Παρασκευή 26 Ιουλίου 2024

«Ο βασιλιάς της Αβάνας» του Πέδρο Χουάν Γκουτιέρες

Ένα μυθιστόρημα βασισμένο σε πραγματικά στοιχεία, γραμμένο στεγνά, χωρίς φτιασίδια και στολίδια, από τα καλύτερα δείγματα στα βήματα της παράδοσης του βρόμικου ρεαλισμού.

Συγγραφέας: Pedro Juan Gutiérrez
Τίτλος πρωτοτύπου: El Rey de La Habana
Είδος έργου: Μυθιστόρημα
1η έκδοση στην ισπανική γλώσσα: 1999
Ελληνικός τίτλος: Ο βασιλιάς της Αβάνας
Μετάφραση: Κλεοπάτρα Ελαιοτριβιάρη
Εκδόσεις: Μεταίχμιο
Έτος έκδοσης: 2009

Στους δρόμους της Αβάνας του 1990 ένας έφηβος προσπαθεί να επιβιώσει. Η ιστορία του είναι η αφορμή για να ξετυλιχτεί μπροστά στα μάτια μας ένας κόσμος τρομακτικός και αποκαλυπτικός: ζητιάνοι, πόρνες, τραβεστί, μικροπωλητές, αλήτες, μπεκρήδες, άνθρωποι που ζουν στα ερείπια εγκαταλειμμένων κτιρίων, άφραγκοι, πεινασμένοι, πάντοτε στα όρια του θανάτου. Επιμένουν όμως να αγωνίζονται για να ζήσουν μια μέρα ακόμα, να αγαπήσουν και να αγαπηθούν, να βρουν κάπου τρυφερότητα. Αυτό μόνο.

Πηγή: https://www.metaixmio.gr/

Σάββατο 20 Ιουλίου 2024

«Ο διάλογος των σκύλων» του Μιγέλ ντε Θερβάντες

Συγγραφέας: Miguel de Cervantes
Τίτλος πρωτοτύπου: El coloquio de los perros
Είδος έργου: Διήγημα
1η έκδοση στην ισπανική γλώσσα: 1613
Ελληνικός τίτλος: Ο διάλογος των σκύλων
ISBN: 9789602358771
Μετάφραση: Άγγελος Δόξας
Εκδόσεις: Γνώση
Έτος έκδοσης: 2015

Αριστούργημα που θεωρήθηκε από την κριτική ισάξιο του Δον Κιχώτη, ο Διάλογος των σκύλων ανήκει στις Υποδειγματικές διηγήσεις του Θερβάντες και αποτελεί συνέχεια της ιστορίας Γάμος ψεύτης. Ένας επίδοξος μνηστήρας, άθλια εξαπατημένος από τη μέλλουσα γυναίκα του, καταλήγει στο Νοσοκομείο της Αναστάσεως, στη Βαγιαδολίδ, μ' ένα βαρύτατο αφροδίσιο νόσημα. Εκεί, από το ανοιχτό παράθυρο του θαλάμου του, ακούει τα μεσάνυχτα δυο σκύλους που κουβεντιάζουν. Οι σκύλοι κουτσομπολεύουν τα αφεντικά τους και τους ανθρώπους της γειτονιάς, κάνουνε φύλλο φτερό τα ήθη και την κοινωνία της εποχής τους, και ο Θερβάντες αφήνει τον αναγνώστη ν' αποφασίσει μόνος του αν η συζήτηση είναι αληθινή, ή αν υπάρχει μόνο στη φαντασία ενός αρρώστου που ψήνεται στον πυρετό.

Βρείτε το βιβλίο: https://www.protoporia.gr/

Κυριακή 30 Ιουνίου 2024

Γιατί δεν είναι ακόμα τα ισπανικά στη δημόσια δευτεροβάθμια εκπαίδευση;

Δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια μετά το πέρας του πιλοτικού προγράμματος διδασκαλίας των ισπανικών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση (2006-2009), που στέφτηκε από απόλυτη επιτυχία, τα ισπανικά είναι ακόμα έξω από τα σχολεία, με την εξαίρεση μιας μικρής περιόδου (2009-2011).

Η ιστορία έχει περίπου ως εξής: Αρχικά υπήρχαν ως επιλογή δεύτερης ξένης γλώσσας τα γαλλικά και τα γερμανικά. Το 2008, με το πέρας του δικού τους πιλοτικού προγράμματος, και τα ιταλικά. Το 2009 ήρθε η σειρά των ισπανικών, που μπήκαν κι αυτά. Και λογικό είναι. Τη στιγμή που τα παιδιά διδάσκονται αγγλικά ως υποχρεωτική γλώσσα (και καλώς το κάνουν), υπάρχει χώρος και για τις υπόλοιπες «μεγάλες» γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και μάλιστα σε έναν κόσμο που η πολυγλωσσία και οι διάφορες γλωσσικές δεξιότητες είναι το ζητούμενο.

Όμως όχι. Η επιλογή δύο επιπλέον γλωσσών, της ισπανικής και της ιταλικής, αντιμετωπίστηκε με απόλυτη εχθρότητα από το υπουργείο Παιδείας, τους διευθυντές των σχολείων, τους συλλόγους διδασκόντων, τους ίδιους τους γονείς. Το 2011 οι δύο γλώσσες -ισπανικά και ιταλικά- καταργούνται. Και τουλάχιστον στα ιταλικά πρόλαβε να γίνει κι ένας ΑΣΕΠ το 2008, μετά από τον οποίο έγινε κατορθωτό να διοριστεί ένας αμελητέος αριθμός καθηγητών ιταλικής γλώσσας. Στα ισπανικά τίποτα.

Γιατί άραγε; Η ισπανική είναι δεύτερη παγκοσμίως γλώσσα σε αριθμό φυσικών ομιλητών, πάνω και από την αγγλική (τα κινέζικα είναι αδιαφιλονίκητα πρώτα λόγω τεράστιου αριθμού ομιλητών).

Θα σας πω το γιατί, ή μάλλον τα γιατί:

- Η εισαγωγή των ισπανικών, σε όσα σχολεία μπόρεσαν ή αφέθηκαν να μπουν, σήμανε μια καταιγιστική στροφή των μαθητών προς αυτά. Η ζήτησή τους αυξήθηκε κατακόρυφα μέσα στα δύο χρόνια που πρόλαβαν να υπάρξουν.

- Το παραπάνω γεγονός ξεβόλεψε τους υπεράριθμους καθηγητές μιας συγκεκριμένης γλώσσας (ο νοών νοήτω), την οποία ελάχιστοι μαθαίνουν πια ουσιαστικά -συνδυασμός πολλών παραγόντων, για του οποίους θα επανέλθω.

- Όλοι αυτοί οι καθηγητές είχαν και έχουν θέσεις κλειδιά σε σχολεία και στο υπουργείο, και μπόρεσαν να θέσουν φραγμούς στα ισπανικά, π.χ. διευθυντές σχολείων αρνιόντουσαν να τα περιλάβουν στην προς επιλογή ξένων γλωσσών λίστα που έδιναν στους μαθητές.

