Miguel Hernández - "Canción última"

Εκατό χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τη γέννηση του μεγάλου Ισπανού ποιητή Μιγκέλ Ερνάντεθ (Miguel Hernández, 1910-1942). Ένα ποίημά του ερμηνευμένο από τον Ζουάν Μανουέλ Σερράτ:



Última canción

Pintada, no vacía:
pintada está mi casa
del color de las grandes
pasiones y desgracias.

Regresará del llanto
adonde fue llevada
con su desierta mesa,
con su ruinosa cama.

Florecerán los besos
sobre las almohadas.

Y en torno de los cuerpos
elevará la sábana
su intensa enredadera
nocturna, perfumada.

El odio se amortigua
detrás de la ventana.
Será la garra suave.
Dejadme la esperanza.

(Από τη συλλογή Vientos del pueblo)

Ισπανική ομάδα χορού στο 8ο Φεστιβάλ Χορού της Αθήνας

Από παράσταση της ομάδας Gelabert Azzopardi στο Εδιμβούργο το 2009

Θεατρική παράσταση
Η Πρεσβεία της Ισπανίας, το Ινστιτούτο Θερβάντες της Αθήνας και το 8ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού που θα γίνει στον προαύλιο χώρο της «Τεχνόπολις» του Δήμου Αθηναίων (Πειραιώς 100, Γκάζι) μεταξύ 1-18 Ιουλίου, θα παρουσιάσει για πρώτη φορά στην Ελλάδα την ισπανική ομάδα χορού Gelabert Azzopardi στις 8 και 9 Ιουλίου με τις χορογραφίες “Sense fi” και “Conquassabit”.

Πληροφορίες: Ινστιτούτο Θερβάντες
Περισσότερα: ispania.gr

Μια ματιά στα διπλώματα Ισπανικών

Μια πρώτη ματιά στα διπλώματα Ισπανικών που υπάρχουν σήμερα. Σύμφωνα με το Κοινό Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Αναφοράς για τις γλώσσες του Συμβουλίου της Ευρώπης, υπάρχουν 6 επίπεδα: Α1-Α2, Β1-Β2, Γ1-Γ2, που αντιστοιχούν από το επίπεδο του αρχαρίου έως το επίπεδο της άριστης γνώσης της γλώσσας.

Θα επανέλθουμε στο μέλλον με πιο λεπτομερείς αναρτήσεις. Προς το παρόν δίνουμε σχετικές συνδέσεις:

Διπλώματα DELE Ινστιτούτου Θερβάντες (όλα τα επίπεδα)
-Δομή και περιεχόμενο
-Μοντέλο εξέτασης επιπέδου Α1
-Μοντέλο εξέτασης επιπέδου Α2

Κρατικό Πιστοποιητικό Γλωσσομάθειας (προς το παρόν στα επίπεδα Β2 και Γ1)
-Προδιαγραφές εξετάσεων και δείγματα εξετάσεων Β2 και Γ1

Las meninas

Las meninas. Πίνακας του Diego Velázquez (1599-1660)

