialmente su posición contra la misoginia predominante en su época.
La obra fue escrita en el año 1399, un poco después de salir de la cárcel el autor, a causa de una terrible acusación de corrupción y traición contra el rey muerto Juan I. Además, les acusaron a los funcionarios más próximos al rey, incluso Bernat Metge, de ser responsables de su muerte. Ahora bien, lo peor era que, según la óptica cristiana de aquella época, el alma del rey iba a ser condenada dado que no tuvo tiempo para recibir las ceremonias necesarias para que se salve. En Lo Somni Metge nos presenta una defensa personal contra las acusaciones, en la que su inocencia se demuestra fuera de toda duda, y, además, nos dice que el alma del rey no es condenada.
El diálogo se divide en cuatro libros y tiene lugar durante la permanencia del escritor en la prisión.
En el primer libro el autor recibe la visita del alma del rey Juan I, y se establece un diálogo filosófico entre el autor y el rey sobre la inmortalidad del alma. De los cuatro libros que componen Lo somni, quizás éste sea el que refleja más fielmente el pensamiento humanista del autor, ya que él, utilizando varias fuentes clásicas, bíblicas y de los Santos Padres, pone en duda muchas cosas, incluso se distancia de la religiosidad típica de su época.
En el segundo libro se manifiesta otro elemento humanista: la directa referencia a los clásicos, ya que tenemos la apariencia de los personajes procedentes de la mitología clásica, Tiresias y Orfeo, que acompañan al rey. Éste nos revela que no está en el infierno, como se podría esperar por parte de la Iglesia, sino en el purgatorio para que se pueda ser purificada su alma. En esta parte del libro, que es sumamente importante para que se defienda el autor su inocencia, el rey nos informa claramente que no es condenado y, además, nos ofrece su explicación de su muerte.
En el tercer libro Orfeo nos narra su vida, con una descripción semejante a la de Virgilio en su Metamorfosis, en la cual se manifiesta su propia filosofía amorosa, y después nos da una descripción del infierno, semejante a la de Dante en su Divina Comedia. Tiresias lo interrumpe para hacer una dura crítica contra las mujeres y contra el amor humano.
En el cuarto libro, después del discurso de Tiresias, el autor defiende a las mujeres, comentando y rechazando los argumentos del adivino en contra de ellas, y critica a los hombres, presentando la falta de todas sus cualidades morales.
Estos dos últimos libros presentan claramente la postura ética del autor, quien, mediante ellos, plantea una nueva moral amorosa. Se trata de una “filosofía moral de sello Ovidiano y profundamente cristiana”, muy alejada de la típica moralidad medievalizante de la época, que estaba en contra de las mujeres.
En todo el diálogo se hace patente la admiración del autor por los trecentistas italianos, cuyas ideas y métodos impregnan el texto, y especialmente por el gran humanista Petrarca, cuya obra había comprendido muy bien. Sin embargo, y esta es la mayor aportación por parte de Metge, el autor de Lo Somni rechaza en gran parte la filosofía moral de signo misógino del maestro y la critica ingeniosamente, mostrándose excepcionalmente independiente en el espíritu, altamente innovador, maestro de un proceso crítico que debe mucho a los humanistas y, por tanto, también humanista.
Bibliografía
- Butiñá-Jiménez, Julia. "El Humanismo catalán". ehumanista, vol 7 (2006)
- Butiñá-Jiménez, Julia y Josep-Antoni Ysern Lagarda (coord.) Literatura Catalana I – Edad Media. UNED, Madrid 2006
- Butiñá-Jiménez, Julia. "Sobre el Humanismo catalán y las periodizaciones". Del Humanismo. “Revista de Lenguas y Literaturas Catalana, Gallega y Vasca” 9 (2004)
- Butinyà-Jiménez, Julia, et al. (ed.) Nova antología de la Literatura Catalana. Cuadernos UNED, Madrid 2007
- Urquizu Sarasua, P., Rodríguez-Alonso, M., Ysern, J.-A. et al. (ed.) Introducción a las lenguas y literaturas catalana, gallega y vasca. ed. UNED, Madrid 2004
Ετικετες
Λογοτεχνία,
Ουμανισμος,
Πεζογραφια
Τρίτη 15 Ιουλίου 2014
Ana María Matute (1925-2014)

Μία από τις σημαντικότερες ισπανίδες συγγραφείς της εποχής μας, η Άνα Μαρία Ματούτε, πέθανε στις 25 Ιουνίου στη Βαρκελώνη. Γεννημένη στη Βαρκελώνη στις 26 Ιουλίου του 1925, υπήρξε κατά τη διάρκεια της πολύχρονης σταδιοδρομία της στο χώρο των γραμμάτων μία από τις πλέον αναγνωρίσημες διεθνώς λογοτέχνιδες της χώρας της, ιδιαίτερα στο χώρο του παιδικού βιβλίου. Μέλος της ισπανικής Βασιλικής Ακαδημίας, είχε τιμηθεί με πολλά βραβεία για το έργο της, ανάμεσα στα οποία και με το Βραβείο Θερβάντες.
Πληροφορίες: www.nytimes.com
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