- Το ισπανικό κράτος δεν φαίνεται να έδωσε καθόλου έμφαση στην προώθηση της διδασκαλίας της γλώσσας μέσω δημόσιων φορέων στη χώρα μας.

Μερικά από αυτά είναι ή και όλα μαζί. Μη γελιόμαστε. Το αποτέλεσμα; Κάπου 2000 αδιόριστοι άνθρωποι, απόφοιτοι των καθηγητικών σχολών του ΕΚΠΑ και του Ανοικτού Πανεπιστημίου (συν το ΑΠΘ, το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και το Ιόνιο Πανεπιστήμιο, που είναι πανεπιστήμια στα οποία διδάσκεται επίσης η γλώσσα), 2000 καθηγητές μιας γλώσσας που ζητιέται επίμονα, κι όχι μόνο από ενήλικους (στην ηλικιακή ομάδα των οποίων είναι πρώτη σε ζήτηση στην Ελλάδα) αλλά και από ανήλικους, που μαθαίνουν τη γλώσσα με ελάχιστα μέσα και πάνε στις εξετάσεις, για παράδειγμα του Κρατικού Πιστοποιητικού Γλωσσομάθειας, και γράφουν καλύτερα από πολλά παιδιά που δίνουν για τα αντίστοιχα πιστοποιητικά στα γαλλικά και τα γερμανικά, γλώσσες οι οποίες διδάσκονται στο σχολείο.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Από μεράκι, από αγάπη. Γιατί στη φαιδρή χώρα μας είμαστε αυτοδίδακτοι. Άντε λοιπόν και κόψε τον λαιμό σου, κύριε καθηγητή των ισπανικών, που επέλεξες να κοινωνήσεις με τη γλώσσα του Θερβάντες, του Λόρκα, του Νερούδα, του Καλντερόν, του Μπόρχες, του Κορτάσαρ, των αγώνων των λαών της Λατινικής Αμερικής για την ελευθερία, μια γλώσσα που τη μιλούν 500 εκατομμύρια άνθρωποι και καλύπτει επίσης σύγχρονες ανάγκες σε έναν κόσμο που αλλάζει δραματικά.

Κυριακή 23 Ιουνίου 2024

Πρόσφατη κυκλοφορία - «Η νύχτα θα είναι μεγάλη» του Σαντιάγο Γκαμπόα

Συγγραφέας: Santiago Gamboa
Τίτλος πρωτοτύπου: Será larga la noche
Είδος έργου: Μυθιστόρημα
1η έκδοση στην ισπανική γλώσσα: 2020
Ελληνικός τίτλος: Η νύχτα θα είναι μεγάλη
Αριθμός σελίδων: 528
ISBN: 9786182201619
Μετάφραση: Δήμητρα Σταυρίδου
Επιμέλεια: Μίνα Ευσταθίου
Εκδόσεις: Διόπτρα
Έτος έκδοσης: 2023

Ένα μικρό κομβόι αυτοκινήτων πέφτει σε ένοπλη ενέδρα σ’ έναν αγροτικό δρόμο στην επαρχία της Κάουκα. Ο μόνος μάρτυρας του μακελειού είναι ένα νεαρό αγόρι.

Λίγο αργότερα στο σημείο της σύγκρουσης όλα τα ίχνη έχουν εξαφανιστεί – από τα χτυπημένα αυτοκίνητα και τα πτώματα μέχρι τον τελευταίο κάλυκα. Είναι λες και τίποτε δεν συνέβη ποτέ εκεί.

Μια ανώνυμη καταγγελία γίνεται αιτία να ξεκινήσει η έρευνα. Ένας εισαγγελέας, μια τολμηρή δημοσιογράφος και η βοηθός της αναζητούν με κάθε κόστος την αλήθεια. Αλλά κανένα στόμα δεν ανοίγει και σ’ αυτή την περιοχή, ένα από τα μεγαλύτερα «θερμοκήπια βίας» στην Κολομβία, οι δράστες θα μπορούσαν να είναι πολλοί: αντιφρονούντες, συμμορίες, ο στρατός. Ή ίσως οι εκκλησίες, που ανταγωνίζονται λυσσαλέα για την επικράτηση στη σημερινή Κολομβία...

Ένα τραχύ και αιφνιδιαστικό θρίλερ, που αποτυπώνει με ακρίβεια μια χώρα όπου η βία, η διαφθορά και η απελπισία παίρνουν κάθε μέρα νέα, όλο και πιο απροσδόκητη μορφή...

      (Από την παρουσίαση του βιβλίου)

Σάββατο 15 Ιουνίου 2024

Arnau de Vilanova - una figura importante en la medicina de la Edad Media



Arnau de Vilanova (h.1237 – 1311/1313) fue acaso el médico más importante del mundo latino en la Edad Media, implicado también en cuestiones políticas y religiosas de su época. Lo que caracteriza sus obras, aparte de su aportación a la cultura y a la ciencia, es un alto grado de superstición.

Desde 1260 estudió Medicina en Montpellier, que fue una de las mejores universidades en la Edad Media, y en 1280 era ya médico prestigioso de la casa real de Barcelona y de la familia del rey de Valencia, Jaime II de Aragón. Desde 1290 fue profesor de la escuela de Medicina de Montpellier. Su fama como médico clínico y su amplia experiencia fueron reconocidas ampliamente en todo el mundo latino de su época y de épocas posteriores.
.
El prestigio de que gozaba como gran científico le permitió intervenir en numerosos problemas eclesiásticos que fueron de acuerdo con su pensamiento, si bien fueron problemas desagradables. Vilanova pasó muchísimos años de su vida preocupado por la venida del Anticristo y las ideas que había ido desarrollando acerca del próximo fin de mundo, a causa de las cuales fue excomulgado. La repulsa que provocó a los teólogos su insistencia en tales cuestiones, junto a sus ideas sobre la necesaria reformación de la Iglesia, le costó una campaña muy prolongada con el fin de defender su fama, una campaña que disminuye, aunque no elimina, su labor profesional. Sólo hacia su vejez tiene unos años de calma para dedicarse a sus principales obras en catalán.

Su programa de reforma eclesiástica se halla en una larga serie de obras en latín, algunas de las cuales tradujo más tarde al catalán, y requiere la vuelta a la pobreza y a las Sagradas Escrituras. Su entusiasmo divulgativo lo condujo a comunicar abiertamente su programa, hecho que lo hizo caer en desgracia no sólo ante la Iglesia, sino también ante su monarca Jaime II.