Lisboa

A Praça do Comércio


O Monumento aos Descobrimentos


A Torre de Belém


O Mosteiro dos Jerónimos

Rosalía de Castro

Rosalía de Castro nació en Santiago en 1837, hija ilegítima de madre soltera, perteneciente a la baja nobleza gallega, y un sacerdote católico, y pasó toda su infancia primero en Castro de Ortoño, donde la cuidó una hermana de su padre, y después en Padrón, donde se hizo cargo de ella su madre, doña Teresa de Castro. En ambos lugares Rosalía se embebió en la dura y difícil vida rural de aquella época, en la lengua gallega y en los cantos populares, los cuales jugaron un papel primordial en su obra. Hacia 1850 Rosalía y su madre se trasladaron en Santiago y permanecieron allí hasta el año 1856. En esta ciudad recibió Rosalía su primera educación, probablemente en el Liceo de la Juventud, sociedad cultural que desempeñó un papel de primer orden en la vida de la ciudad, organizando exposiciones de pintura, representaciones teatrales, conciertos, etc., y a la que también iban estudiantes con inquietudes literarias y políticas, como Aurelio Aguirre y Eduardo Pondal. Estatua de Rosalía de Castro en el Parque de la Alameda de Santiago de Compostela En 1856 Rosalía se establece en Madrid, donde contrae matrimonio con el gran historiador gallego Manuel Murguía. De este matrimonio la pareja tendrá siete hijos, de los que mueren dos, un hecho que junto a la naturaleza enfermiza de Rosalía influirá en sus versos más dolorosos. La pareja cambia de domicilio en diversas ocasiones y Rosalía pasará el resto de su vida dedicada a las tareas familiares y a su intensa labor literaria. Así los ejes alrededor de los cuales se giraba la vida de Rosalía fueron su familia, la saudade que se sentía cuando vivía fuera de Galicia, unos ciertos problemas económicos, su salud y su difícil situación como mujer en el siglo XIX, especialmente mujer y escritora, recibiendo el desprecio de la sociedad de la época. Es de extrañar, pues, cómo esta mujer no es solamente la mejor poetisa en lengua gallega de todos los tiempos, sino también, junto con Gustavo Adolfo Bécquer, cima de la lírica española del siglo XIX. Rosalía escribió tres poemarios: Cantares gallegos (1863), donde se refiere al paisaje, a los motivos más importantes de la vida rural de Galicia (las romerías, las costumbres, las historias amorosas de los campesinos, etc.) y a la saudade que sentían los emigrantes, Follas novas (1880), en el que se expresa lo íntimo con más densidad y que la naturaleza aparece como puro símbolo de su desengañada nostalgia, y En las orillas del Sar (1884), escrito en castellano, en el que las magníficas visiones al paisaje gallego, con tonos grises, son el marco para expresar la poetisa un profundo dolor, el paso inexorable de las cosas y del tiempo, y un sentimiento obsesionante de la muerte. Cenicientas las aguas, los desnudos árboles y los montes cenicientos; parda la bruma que los vela y pardas las nubes que atraviesan por el cielo; triste, en la tierra, el color gris domina, ¡el color de los viejos! De cuando en cuando de la lluvia el sordo rumor suena, y el viento al pasar por el bosque silba o finge lamentos tan extraños, tan hondos y dolientes que parece que llaman por los muertos. Seguido del mastín, que helado tiembla, el labrador, envuelto en su capa de juncos, cruza el monte; el campo está desierto, y tan sólo en los charcos que negrean del ancho prado entre el verdor intenso posa el vuelo la blanca gaviota, mientras graznan los cuervos. Yo desde mi ventana, que azotan los airados elementos, regocijada y pensativa escucho el discorde concierto simpático a mi alma... ¡Oh, mi amigo el invierno!, mil y mil veces bien venido seas, mi sombrío y adusto compañero. ¿No eres acaso el precursor dichoso del tibio mayo y del abril risueño? ¡Ah, si el invierno triste de la vida, como tú de las flores y los céfiros, también precursor fuera de la hermosa y eterna primavera de mis sueños...! (De En las orillas del Sar) Bibliografía: -García López, José. Historia de la literatura española. 8ª reed. Barcelona: Vicens Vives, 1986 -Hernández, Mario. La literatura gallega. Madrid: Publicaciones españolas, 1974 -Tarrío Varela, Anxo. Literatura galega. Aportacións a unha Historia crítica. Edicións Xerais de Galicia, S.A., 1994

Τα μέλη του νέου Δ.Σ. του Πανελλήνιου Συλλόγου Καθηγητών Ισπανικής Γλώσσας και Φιλολογίας

Μέλη Nέου Διοικητικού Συμβουλίου (από 20/12/2009)

Πρόεδρος: Χριστόφορος Σουμίλας

Αντιπρόεδρος: Κατερίνα Χριστίνα Σπυροπούλου

Γραμματέας: Ξένη Σακλαρίδου

Ταμίας: Στέλλα Λιάκου

Μέλος: Ηλίας Οικονομόπουλος

Μέλος: Αρέθα Ζυγούρη

Έδρα: Ακαδημίας 63, 3ος όροφος, γραφείο 11
Τ.Κ. 10678, ΑΘΗΝΑ, Τηλ. 6943 – 701085,
Φαξ: 210 – 3825708

Ιστοσελίδα συλλόγου: http://www.paspif.gr/
Μπλογκ: http://paspif.blogspot.com/
Διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου: aplifhi@yahoo.gr

Ανακοινώθηκε η Εγκύκλιος Αναπληρωτών-Ωρομισθίων Σχολικού Έτους 2010-2011

Ανακοινώθηκε σήμερα 23 Ιουνίου η εγκύκλιος Αναπληρωτών-Ωρομισθίων Σχολικού Έτους 2010-2011.

Απόσπασμα:
Καλούνται οι εκπαιδευτικοί των κλάδων ΠΕ60 και ΠΕ70 της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και των κλάδων ΠΕ01, ΠΕ02, ΠΕ03, ΠΕ04 (ειδικότητες Φυσικών, Χημικών, Βιολόγων και Γεωλόγων), ΠΕ05, ΠΕ06, ΠΕ07, ΠΕ08, ΠΕ09, ΠΕ10, ΠΕ11, ΠΕ12, ΠΕ13, ΠΕ14, ΠΕ15, ΠΕ17, ΠΕ18, ΠΕ19, ΠΕ20, ΠΕ32, ΠΕ33, ΠΕ34, ΠΕ40, ΤΕ01 και ΔΕ01 της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, να υποβάλουν Αίτηση-Δήλωση για εγγραφή στους ενιαίους πίνακες σχολ. έτους 2010-2011 από τους οποίους θα προσληφθούν οι προσωρινοί αναπληρωτές και ωρομίσθιοι εκπαιδευτικοί και θα διορισθούν οι μόνιμοι εκπαιδευτικοί κατά το ίδιο σχολικό έτος.

Μπορείτε να κατεβάσετε στον υπολογιστή σας ολόκληρη την εγκύκλιο, μαζί με άλλα σχετικά έγγραφα, από την ιστοσελίδα του Υπουργείου Παιδείας: http://www.ypepth.gr/docs/egkyklios_anaplhrwtwn_2010_2011_100623.zip

José Saramago (1922-2010)

Ένας μεγάλος εκπρόσωπος της πορτογαλικής -αλλά και παγκόσμιας- λογοτεχνίας, ο βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας (το 1998) Ζοζέ Σαραμάγκου έφυγε σήμερα από τη ζωή σε ηλικία 88 ετών. Ο Σαραμάγκου, παιδί φτωχής οικογενείας, γεννήθηκε στην Αζινιάγκα, ένα μικρό χωριό της κεντρικής Πορτογαλίας, αλλά πολύ γρήγορα η οικογένειά του μετακόμισε στη Λισαβώνα, όπου ο συγγραφέας πέρασε ένα μεγάλο μέρος της ζωής του. Ο μικρός Ζοζέ ήταν καλός μαθητής, όμως η φτώχεια της οικογένειάς του δεν του επέτρεψε να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Έτσι μόλις τελείωσε το δημοτικό σχολείο γράφτηκε σε τεχνικό γυμνάσιο, δουλεύοντας παράλληλα για ένα διάστημα σε σιδηροκατασκευές. Στο διάστημα αυτό διάβαζε αχόρταγα ό,τι υπήρχε στη δημοτική βιβλιοθήκη της συνοικίας που έμενε. Κατά τα επόμενα χρόνια εργάστηκε ως δημόσιος υπάλληλος, δημοσιογράφος και μεταφραστής, μέχρι το 1976, όταν αποφάσισε να ασχοληθεί αποκλειστικά με τη συγγραφή. Υπήρξε μέλος από το 1969 του (τότε ακόμα παράνομου) κομμουνιστικού κόμματος. Αυτοδίδακτος λοιπόν, άφησε ένα μεγάλο και σημαντικότατο έργο. Το πρώτο μυθιστόρημά του ήταν Η γη της αμαρτίας (Terra de pecado, 1947), όμως αυτό που του χάρισε την παγκόσμια αναγνώριση ήταν το Από τη γη θρεμμένος (Levantado do Chão, 1980), στο οποίο παρουσιάζει τις συνθήκες ζωής των εργατών της περιοχής Λάβρε, στην επαρχία του Αλεντέζο. Το 1982 στο μυθιστόρημα Το Χρονικό του Μοναστηριού (Memorial do Convento) αφηγείται τις σκληρές συνθήκες ζωής του απλού λαού κατά τον Μεσαίωνα, σε εποχή πολέμων, πείνας και προλήψεων. Όμως η φήμη του θα εκτοξευτεί με το μυθιστόρημα Το κατά Ιησούν Ευαγγέλιο (O Evangelho Segundo Jesus Cristo, 1991), για το οποίο η πορτογαλική κυβέρνηση απέρριψε την υποψηφιότητά του για το Ευρωπαϊκό Βραβείο Λογοτεχνίας εκείνης της χρονιάς, θεωρώντας ότι προσβάλλει την καθολική πίστη. Σαν απάντηση ο Σαραμάγκου έφυγε από την Πορτογαλία και εγκαταστάθηκε στην Ισπανία, στο νησί Λανθαρότε στα Κανάρια, όπου έζησε μέχρι το θάνατό του. Μερικά ακόμη από τα έργα του είναι το Περί Τυφλότητος (Ensaio sobre a Cegueira, 1995), Όλα Τα Ονόματα (Todos os Nomes, 1997), Ο Άνθρωπος Αντίγραφο (O Homem Duplicado, 2003), κ.τ.λ. Πηγές: -Βικιπαίδεια (στα πορτογαλικά) -in.gr

Συνέντευξη της Προέδρου του Τμήματος Ιταλικής και Ισπανικής Γλώσσας και Φιλολογίας Κας Στέλλας Πριόβολου

Η Πρόεδρος του Τμήματος Ιταλικής και Ισπανικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Κα Στέλλα Πριόβολου έδωσε πρόσφατα συνέντευξη για την ιστοσελίδα του Πανελλήνιου Συλλόγου Καθηγητών Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας. Στη συνέντευξή της αυτή η Κα Πριόβολου αναφέρεται στις τελευταίες εξελίξεις στο θέμα της ένταξης των Ιταλικών και των Ισπανικών στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, στις ενέργειες που γίνονται από το Τμήμα, στις Ιταλικές και Ισπανικές σπουδές, καθώς και στον επικείμενο διαχωρισμό του Τμήματος σε ξεχωριστά τμήματα Ιταλικής και Ισπανικής, που θα ισχύσει από τον Σεπτέμβριο.

Μπορείτε να διαβάσετε όλη τη συνέντευξη εδώ.

Τα Ισπανικά 2η γλώσσα στον κόσμο, πάνω κι από τα Αγγλικά!