Pero Vilanova debe su fama póstuma, por una parte a sus obras de ciencia y de medicina, cuya mayor parte escribió en latín durante los años que pasó en Montpellier, y por otra a su amplia experiencia como clínico práctico y como profesor. Si bien muchas de las obras que se le atribuyen son, de hecho, de autoría dudosa, fue sin embargo autor de una importante obra médica, que incluye traducciones del árabe al latín, el Regimen sanitatis regem Aragonum, muy de uso en la corona de Aragón, y algunos tratados cortos que alcanzaron una amplia divulgación en toda Europa a lo largo de más de tres siglos: sobre la esterilidad, las sangrías, los venenos, las fiebres, los maleficios, los sueños, etc.

En sus escritos se muestra su conocimiento de los textos clásicos de Hipócrates y Galeno, así como los escritos originales de Avicena. Así pues, le podríamos atribuir una calidad de tipo internacional. Conocedor de textos clásicos a través de la sabiduría árabe, es un hombre con la capacidad de juntar tradiciones y conocimientos; este rasgo, junto con su programa de reforma eclesiástica, hace de Vilanova una figura muy importante para la difusión de una nueva mentalidad, a caballo entre Ramón Llull y la prosa moralizadora.

Arnau de Vilanova también es conocido por haber intercedido a favor de la salvaguarda del Monte Athos, cuando en 1307 llegaban noticias que la Compañía catalana lo había atacado, y convenció a Jaime II de ordenar suspender los asaltos y poner los monasterios bajo su protección. Como dice Rubió i Lluch, “aquesta intervenció de tan alt rei i de tan gran escriptor és una de les pàgines més honroses i interessants de la historia de la nostra cultura”.

Σάββατο 8 Ιουνίου 2024

«Σύντομη Ιστορία της Ισπανίας» του Χ. Βίθενς Βίβες

Συγγραφέας: Jaime Vicens Vives
Τίτλος πρωτοτύπου: Aproximación a la historia de España
Είδος έργου: Ιστορία
1η έκδοση στην ισπανική γλώσσα: 1952
Ελληνικός τίτλος: Σύντομη στορία της Ισπανίας
Μετάφραση - Σχόλια - Επίμετρο: Δημήτρης Φιλιππής
Εκδόσεις: Αίολος / Θερβάντες
Έτος 1ης έκδοσης: 1997

Η Σύντομη Ιστορία της Ισπανίας, του Χάιμε Βίθενς Βίβες (Jaime Vicens Vives, 1910-1960) είναι ένα από τα πιο ευσύνοπτα αλλά και έγκυρα έργα γενικής ιστορίας για τη σημαντική αυτή ευρωπαϊκή χώρα. Εφοδιασμένο με πλούσια σχόλια και παραπομπές, απευθύνεται τόσο στον ειδικό ιστορικό ερευνητή, ισπανιστή ή σπουδαστή της ισπανικής γλώσσας, όσο και στον απλό φιλίστορα αναγνώστη, που θέλει να γνωρίσει καλύτερα την πλούσια και γοητευτική ιστορική παράδοση της Ισπανίας.

      (Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Πέμπτη 6 Ιουνίου 2024

La novela caballeresca catalana- La obra "Curial e Güelfa"

Curial e Güelfa es una de las obras más importantes del género caballeresco escrita en catalán. Obra característica del siglo XV, escrita posiblemente entre 1432 y 1468, narra las aventuras de armas, las adversidades y las desgracias de su protagonista, Curial, en el marco de una trama amorosa determinada por la fidelidad de un caballero modelo y los celos de su amante Güelfa. Comparando Curial e Güelfa con Tirant lo Blanch vemos que la obra de Martorell muestra más méritos narrativos. Sin embargo, Curial es, por los personajes, por la acción y por la manera de composición, una obra que se distancia notablemente de los libros de caballerías, tan populares durante el Medioevo. Su autor, en pleno conocimiento de que inauguraba un género inédito, sabe manejar sus materiales ingeniosamente para crear una novela de mucho valor, que puede ser al mismo tiempo fantástica y realista, caballeresca y cortesana, sentimental y de aventuras, una novela que recuerda los tiempos artúricos, pero se sitúa en un reinado histórico, el de Pedro el Grande. En fin, una novela perfectamente adaptada a los renovados gustos culturales del momento en un lugar y en una altura en que las lecciones de Petrarca han sido en buena parte asimiladas. La novela ha llegado hasta nosotros por un manuscrito anónimo, el cual mencionó por primera vez el escritor Manuel Milà i Fontanals en 1876 y fue publicado en 1901 por Antoni Rubió i Lluch.

La novela se compone de tres libros. En el primer libro leemos cómo Curial, un caballero pobre, recibe una importante educación gracias a la protección de la joven Güelfa. Pronto se ve obligado a alejarse de su protectora, con la que está enamorado, y se va a Austria para liberar a la duquesa de Ostalrich de una acusación falsa. Allí se le ofrece a casarse con Laquesis, la hermana de la duquesa. Si bien Curial permanece fiel a su amante Güelfa y rechaza la oferta, Güelfa tiene cuenta de lo que sucede en Austria y tiene un profundo sentimiento de frustración y de celos.

En el segundo libro, en el que Curial muestra su disposición para hacerse un perfecto caballero y mantenerse a toda costa en el camino elegido, hay una gran diversidad de aventuras y de viajes, y notamos que Laquesis intenta incesantemente conseguir el amor de Curial. Se produce una serie de episodios, los más importantes de los cuales son el encuentro con los caballeros aragoneses y con el rey de Aragón, Pedro el Ceremonioso, el torneo que convoca el rey de Francia y la llegada del héroe a París. Aunque Curial vive momentos de éxito como caballero en la corte de París, la maledicencia vuelve a dañarlo, y se encuentra desfavorecido por el rey de Francia e ignorado por su amante Güelfa, el favor de la cual intenta en vano recobrar. Una escena muy importante en el libro II es el famoso episodio que tiene lugar en el monasterio de monjas donde han ido Curial con su doncella Arta.

El tercer libro comienza con el viaje de Curial a Tierra Santa y continúa con su llegada a Grecia, donde Curial tiene el primer sueño mitológico en el monte Parnaso, en el cual se asentarán las bases de un nuevo modelo poético que seguirá el realismo y la autenticidad. Dejando Grecia, naufraga en las costas del norte de África, donde pasa siete años cautivo hasta que, gracias a la protección que le ofrecen unas mujeres moras, una de las cuales incluso se enamora de él, y gracias a la ayuda de algunos nobles cristianos, vuelve a Francia y se hace rico. Estando en Francia tiene su segundo sueño mitológico. Baco se le aparece rodeado por las Artes Liberales, y sus palabras contra la lujuria despierten a Curial, quien tiene cuenta de que ha abandonado las maneras del buen caballero. Curial entonces decide volver al estudio y a la disciplina militar y vuelve a Montserrat, donde, después de superar varios obstáculos, recibe de nuevo el favor de Güelfa, quien accede a desposarse con Curial.

Cada uno de los tres libros de Curial comienza con un prólogo que cuenta lo que va a suceder después. Dicha estructuración indica, según Ysern, que el autor de la obra es plenamente consciente de su papel de novelista y sabe manejar su materia de un modo claramente literario para crear una novela.

Fuentes

Muchísimas son las fuentes que se pueden detectar en la obra: materiales catalanes, italianos del siglo XIV, franceses, provenzales, griegos y latinos clásicos, etc. También la mitología desempeña un papel sumamente importante, trasmitiéndonos nociones morales que dan forma a la personalidad del héroe.

Síntesis de factores

El Curial e Güelfa se puede caracterizar como obra de transición entre dos edades, la Edad Media y el Renacimiento. En la obra coexisten de un modo armónico los dos mundos, y hay una confluencia de factores que caracterizan, además, la introducción del humanismo: por un lado, el uso de un gran número de fuentes de todo tipo, la conjugación de géneros como los romans artúricos, las novelle italianas y las crónicas históricas, mezclados con sueños mitológicos y evocaciones de escenas famosas de otras obras, producen un hibridismo que, en el caso de Curial, es muy armónico. En la obra se nota un juego de causas y efectos que no se distancian de la lógica y la verosimilitud, e incluso en los momentos de alejamiento de la lógica se puede encontrar una justificación literaria y estética; por otro lado, se manifiesta claramente el ideal del buen caballero, como hombre de armas y letras, un ideal en que se puede apreciar la ideología humanista. Porque si las virtudes del buen caballero son también las tradicionales, al mismo tiempo tienen una dinámica renovada. El amor no sólo respeta la legalidad, sino también implica el erotismo y el humor. Y la conversión del héroe se debe no sólo a las palabras de un Santo Padre, sino también a un sueño en el que habla un dios mitológico, elemento humanista por excelencia. Existe una gran independencia del espíritu y un afán artístico altamente innovador.

Κυριακή 2 Ιουνίου 2024

Αρχές του 16ου αιώνα: το ιστορικό σκακιστικό βιβλίο του Νταμιάνο

Τον 16ο αιώνα το σκάκι με τους σημερινούς κανόνες έκανε τα πρώτα του βήματα. Το 1575 ήταν μάλιστα μια χρονιά σταθμός για την ιστορία του παιχνιδιού γιατί τότε έγινε το πρώτο μεγάλο διεθνές τουρνουά. Ήταν στην Ισπανία, στην αυλή του βασιλιά Φιλίππου του Β'.

Την εποχή εκείνη η Ιταλία και η Ισπανία ήταν οι μεγαλύτερες σκακιστικές δυνάμεις της Ευρώπης. Επόμενο είναι λοιπόν τα βιβλία που έχουμε από εκείνα τα χρόνια να είναι γραμμένα σε αυτές τις δύο γλώσσες. Ένα διάσημο βιβλίο είναι το βιβλίο του Πορτογάλου Pedro Damiano. Εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1512, ήταν δίγλωσσο (ιταλικά και ισπανικά) και είχε τόση επιτυχία ώστε τα επόμενα 50 περίπου χρόνια να γνωρίσει πολλές καινούριες εκδόσεις καθώς και μεταφράσεις σε πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες.

Μέσα σε αυτό το βιβλίο συναντούμε χρήσιμες συμβουλές για τους σκακιστές, μερικές από τις οποίες έχουν αξία ακόμα και σήμερα, σχεδόν 500 χρόνια μετά, π.χ. «όταν έχεις μια καλή κίνηση ψάξε να δεις μήπως υπάρχει καμιά ακόμα καλύτερη».

Παρακάτω υπάρχει μια φωτογραφία του βιβλίου.
Παρουσιάζουμε εδώ (για τους φίλους σκακιστές) δύο από τα προβλήματα που περιέχονται σε αυτό.


Στο πρώτο πρόβλημα -ένα τυπικό ματ Νταμιάνο (!)- τα Λευκά κάνουν ματ σε 3 κινήσεις.


Εδώ έχουμε μια μανούβρα γνωστή σε όλους τους κάπως ισχυρούς παίχτες. Λείπει από το διάγραμμα ο λευκός βασιλιάς, όμως δεν είναι καθόλου απαραίτητος για αυτό που θέλει να παρουσιάσει ο συγγραφέας. Παίζουν τα Λευκά και κάνουν ματ σε 5 κινήσεις.

Τετάρτη 29 Μαΐου 2024

«Το Βιβλίο της Ανησυχίας» του Φερνάντο Πεσσόα

Ένα μεγάλο έργο του κορυφαίου εκπροσώπου της πορτογαλικής λογοτεχνίας.

Συγγραφέας: Fernando Pessoa
Τίτλος πρωτοτύπου: Livro do Desassossego
Είδος έργου: Αποσπάσματα ημερολογίου
1η έκδοση στην πορτογαλική γλώσσα: Ática Editora, Lisboa 1982
Ελληνικός τίτλος: Το Βιβλίο της Ανησυχίας
Αριθμός σελίδων: 192
ISBN: 978-960-221-012-3
Μετάφραση - Πρόλογος: Άννυ Σπυράκου
Επιμέλεια: Αρετή Μπουκάλα
Εκδόσεις: Αλεξάνδρεια
Έτος 4ης (παρούσας) έκδοσης: 1997 (1η έκδοση 1993)

Αποσπασματικό, κρυφό ημερολόγιο, κείμενο εναγώνιας ενδοσκόπησης, απόπειρα εξερεύνησης του φαινομένου της ύπαρξης, ανίχνευση των ορίων ανάμεσα στο είναι και το μη είναι, μα πάνω απ’ όλα μια ατέρμονη αυτό-εξιστόρηση, είναι το Βιβλίο της Ανησυχίας όπου, πίσω από τις εξομολογήσεις του διάφανου βοηθού λογιστή Μπερνάντο Σουάρες, διακρίνουμε μια από τις δεσπόζουσες φυσιογνωμίες της παγκόσμιας λογοτεχνίας του 20ου αιώνα, τον Πορτογάλο ποιητή Φερνάντο Πεσσόα. Το έργο που άφησε ανέκδοτο σχεδόν στο σύνολο του, πεθαίνοντας το 1935, είναι τεράστιο και πολύμορφο: ένα μεγάλο τμήμα του υπογράφεται από τους «ετερώνυμους», δημιουργήματα της φαντασίας του ποιητή που διαθέτουν αυτόνομο λογοτεχνικό ύφος και έργο, όπως και αυτόνομη πλαστή βιογραφία. Καθώς αρχίζει να γίνεται πλέον γνωστό με τη σταδιακή έκδοση αποκαλύπτει τον άνθρωπο που θέλησε να οικοδομήσει μόνος του μια ολόκληρη λογοτεχνία. Το Βιβλίο της Ανησυχίας κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στη Πορτογαλία το 1982 για να αναγνωριστεί με τις πολλαπλές μεταφράσεις του σαν ένα από τα έργα-κλειδιά που σφραγίζουν τον αιώνα.