Είναι γεγονός! Τα Ισπανικά είναι αυτή τη στιγμή η 2η γλώσσα παγκοσμίως σε αριθμό φυσικών ομιλητών. Τα στοιχεία προέρχονται από το γνωστό και έγκυρο περιοδικό Ethnologue και μπορείτε να τα δείτε στην ιστοσελίδα του (στα Αγγλικά):

Οι δέκα πρώτες γλώσσες στον κόσμο από τις 172 που έχουν πάνω από τρία εκατομμύρια φυσικούς ομιλητές, είναι αυτή τη στιγμή οι εξής:

1. Κινεζική
2. Ισπανική
3. Αγγλική
4. Αραβική
5. Χίντι
6. Μπενγκάλι
7. Πορτογαλική
8. Ρωσική
9. Ιαπωνική
10. Γερμανική

Refranero multilíngüe

El refranero multilingüe del Centro Virtual Cervantes (CVC) ofrece una selección de refranes y proverbios populares españoles con su correspondencia en alemán, catalán, francés, gallego, griego antiguo, griego moderno, inglés, italiano, portugués, ruso y vasco. Se trata de un proyecto único en el mundo, tanto por su carácter multilingüe como por la información aportada: posibles variantes y sinónimos, antónimos, tipo de paremia e idea clave, fuentes consultadas y contextos de aparición.

Los objetivos de este refranero son difundir el español a través de los refranes, facilitar la enseñanza/aprendizaje del español como lengua materna y extranjera, proporcionar un instrumento de consulta a los traductores y promover las investigaciones sobre la sabiduría popular.

Página web: http://www.cuadernointercultural.com/refranero-multilingue-del-cvc/

AUTORES Y COLABORADORES

Autores

M.ª Teresa Barbadillo de la Fuente.
Doctora en Filología Románica, es profesora del Departamento de Didáctica de la Lengua y la Literatura (Facultad de Educación, Universidad Complutense de Madrid).

Mari Carmen Barrado Belmar.
Doctora en Filología Románica, Profesora Titular de Universidad, del Departamento de Filología Italiana de la Facultad de Filología (Universidad Complutense de Madrid).

Javier Calzacorta Elorza.
Licenciado en Filología Vasca en la Universidad de Deusto, Bilbao. Profesor en la Universidad de Deusto. Miembro de la Comisión de Literatura oral de la Real Academia de la Lengua Vasca.

Germán Conde Tarrío.
Doctor en Filología Francesa. Profesor del Departamento de Filología Francesa e Italiana de la Universidad de Santiago de Compostela.

Carlos Alberto Crida Álvarez.
Licenciado en Ciencias Históricas por la Universidad de la República (Uruguay). Doctor en Filología Española y Griega. Profesor en la Universidad Nacional y Kapodistríaca de Atenas (Grecia).

Ana María Díaz Ferrero.
Doctora en Filología Románica por la Universidad de Granada. Profesora de la Universidad de Granada del área de Traducción e Interpretación.

Fernando García Romero.
Doctor en Filología Clásica. Profesor en el Departamento de Filología Griega y Lingüística Indoeuropea de la Universidad Complutense de Madrid.

Marina García Yelo.
Licenciada en Filología Francesa. Becaria de Investigación en el Departamento de Filología Francesa (Universidad Complutense de Madrid).

José Enrique Gargallo Gil.
Doctor en Filología Hispánica (1987) y Profesor de Filología Románica de la Universidad de Barcelona.

Virginia López Graña.
Licenciada en Filología Clásica, con especializaciones en Filología Latina y en Filología Griega, por la Universidad Complutense de Madrid.

Manuel Martí Sánchez.
Doctor en Filología Hispánica, es profesor en el Departamento de Filología de la Universidad de Alcalá.

Silvia Molina Plaza.
Doctora en Filología Inglesa. Profesora en la Universidad Politécnica de Madrid.

Joulia Nikolaeva.
Doctora en Lingüística Comparada (Universidad Pedagógica “Herzen”, San Petersburgo, Rusia), Licenciada en Lenguas y Literaturas Extranjeras (Universidad La Sapienza, Roma, Italia). Profesora en la Universidad Roma Tre y en la Universidad La Sapienza (Italia).

Ana Laura Rodríguez Redondo.
Doctora en Filología Inglesa. Profesora de la Universidad Complutense de Madrid, en el Departamento de Filología Inglesa: Lengua y Lingüística.

Maria Antonella Sardelli.
Licenciada en Filología Hispánica por la Università degli Studi di Bari (Italia). Becaria de Investigación en el Departamento de Filología Francesa (Universidad Complutense de Madrid).

Julia Sevilla Muñoz. (Directora del Proyecto)
Doctora en Filología Francesa. Profesora en el Departamento de Filología Francesa (Universidad Complutense de Madrid).

Manuel Sevilla Muñoz.
Ingeniero Agrónomo y Doctor en Ciencias de la Educación. Profesor en la Universidad de Murcia.
Josefina Velasco Menéndez.
Doctora en Filología (Universidad de Salamanca), Licenciada en Filosofía y Letras (Filología, Universidad Autónoma de Madrid) y Licenciada en Estudios Hispánicos (Universidad de La Habana, Cuba), es profesora en la Universidad de Salamanca.

M.ª I. Teresa Zurdo Ruiz-Ayúcar. (Directora del Proyecto)
Doctora en Filología Alemana. Profesora en el Departamento de Filología Francesa (Universidad Complutense de Madrid).

Colaboradores

Panagiotis Antoniadis.
Licenciado en Ciencias Económicas (Universidad de El Pireo, Grecia), Máster en Traducción-Traductología y Doctorado en Traducción por la Universidad Nacional y Kapodistríaca de Atenas. Docente contratado por la Universidad Abierta Helénica (Grecia)

Androniki Antoniou.
Licenciada en Filología Española (Universidad Nacional y Kapodistríaca de Atenas, Grecia).

Maria Antoniou.
Licenciada en Filología Española (Universidad Nacional y Kapodistríaca de Atenas, Grecia).

Jennifer Aparicio Morgado.
Licenciada en Derecho (Universidad de Deusto). DEA (Fac. Filología, Universidad Complutense de Madrid).

Sofia Cherouvim.
Licenciada en Derecho y en Filología Española (Universidad Nacional y Kapodistríaca de Atenas, Grecia).

Vanessa Fernández Pampín.
Licenciada en Filología Española (Universidad de Santiago de Compostela). DEA (Fac. Filología, Universidad Complutense de Madrid).

Joan Fontana Tous.
Licenciado en Filología Clásica con mención complementaria en Filología Románica (Universidad de Barcelona). Profesor en la Universidad de Barcelona.

Gabriela Funk.
Doctora en Lingüística. Profesora en el Departamento de Lenguas y Literaturas Modernas (Universidad de Azores, Portugal).

Foivi Krisila.
Licenciada en Filología Española (Universidad Nacional y Kapodistríaca de Atenas, Grecia).

Alexía Kybeli.
Licenciada en Filología Francesa (Universidad Autónoma de Madrid).

Alfonso Lombana Sánchez.
Licenciado en Filología Alemana (Universidad Complutense de Madrid).

Carlos Montero Ruitiña.
Licenciado en Filología Francesa (Universidad de Salamanca).

Ilías Oikonomópoulos.
Licenciado en Filología Española (Universidad Nacional y Kapodistríaca de Atenas, Grecia).

Eirini Paraskevá.
Licenciada en Filología Francesa y en Filología Española (Universidad Nacional y Kapodistríaca de Atenas, Grecia).

Vasco Paulo Pereira Monteiro.
Licenciado en Línguas Estrangeiras Aplicadas (Universidade do Minho).

Justyna Pietrzak.
Licenciada en Filología Italiana (Universidad Jagelónica de Cracovia, Polonia). DEA (Fac. Filología, Universidad Complutense de Madrid).

Carmen Tabernero Magro.
Licenciada en Filología Francesa (Universidad Complutense de Madrid).

Antonia Zikou.
Licenciada en Psicología y en Filología Española (Universidad Nacional y Kapodistríaca de Atenas, Grecia).

Chrysoula Xenou.
Licenciada en Derecho y en Filología Española (Universidad Nacional y Kapodistríaca de Atenas, Grecia), Máster en Derecho por la misma Universidad.

Página web: http://cvc.cervantes.es/lengua/refranero/autores.htm

Gabriel Aresti: "Η ποίηση είναι ένα σφυρί"

Δύσκολοι, πολύ δύσκολοι, οι καιροί που ζούμε. Αντιπαθητικοί, άσχημοι καιροί.
Θα πούμε δυο λόγια για έναν ποιητή Βάσκο. Το όνομά του είναι Γκαμπριέλ Αρέστι και πρόκειται για έναν από τους σημαντικότερους ποιητές του 20ού αιώνα στη Χώρα των Βάσκων.
Γεννήθηκε στο Μπιλμπάο το 1933, όπου και πέθανε σε ηλικία μόλις 42 ετών το 1975. Στο διάστημα της σύντομης ζωής του όμως πρόλαβε να αφήσει ένα μεγάλο σε όγκο ποιητικό έργο, με το οποίο αντιμάχεται την κοινωνική αδικία. Για τον Αρέστι η αδικία δεν έχει ούτε όνομα ούτε σύνορα και είναι αδιαπραγμάτευτη. Επηρεάζει όλους τους ανθρώπους, ανεξάρτητα από εθνικότητα, κι ο ποιητής, πάντα παρών, εκφράζει την αλληλεγγύη του. Η ποίηση είναι όπλο για τον Γκαμπριέλ Αρέστι, δεν είναι στεγνοί, γλυκεροί στίχοι.

Κι ίσως δεν χρειάζεται τίποτε άλλο να ειπωθεί γι' αυτόν.

Dirán
que esto
no es
poesía,
pero
yo les diré
que la poesía
es
un martillo.