      (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Παρασκευή 3 Μαΐου 2024

Corpus Hypercubus

Το αριστούργημα του Salvador Dalí (1904-1989), Crucifixion (Corpus Hypercubus), 1954

Η ένωση του Θείου με το ανθρώπινο, της μεταφυσικής με την επιστήμη, σε έναν υποβλητικό πίνακα ο οποίος έχει περιγραφεί ως ένα από τα ωραιότερα έργα της σύγχρονης εποχής.

Ο Χριστός είναι σταυρωμένος και αιωρούμενος μπροστά από έναν υπερκύβο (έναν υποθετικό τετραδιάστατο κύβο ανεπτυγμένο στις τρεις διαστάσεις -όπως ζωγραφίζαμε στο σχολείο έναν δισδιάστατο κύβο, τον διπλώναμε στην 3η διάσταση και είχαμε έναν κανονικό κύβο). Το σώμα Του είναι το μόνο που συνδέει πια τον Εσταυρωμένο με τον γήινο κόσμο, η τρισδιάστατη προβολή του οποίου είναι κάτι απίστευτα μικρό μπροστά στην απεραντότητα της αδιανόητης για τα μάτια μας και το μυαλό μας 4ης διάστασης. Τα καρφιά, οι πληγές και το αίμα δεν φαίνονται, πιθανώς είναι «ρουφηφγμένα» στην απεραντοσύνη του ασύλληπτου θεϊκού κόσμου που εκτείνεται πέρα. Και η Γκαλά ως Μαρία Μαγδαληνή, ζωγραφισμένη με αναγεννησιακή λεπτομέρεια και δραματικότητα, κοιτάζει με παραίτηση το λατρεμένο σώμα και το πρόσωπο, που είναι πια αλλού.

      Ηλίας Οικονομόπουλος

Παρασκευή 26 Απριλίου 2024

Εκδήλωση για την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης

Την Πέμπτη 21 Μαρτίου 2024, στα πλαίσια της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης, έγιναν δύο πολύ ενδιαφέρουσες ποιητικές εκδηλώσεις με τη συνεργασία του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, του Πανεπιστημίου της Γρανάδας, του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και του Πανεπιστημίου του Σικάγου.

Συγκεκριμένα:

Η πρώτη εκδήλωση ήταν ο θεσμός «Ποιητική Ανθοφορία», με τίτλο «Ταξιδεύοντας πάνω σ’ έναν ξένο στίχο». Κατά τη διάρκειά της, οι φοιτήτριές μας από το Τμήμα Γλωσσικών και Διαπολιτισμικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Μπαρτσώτα Νικολέτα, Κοντούρι Βασιλική, Γληνού Αναστασία, Κάϊρα Μαγδαληνή, Τσίτσου Έφη και Σιδηροπούλου Μαρία διάβασαν ποίηση στα ισπανικά! Επρόκειτο για ποιήματα του Antonio Machado, του Κωνσταντίνου Καβάφη, της Aurora Luque, της Χλόης Κουτσουμπέλη, του José Antonio Moreno Jurado και του Παντελή Μπουκάλα. Τρεις φοιτήτριες διάβασαν το πρωτότυπο ισπανικό ποίημα και άλλες τρεις την ισπανική μετάφραση των ελληνικών ποιημάτων.

Εμπνευστές της εκδήλωσης αυτής ήταν το Εργαστήριο Δημιουργικής Ανάγνωσης, Γραφής και Λογοτεχνικής Εκπαίδευσης του Τμήματος Γλωσσικών και Διαπολιτισμικών Σπουδών, και το Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης Βόλου, και τα δύο του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.

Στο πλαίσιο, μάλιστα, της διατμηματικής και διαπανεπιστημιακής συνεργασίας -κι επειδή η ποίηση ενώνει- η φετινή εκδήλωση πραγματοποιήθηκε με τη σύμπραξη του Κέντρου Βυζαντινών, Νεοελληνικών και Κυπριακών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Γρανάδας και τη συμμετοχή φοιτητών και φοιτητριών του Κέντρου, οι οποίοι με τη σειρά τους διάβασαν την ελληνική εκδοχή των εν λόγω ποιημάτων.

Μετά από αυτό, ο εορτασμός της ποίησης συνεχίστηκε με την εκδήλωση «7η Ποιητική Ισημερία: Ποίηση της Διασποράς», που οργάνωσε το Εργαστήριο +ΜορΦωΣη του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και το Κέντρο Ελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Σικάγου.

Και οι δύο εκδηλώσεις ήταν διαδικτυακές και σημείωσαν μεγάλη επιτυχία.

Τετάρτη 24 Απριλίου 2024

Βιβλίο - «Η διαφάνεια του χρόνου» του Λεονάρδο Παδούρα

Συγγραφέας: Leonardo Padura
Τίτλος πρωτοτύπου: La transparencia del tiempo
Είδος έργου: Μυθιστόρημα
1η έκδοση στην ισπανική γλώσσα: 2018
Ελληνικός τίτλος: Η διαφάνεια του χρόνου
Μετάφραση: Κώστας Αθανασίου
Επιμέλεια: Ελευθερία Κοψιδά
Εκδόσεις: Καστανιώτης
Έτος έκδοσης: 2018

Ο Μάριο Κόντε, καθώς πλησιάζει όλο και πιο πολύ τα εξήντα του χρόνια, αναζητεί τρόπους να ξεπεράσει την προσωπική κρίση που αντιμετωπίζει αλλά, συγχρόνως, ανησυχεί όλο και περισσότερο για την κατάσταση της χώρας του. Και τότε παρουσιάζεται μια απρόσμενη δουλειά: ένας παλιός συμμαθητής του, ο Μπόμπι, ζητάει τη βοήθειά του και του αναθέτει να ξαναβρεί το άγαλμα μιας Μαύρης Παρθένου που του έχουν κλέψει. Ο Κόντε ανακαλύπτει ότι το συγκεκριμένο άγαλμα μπορεί τελικά να είναι ακόμα πιο πολύτιμο απ' ό,τι του έχουν πει. Με την έρευνά του θα οδηγηθεί στο μακρινό παρελθόν, θα μάθει ακόμα και για τον άνθρωπο που –προσπαθώντας να ξεφύγει απ' τον Ισπανικό Εμφύλιο– ταξίδεψε ως λαθρεπιβάτης μέχρι την Κούβα, φέρνοντας την Μαύρη Παρθένο από τα Καταλανικά Πυρηναία. Ο Κόντε σιγά σιγά καταδύεται στον υπόκοσμο μιας σκοτεινής Αβάνας που καταρρέει, πέφτει πάνω σε ύποπτους και πτώματα ενώ, την ίδια στιγμή, έρχεται σε επαφή με το απίστευτο κύκλωμα των εμπόρων και των συλλεκτών έργων τέχνης. Στο νέο εκπληκτικό του μυθιστόρημα ο Λεονάρδο Παδούρα αφηγείται μια επική ιστορία που ξεκινάει από τις Σταυροφορίες και φτάνει μέχρι τις μέρες μας.