(Θα πουν ότι αυτό δεν είναι ποίηση, όμως εγώ θα τους πω ότι η ποίηση είναι ένα σφυρί)

Για τον Gabriel Aresti στη Βικιπαίδεια (στα ισπανικά): http://es.wikipedia.org/wiki/Gabriel_Aresti

Η Δανάη Στρατηγοπούλου τραγουδάει Νερούδα

****Αναδημοσίευση από τη σελίδα Politismos.com.gr

Το έργο της «Ελληνίδας μούσας» του μεγάλου Χιλιανού ποιητή Πάμπλο Νερούδα, Δανάης Στρατηγοπούλου, κυκλοφορεί για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Πρόκειται για ένα cd με δώδεκα ποιήματα τα οποία μελοποίησε και ερμήνευσε η Δανάη Στρατηγοπούλου, γνωστή και ως «αηδόνι του Αττίκ». Το έργο αυτό, με τίτλο «Η Δανάη τραγουδάει Νερούδα» (Danai canta a Neruda), είχε κυκλοφορήσει το 1972 στη Χιλή και τώρα με πρωτοβουλία της Πρεσβείας της Χιλής στην Αθήνα επανεκδίδεται για το ελληνικό κοινό από την Culture Music.

Το cd κυκλοφορεί με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 200 χρόνων από την απελευθέρωση της Χιλής από τους Ισπανούς "κονκισταδόρες" και τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Εξωτερικών της Χιλής και της Πρεσβείας της Χιλής στην Αθήνα.

Περισσότερα στη διεύθυνση http://www.politismos.com.gr/articulos.php?lang=gr&box=1&pos=12&id=112

Cursos de formación para profesores de español en Santander

La Universidad Internacional Menéndez Pelayo tiene el gusto de comunicarle que como parte de las actividades académicas que se desarrollarán durante el próximo verano en Santander, se impartirá un completo programa de Cursos de Formación para Profesores de Español, Lenguas Extranjeras y Traductores. Puede disponer de la información completa (títulos, programas, docentes, becas, e impresos de automatrícula) de esta programación, así como suscribirse gratuitamente para el envío de nuestras novedades docentes a través de los siguientes enlaces:

http://uimp20.es/cursosdeespanol/

http://esp.uimp.es/

Deseando que esta información sea de su interés y rogándole que la ponga a disposición de los demás profesores de su centro, le enviamos un cordial saludo.

Secretaría de Alumnos de la UIMP

Para más información:

Universidad Internacional Menéndez Pelayo
Secretaría de Alumnos
Avda. de los Castros, nº 42
(39005 - SANTANDER)
Tlfº 942 29 87 00
e-mail: alumnos.extra@uimp.es

www.uimp.es

Έκθεση - Σύγχρονο πανόραμα των εικαστικών τεχνών του Περού

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ, από το Ινστιτούτο Θερβάντες

Η έκθεση παρουσιάζει μια άποψη της πολυμορφίας των εικαστικών τεχνών στο Περού σήμερα, μέσα από καλλιτέχνες δύο γενεών, διαφορετικών τάσεων και ύφους, που είναι μάρτυρες των αλλαγών στο σύγχρονο Περού και εκφράζουν αυτή την πραγματικότητα ο καθ’ ένας με τη ματιά του προς το περιβάλλον του. Ο καθ’ ένας δημιουργεί, από τη δική του οπτική γωνία, μια νέα πραγματικότητα, στην οποία ενυπάρχει η εθνική τους ταυτότητα.

Με αυτό το κριτήριο, παρουσιάζονται 21 έργα των Σέσαρ Μαρτίνες (1955), Γιόσεφ Φίρμπας (1962), Πέδρο Καβαγιέρο (1954), Δανιέλ Μάντα, (1958), Αλμπέρτο Φλόρες (1959), Χοσέ Ιγνάσιο Ιτουρμπούρου (1981), Σοφία Ραμίρες (1979), Φιορέλα Ματσότι (1979) και Χάιμε Μόγια (1983).
Σε συνεργασία με την Πρεσβεία του Περού στην Αθήνα, την Sociedad Cultural IMPROMPTU και το πολιτιστικό περιοδικό Sol Latino.

Εγκαίνια: 09.06.2010, 20.00

Αίθουσα Εκθέσεων του Ινστιτούτου Θερβάντες της Αθήνας, Μητροπόλεως 23, Σύνταγμα, Αθήνα.
Τηλ.: 210.3634117, εσωτ. 2.

Είσοδος ελεύθερη.

Μακριά νύχτα από πέτρα

Ένα από τα σημαντικότερα βιβλία της γαλικιανής λογοτεχνίας, σύμβολο της αντίστασης απέναντι στη δικτατορία του Φράνκο, είναι το βιβλίο του Θέλσο Εμίλιο Φερέιρο (Celso Emilio Ferreiro, 1912-1979) Μακριά νύχτα από πέτρα (Longa noite de pedra), γραμμένο το 1962.

Αυτό το βιβλίο είναι η διασημότερη ποιητική συλλογή της γαλικιανής λογοτεχνίας κατά την εποχή της δικτατορίας και επίσης ένα από τα σημαντικότερα ντοκουμέντα της σύγχρονης ιστορίας της Γαλικίας, της πανέμορφης αυτής ισπανικής επαρχίας, με τα 4 εκατομμύρια κατοίκους, την καταπράσινη φύση, τη μελωδικότατη γλώσσα που έχει πολλά κοινά σημεία με τα πορτογαλικά, τις ιδιαίτερες συνήθειες και τον προορισμό του Camino de Santiago, προκειμένου να προσκυνήσουν οι πιστοί στον καθεδρικό ναό του Santiago de Compostela, όπου σύμφωνα με την παράδοση αναπαύονται τα ιερά οστά του αποστόλου Ιακώβου.

Στο βιβλίο του αυτό ο Celso Emilio Ferreiro εκφράζει με εξαίρετους στίχους τον πόθο του ίδιου καθώς και του λαού της Γαλικίας για ελευθερία, υπερασπίζεται με απαράμιλλη δεξιοτεχνία και οξεία γλώσσα την εργατική τάξη και τις άθλιες συνθήκες στις οποίες επιβίωνε, χτυπάει την αδικία και την πολιτική καταπίεση, και δίνει ένα δυναμικό μανιφέστο εναντίον του πολέμου.

Θα δούμε το πρώτο από τα ποιήματα του βιβλίου, που έχει δώσει και τον τίτλο στη συλλογή.



Longa noite de pedra

O teito é de pedra.
De pedra son os muros
i as tebras.
De pedra o chan
i as reixas.
As portas,
as cadeas,
o aire,
as fenestras,
as olladas,
son de pedra.
Os corazós dos homes
que ao lonxe espreitan,
feitos están
tamén
de pedra.
I eu, morrendo
nesta longa noite
de pedra.

Μακριά νύχτα από πέτρα

Η οροφή είναι από πέτρα.
Από πέτρα είναι οι τοίχοι
και τα σκοτάδια.
Από πέτρα το πάτωμα
και τα κάγκελα.
Οι πόρτες,
οι αλυσίδες,
ο αέρας,
τα παράθυρα,
οι ματιές,
είναι από πέτρα.
Οι καρδιές των ανθρώπων
που παρατηρούν από μακριά,
είναι κι αυτές
φτιαγμένες
από πέτρα.
Κι εγώ, πεθαίνοντας,
μέσα σ' αυτή τη μακριά νύχτα
από πέτρα.

Εγκαίνια Ινστιτούτου Θερβάντες της Αθήνας

****Διαβάζουμε στην ιστοσελίδα ispania.gr και μεταφέρουμε μικρά αποσπάσματα στο παρόν ιστολόγιο, με έμφαση στο σημείο όπου αναφέρεται στη διείσδυση της Ισπανικής Γλώσσας στην εκπαίδευση. Θα μπορούσαν να γίνουν πολλά σχόλια και συζητήσεις σχετικά με την εκδήλωση και το πνεύμα της συνέντευξης τύπου, αλλά και σχετικά με την παρουσίαση του θέματος. Ελπίζουμε πάντως να βγουν κάποια χρήσιμα συμπεράσματα:

Η Βασίλισσα Σοφία της Ισπανίας εγκαινίασε το νέο κτήριο του Ινστιτούτου Θερβάντες στην οδό Μητροπόλεως 23 στο Σύνταγμα, σε επίσημη τελετή την Τετάρτη 19 Μαΐου. Στα εγκαίνια παρευρέθηκαν μεταξύ άλλων ο υπουργός Πολιτισμού Παύλος Γερουλάνος, η υφυπουργός Εξωτερικών της Ισπανίας Σοράγια Ροντρίγκεζ, ο Ισπανός πρέσβης στην Ελλάδα Μιγκέλ Φουέρτες Σουαρέζ, ο Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών, η Γενική Διευθύντρια όλων των Ινστιτούτων Θερβάντες ανά τον κόσμο Κάρμεν Καφαρέλ, ο διευθυντής του Θερβάντες Αθήνας Εουσέμπι Αγιένσα, η διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα και ο Γιώργος Κουρουπός, διευθυντής της ορχήστρας των χρωμάτων του Μάνου Χατζηδάκη.

Το πρωί της ίδιας μέρας προηγήθηκε η Συνέντευξη Τύπου παρουσία της Γενικής Διευθύντριας όλων των Ινστιτούτων Θερβάντες ανά τον κόσμο Κάρμεν Καφαρέλ (Carmen Caffarel) και του Διευθυντή του Θερβάντες της Αθήνας Εουσέμπι Αγιένσα (Eusebi Ayensa).