           (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Παρασκευή 19 Απριλίου 2024

«Το τραγούδι της δόνια Άλντα» από το ισπανικό Ρομανθέρο

Η ιστορία του γενναίου ιππότη Ρολάνδου, ανιψιού του Καρλομάγνου, και ο θάνατός του από τους Μαυριτανούς στα στενά του Ρονθεσβάγιες πέρασε σε πολλές ευρωπαϊκές λογοτεχνίες. Στην Ισπανία έχει διασωθεί στην επική ποίηση και στη λαϊκή λογοτεχνία μέσω του Ρομανθέρο. Το τραγούδι της δόνια Άλντα, της συζύγου του, είναι διάσημο. Το ποίημα αυτό επικεντρώνει στο όνειρο της δόνια Άλντα λίγο πριν το τραγικό τέλος.

Η πρόχειρη αυτή απόδοση έχει γίνει με βασικό γνώμονα τη διατήρηση -όσο γίνεται- της ισπανικής παρηχητικής ομοιοκαταληξίας και του ισπανικού μέτρου.

Στο Παρίσι είν' η δόνια Άλντα, η κυρά του δον Ρολντάν
και τρακόσιες είναι οι ντάμες που τηνε προσέχουν.
Ένα φόρεμα έχουν όλες, ίδιο υπόδημα φορούν,
μαζί τρώνε στο τραπέζι, κι απ’ το ίδιο το ψωμί,
αλλά είναι η δόνια Άλντα απ’ όλες η ανώτερη.
Οι εκατό κεντούν χρυσάφι, κρέπι υφαίνουν οι εκατό,
κι εκατό παίζουν τραγούδια για της κυράς τον αναπαμό.
Με τη γλύκα αυτού του ήχου, πέφτει η κυρά να κοιμηθεί
και στον ύπνο τον βαθύ της βλέπει όνειρο βαρύ:
Τότε ξυπνάει φοβισμένη και με τρόμο στη λαλιά
έβγαλε κραυγές μεγάλες που ηχούν ολόγυρα.
Τότε μίλησαν οι ντάμες και ακούστε τες καλά:
- Τι είναι τούτο ‘δω, κυρά μας; Ποιος σας έκανε κακό;
- Είδα όνειρο, καλές μου, που με πνίγει στο λαιμό:
ήμουν, λέει, σ’ ένα όρος, μια μεγάλη ερημιά,
κι από τις ψηλές κορφές του ένας γέρακας πετά,
πίσω του αετός μεγάλος πλησιάζει αυτόν γοργά.
Το γεράκι με αγωνία, χώνεται στο φόρεμά μου,
μα από από ‘κει με αγριάδα ο αετός μού το τραβά
με τα νύχια το ξεσκίζει, με το ράμφος το τρυπά.
Τότε μίλησε η βάγια και ακούστε την καλά:
- Τούτο τ’ όνειρο, κυρά μου, το κατάλαβα σωστά:
Ο σύντροφός σου είν' το γεράκι που ‘ρχεται από μακριά
κι ο αετός η χάρη σου είναι που θα τονε παντρευτεί,
και το όρος η εκκλησιά σας, να ξενυχτήσετε μαζί.
- Αν αυτό συμβεί, καλή μου, θα σου δώσω αμοιβή.
Το πρωί της άλλης μέρας να ‘σου που έρχεται γραφή:
το μελάνι της χυνόταν, μ’ αίμα είχε αυτή γραφτεί,
στα στενά του Ρονθεσβάγιες, ο Ρολντάν είχε χαθεί.

En París está doña Alda, la esposa de don Roldán,
trescientas damas con ella para la acompañar:
todas visten un vestido, todas calzan un calzar,
todas comen a una mesa, todas comían de un pan,
si no era doña Alda, que era la mayoral;
las ciento hilaban oro, las ciento tejen cendal,
las ciento tañen instrumentos para doña Alda holgar.
Al son de los instrumentos doña Alda dormido se ha;
ensoñado había un sueño, un sueño de gran pesar.
Recordó despavorida y con un pavor muy grande;
los gritos daba tan grandes que se oían en la ciudad.
Allí hablaron sus doncellas, bien oiréis lo que dirán:
—¿Qué es aquesto, mi señora? ¿quién es el que os hizo mal?
—Un sueño soñé, doncellas, que me ha dado gran pesar:
que me veía en un monte en un desierto lugar:
do so los montes muy altos un azor vide volar,
tras dél viene una aguililla que lo ahínca muy mal.
El azor, con grande cuita, metióse so mi brial,
el aguililla, con gran ira, de allí lo iba a sacar;
con las uñas lo despluma, con el pico lo deshace.
Allí habló su camarera, bien oiréis lo que dirá:
—Aquese sueño, señora, bien os lo entiendo soltar:
el azor es vuestro esposo que viene de allén la mar,
el águila sedes vos, con la cual ha de casar,
y aquel monte es la iglesia, donde os han de velar.
—Si así es, mi camarera, bien te lo entiendo pagar.
Otro día de mañana cartas de fuera le traen:
tintas venían por dentro, de fuera escritas con sangre,
que su Roldán era muerto en caza de Roncesvalles.


           Απόδοση: Ηλίας Οικονομόπουλος (2019)

Δευτέρα 15 Απριλίου 2024

Βιβλίο - «Ο λαβύρινθος της μοναξιάς» του Οκτάβιο Πας

Κορυφαίο δοκίμιο του νομπελίστα ποιητή και στοχαστή, η παραδειγματική αυτή μελέτη της μεξικανικής ταυτότητας είναι ταυτόχρονα μια ξενάγηση στον ζοφερό λαβύρινθο της ιστορίας και της ψυχής, εκεί όπου πλανιέται μοναχικά ο σύγχρονος άνθρωπος, αναζητώντας την έξοδο προς την κοινωνία και τον έρωτα.