Στην Ελλάδα τα ισπανικά φαίνεται πως έχουν ήδη κατακτήσει το ενδιαφέρον του κοινού, με αποτέλεσμα το Ινστιτούτο Θερβάντες της χώρας μας να έχει τον μεγαλύτερο αριθμό υποψηφίων για πτυχία DELE σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο. 6.000 υποψήφιοι έδωσαν εξετάσεις για κάποιο από τα πτυχία DELE που προσφέρει το Ινστιτούτο Θερβάντες, τις εξεταστικές περιόδους Μαΐου-Σεπτεμβρίου 2009, σε περισσότερες από 10 Ελληνικές πόλεις. Ταυτόχρονα, υψηλό νούμερο μαθητών (γύρω στους 2000 ετησίως) παρακολουθεί τα μαθήματα ισπανικών και πολιτισμού στο Ινστιτούτο, όχι μόνο γιατί η ισπανική γλώσσα «ακούγεται όμορφα» στους Έλληνες, αλλά γιατί έτσι οι νέοι ελπίζουν ότι θα τους φανεί χρήσιμη στο επαγγελματικό τους μέλλον, καθώς προβλέπεται να φτάσει κάποια στιγμή το ίδιο επίπεδο με τα αγγλικά σε βαθμό ενδιαφέροντος και αναγκαιότητας γνώσης. Μην ξεχνούμε ότι η Ισπανική γλώσσα είναι μια από τις επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μια από τις πιο διαδεδομένες γλώσσες διεθνώς, καθώς είναι η επίσημη γλώσσα 21 χωρών (Ισπανία και χώρες Λατινικής Αμερικής) και η δεύτερη επίσημη στη Βραζιλία και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ταυτόχρονα, είναι η τρίτη γλώσσα σε χρήση στο ίντερνετ. Γι αυτό άλλωστε και το ελληνικό Υπουργείου Παιδείας αποφάσισε από το 2009 να την περιλάβει ως δεύτερη ξένη γλώσσα στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην ιστοσελίδα του ispania.gr

"Ανδαλουσία" - Το νέο έργο του Μίκη Θεοδωράκη

Το πιο πρόσφατο έργο του Μίκη Θεοδωράκη, την «Ανδαλουσία» (2009), θα παρουσιάσει σε πρώτη παγκόσμια εκτέλεση η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης στη συναυλία που θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 21 Μαΐου 2010 και ώρα 21:00 στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.

Με την ΚΟΘ θα συμπράξει η Μαρία Φαραντούρη, η εμβληματική ερμηνεύτρια των τραγουδιών του, τα οποία γαλούχησαν γενεές επί γενεών εντός και εκτός ελληνικών συνόρων, και στο πόντιουμ θα βρίσκεται ο αρχιμουσικός Ηλίας Βουδούρης.

Το πρόγραμμα του αφιερώματος συνθέτουν έργα πασίγνωστα και άλλα λιγότερο γνωστά από την πλούσια και ευρεία εργογραφία του Μίκη Θεοδωράκη. Γνώριμος, αλλά άγνωστος με τη μορφή που πρόκειται να παρουσιαστεί, είναι ο κύκλος τραγουδιών «Ανδαλουσία», τον οποίο ο συνθέτης εμπιστεύτηκε στην ΚΟΘ για την πρώτη παγκόσμια εκτέλεσή του.

Ο άοκνος και αστείρευτος Μίκης Θεοδωράκης επέστρεψε στο έργο του Romancero Gitano, σε ποίηση Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα (ελληνική μετάφραση – απόδοση: Οδυσσέας Ελύτης) και το επεξεργάστηκε εκ νέου, παραδίδοντας το 2009 επτά τραγούδια για άλτο και συμφωνική ορχήστρα υπό τον τίτλο «Ανδαλουσία».

Πηγή: in.gr, όπου μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για την συναυλία.

"Σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία" - Κυκλοφορία βιβλίου στα ισπανικά

****Μεταφέρουμε από το ispania.gr την πολύ ενδιαφέρουσα είδηση της παρουσίασης του βιβλίου της καθηγήτριας Alicia Villar Lecumberri Σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία.

Ένα παράθυρο για όλο τον ισπανόφωνο κόσμο έχει ανοίξει για την Ελλάδα. Μια Ελλάδα ζωντανή, ενδιαφέρουσα, προσιτή για γνώση μέσα από την τέχνη του Λόγου και των Ιδεών που την σημάδεψαν και την συνόδευσαν από την σύσταση του ελληνικού κράτους μέχρι τις μέρες μας. Πρόκειται για μια εξαιρετική δουλειά που φέρει τον τίτλο «Σύγχρονη Ελληνική Λογοτεχνία ( από το 1821 μέχρι τις μέρες μας)» και την υπογραφή της Αλίθια Βιλάρ Λεκουμπέρι (Alicia Villar Lecumberri), η οποία παρουσιάστηκε στις 27 Απριλίου στο Ισπανικό Ινστιτούτο «Θερβάντες».

Το βιβλίο, απόσταγμα της μεγάλης αγάπης της συγγραφέως για την ελληνική γλώσσα και πολιτισμό, είναι μία περιπλάνηση στην λογοτεχνία μας μέχρι το 1990 όπου όλοι, παλιοί και νέοι πεζογράφοι και ποιητές, λογοτεχνικά ρεύματα και τάσεις, βρίσκουν τον χώρο τους, μέσα στις 600 σελίδες, αποτυπώνοντας μία πλήρη εικόνα της σύγχρονης Ελλάδας.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στη σελίδα του ispania.gr