Συγγραφέας: Octavio Paz
Τίτλος πρωτοτύπου: El laberinto de la soledad
Είδος έργου: Δοκίμιο
1η έκδοση στην ισπανική γλώσσα: Fondo de Cultura Económica, 1950
Ελληνικός τίτλος: Ο λαβύρινθος της μοναξιάς
Μετάφραση - Πρόλογος: Ντιάνα Μπόμπολου
Επιμέλεια: Δήμητρα Τουλάτου
Εκδόσεις: Αλεξάνδρεια
Σειρά: Κείμενα και στοχασμοί
Έτος έκδοσης: 1995

Η μοναξιά, το να νιώθει κανείς και να ξέρει ότι είναι μόνος, απόμακρος από τον κόσμο και ξένος προς τον εαυτό του, χωριστός απ’ αυτόν, δεν αποτελεί αποκλειστικό χαρακτηριστικό του Μεξικανού. Όλοι μας, κάποια στιγμή της ζωής μας, νιώθουμε μόνοι. Κι ακόμη χειρότερα: είμαστε μόνοι. Η ζωή είναι αποκοπή απ’ αυτό που ήμασταν και βάπτισμα σε αυτό που θα γίνουμε, σε ένα πάντα παράδοξο μέλλον. Η μοναξιά είναι ο έσχατος κύκλος της ανθρώπινης μοίρας. Ο άνθρωπος είναι το μοναδικό ον που νιώθει μόνο και το μοναδικό που αποζητεί τους άλλους […] Σήμερα, η εξουσία καταργεί τη μοναξιά, διά νόμου. Και, μαζί μ’ αυτή, τον έρωτα, παράνομη και ηρωική μορφή μέθεξης. Η προάσπιση του έρωτα αποτελούσε ανέκαθεν πράξη αντικοινωνική και επικίνδυνη. Σήμερα αρχίζει να γίνεται πραγματικά επαναστατική. (Από το βιβλίο)

Πηγή: https://alexandria-publ.gr/

Βρείτε το βιβλίο (ενδεικτικά): https://www.politeianet.gr/

Κυριακή 14 Απριλίου 2024

Jornadas de introducción a la literatura catalana contemporánea

Δύο ημερίδες γνωριμίας με τη σύγχρονη καταλανική λογοτεχνία προσφέρει το Τμήμα Ισπανικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Οι ημερίδες θα πραγματοποιηθούν στις 17 και 18 Απριλίου στην αίθουσα 821 της Φιλοσοφικής Σχολής στην Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου.

Δείτε το πρόγραμμα εδώ.

Δευτέρα 8 Απριλίου 2024

«Universo gramatical» - ένα σπουδαίο βιβλίο γραμματικής

Συγγραφέας: συλλογικό έργο
Τίτλος πρωτοτύπου: Universo gramatical - Γραμματική της ισπανικής γλώσσας για ελληνόφωνους
Είδος έργου: Ισπανική γραμματική με ασκήσεις
Αριθμός σελίδων: 352
ISBN: 9788498483833
Εκδόσεις: Edinumen
Έτος έκδοσης: 2011

Αυτή η βασική γραμματική αναφοράς είναι ένα ανεκτίμητο εργαλείο για καθηγητές και μαθητές ισπανικών σε οποιοδήποτε επίπεδο, τόσο ως παρουσίαση των σπουδαιότερων γραμματικών φαινομένων της γλώσσας όσο και ως ενεργό εργαλείο εκμάθησης. Τα γραμματικά φαινόμενα εξηγούνται με συνοπτικό αλλά συγχρόνως αναλυτικό και ξεκάθαρο τρόπο, από τα γράμματα της αλφαβήτου μέχρι και προχωρημένες γραμματικές έννοιες, όπως είναι ο πλάγιος λόγος και η παθητική φωνή, ενώ υπάρχει και μια πληθώρα ασκήσεων σε κάθε κεφάλαιο. Στο τέλος του βιβλίου υπάρχει και ένας αναλυτικότατος πίνακας κλίσης των ρημάτων. Το βιβλίο συνοδεύεται και από CD.

Παρασκευή 5 Απριλίου 2024

16ο Φεστιβάλ ΛΕΑ: Τα πρότζεκτ του 2024

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΌ ΤΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ

Υπό την αιγίδα της Α.Ε. της Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Κατερίνας Σακελλαροπούλου, θα πραγματοποιηθεί η 16η έκδοση του Φεστιβάλ ΛΕΑ (Λογοτεχνία εν Αθήναις).

Η 16η έκδοση του Φεστιβάλ θα υλοποιήσει διάφορα πρότζεκτ από τον Μάρτιο ως το τέλος του έτους, λειτουργώντας έτσι ως Πολιτιστική και Λογοτεχνική Γέφυρα μεταξύ Ελλάδας, Λατινικής Αμερικής, Ισπανίας και Πορτογαλίας.

Φέτος, το φεστιβάλ έχει δημιουργήσει αρκετά πρότζεκτ που αποτελούν την ιδανική πλατφόρμα για την πολιτιστική και λογοτεχνική συνάντηση μεταξύ Ελλάδας και Ιβηροαμερικανικών χωρών.

Πολιτιστικές γέφυρες στην Αθήνα: Ανακαλύπτοντας τη σοφία των Μάμου της κοινότητας Αρουάκο της Κολομβίας: Το Φεστιβάλ ΛΕΑ σε συνεργασία με τον Όμιλο Libra και την υποστήριξη της Πρεσβείας της Κολομβίας στην Ιταλία παράλληλης διαπίστευσης για την Ελλάδα και του Γενικού Επίτιμου Προξενείου της Κολομβίας στην Αθήνα με δικαιοδοσία σε όλη την επικράτεια της Ελληνικής Δημοκρατίας, παρουσιάζει στις 22 Απριλίου, Παγκόσμια Ημέρα της Γης, στο Μουσείο Μπενάκη, Πειραιώς 138, στις 19:00 την ομιλία «Πολιτιστικές γέφυρες στην Αθήνα: Ανακαλύπτοντας τη σοφία των Μάμου της κοινότητας Αρουάκο της Κολομβίας» με την παρουσία των Άτι Γουνάουι, Νοέλ Αλμπέρτο Τόρες Ισκιέρδο, Μάμου Καμίλο, Μάμου Κούντσα και Λουίς Σαλσέδο. Στόχος αυτής της πολιτιστικής συνάντησης είναι να γίνει γνωστή η κοσμογονία των Αρουάκο, η πλούσια προφορική τους παράδοση και το μήνυμά τους για τη σημασία της διαφύλαξης του περιβάλλοντος.

Διεθνής Διαγωνισμός Γελοιογραφίας ΛΕΑ: Το Φεστιβάλ ΛΕΑ έχει προκηρύξει διεθνή πρόσκληση συμμετοχής για τη δημιουργία της 1ης Έκθεσης Γελοιογραφίας του Φεστιβάλ ΛΕΑ. Το ΛΕΑ έχει συνάψει συμφωνίες με την Κολομβιανή γελοιογράφο Αδριάνα Μοσκέρα (nani), τη Διεθνή Συνάντηση Κινουμένων Σχεδίων και Κόμικς (EICH) και το Πανεπιστημιακό Κέντρο Τεχνών, Αρχιτεκτονικής και Σχεδίου του Πανεπιστημίου της Γουαδαλαχάρα-Χαλίσκο-Μεξικό (CUADD), καθώς και το Ινστιτούτο Κεβέδο των Τεχνών Κόμικς (IQH) του Γενικού Ιδρύματος του Πανεπιστημίου Αλκαλά δε Ενάρες-Ισπανία (UAH). Αυτή η πρόσκληση έχει δημοσιευτεί σε ψηφιακές πλατφόρμες σε όλον τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης της Λατινικής Αμερικής, της Ισπανίας, της Πορτογαλίας, άλλων ευρωπαϊκών χωρών, αλλά και του Ιράν, της Κίνας και της Αιγύπτου, μεταξύ άλλων. Η Αθήνα θα φιλοξενήσει την πρώτη έκθεση που θα προκύψει από αυτή την πρόσκληση, η οποία στη συνέχεια θα μεταφερθεί σε πολλές χώρες όπως το Μεξικό, η Ισπανία και η Κολομβία. Γελοιογραφίες απ’ όλον τον κόσμο θα συναντηθούν με θέμα «Πολιτιστικές Γέφυρες: Λατινική Αμερική, Ισπανία, Ελλάδα και Πορτογαλία», με επίκεντρο την προώθηση της ανάγνωσης.

Λογοτεχνικές γέφυρες: Ελληνικές Φωνές στην Ιβηρική Χερσόνησο και τη Λατινική Αμερική: Το ΛΕΑ έχει σχηματίσει μια εξειδικευμένη επιτροπή από συγγραφείς, κριτικούς λογοτεχνίας και μεταφραστές, οι οποίοι επέλεξαν 4 σύγχρονους Έλληνες συγγραφείς που θα παρουσιαστούν την ημέρα της έναρξης του 16ου Φεστιβάλ ΛΕΑ. Αποσπάσματα και αναλύσεις των βιβλίων τους θα δημοσιευτούν στα ισπανικά στο ψηφιακό και έντυπο περιοδικό του Φεστιβάλ ΛΕΑ. Επιπλέον, κάθε Έλληνας συγγραφέας από αυτούς που επιλέχθηκαν θα συμμετάσχει σε εκδήλωση στην Ιβηρική Αμερική ως εκπρόσωπος του ΛΕΑ σε φεστιβάλ και εκθέσεις βιβλίου του ιβηροαμερικανικού κόσμου από το δεύτερο εξάμηνο του 2024 ως το πρώτο εξάμηνο του 2025.

16ο Φεστιβάλ ΛΕΑ: Θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα από τις 17 ως τις 28 Ιουνίου, στις 21 Ιουνίου στη Χαλκίδα, στις 21 και 22 Ιουνίου στη Λευκάδα και θα συμμετέχει στο Φεστιβάλ Βιβλίου Χανίων, στην Κρήτη, από τις 27 ως τις 30 Ιουνίου. Με περισσότερους από 20 προσκεκλημένους από την Αργεντινή, τη Χιλή, την Κολομβία, την Ισπανία, το Μεξικό, το Περού, την Πορτογαλία και την Ουρουγουάη.

Οι δραστηριότητες του Φεστιβάλ θα φιλοξενηθούν σε διάφορες πολιτιστικές εγκαταστάσεις της Αθήνας: στο αμφιθέατρο του Μουσείου της Ακρόπολης, στο Μουσείο Μπενάκη Πειραιώς 138, στο Ινστιτούτο Θερβάντες Αθηνών, στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος και στα βιβλιοπωλεία Public και Polyglot, μεταξύ άλλων.

Όπως κάθε χρόνο, προσκαλούνται συγγραφείς από τον ιβηροαμερικανικό κόσμο (Λατινική Αμερική, Ισπανία και Πορτογαλία) προκειμένου να συμμετάσχουν και να συνδιαλλαγούν με τους ομολόγους τους από την Ελλάδα στις διάφορες προγραμματισμένες δραστηριότητες.

      ***Για να διαβάσετε ολόκληρο το δελτίο τύπου, τα ονόματα των προσκεκλημένων συγγραφέων κτλ., επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του Φεστιβάλ.

Πέμπτη 28 Μαρτίου 2024

Ακόμα μια απλή άσκηση λεξιλογίου

Έχουμε ξαναδεί πώς μπορεί κάποιος να φτιάξει έναν μεγάλο αριθμό ασκήσεων λεξιλογίου χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα τον παρακάτω τρόπο. Στη σημερινή άσκηση έχουμε διάφορες εικόνες οικιακών ζώων που πρέπει να αντιστοιχιστούν με την ονομασία τους. Η εικόνα μεγαλώνει κάνοντας ΚΛΙΚ πάνω της.

Πιθανές ιδέες: λαχανικά, φρούτα, μέρη του σπιτιού, σημεία της πόλης, μεταφορικά μέσα, χρώματα, γεωγραφικοί όροι, μέρη του σώματος, σχολικά αντικείμενα, αθλήματα κτλ.
Στην ιστοσελίδα https://www.1001freedownloads.com/free-cliparts/ υπάρχουν χιλιάδες ελεύθερες εικόνες κάθε τύπου για να εμπλουτίσει κανείς τις ασκήσεις του.

Πέμπτη 21 Μαρτίου 2024

Konstantinos Kavafis - «Ítaca»

Cuando salgas a la ida hacia Ítaca,
pide que sea largo el camino,
lleno de aventuras, lleno de conocimientos.
A los Lestrígones y a los Cíclopes,
al iracundo Poseidón no temas,
tales en tu camino nunca encontrarás,
si elevado permanece tu pensamiento, si elegida
emoción pulsa tu espíritu y tu cuerpo.
A los Lestrígones y a los Cíclopes,
al feroz Poseidón no encontrarás,
si dentro de tu alma no los llevas,
si tu alma ante ti no los eleva.

Pide que sea largo el camino.
Que muchas sean las alboradas estivales
en que con qué contento, con qué gozo
arribes a calas vistas por vez primera;
detente en emporios de Fenicia,
y adquiere las mercancías preciosas,
corales y nácares, ámbar y ébano,
y voluptuosos y variados perfumes,
cuanto más abundantes puedas los voluptuosos perfumes;
ve a ciudades de Egipto, a muchas,
aprende y aprende de los instruidos.

Siempre en tu mente ten Ítaca.
La llegada allí es tu destino.
Pero no apresures en nada el viaje.
Mejor que por muchos años se prolongue;
y, ya viejo, ancles en la isla
rico con cuanto ganaste en el camino,
sin esperar que te dé riquezas Ítaca.

Ítaca te dio el viaje hermoso.
Sin ella no hubieras salido al camino.
Pero no tiene ya que darte.
Y si la encuentras pobre, Ítaca no te engañó.
Así sabio como te hiciste, con tanta experiencia,
comprendieras ya qué significan las Ítacas.

Παρασκευή 8 Μαρτίου 2024

Βιβλίο - «Τα δέντρα πεθαίνουν όρθια» του Αλεχάντρο Κασόνα

Συγγραφέας: Alejandro Casona
Τίτλος πρωτοτύπου: Los árboles mueren de pie
Είδος έργου: Θέατρο
1η έκδοση στην ισπανική γλώσσα: Buenos Aires, 1949
Ελληνικός τίτλος: Τα δέντρα πεθαίνουν όρθια
Μετάφραση: Ιουλία Ιατρίδη
Εκδόσεις: Δωδώνη
Έτος 3ης (παρούσας) έκδοσης: 2021 (1η έκδοση 1977)

Το «ζωτικό ψεύδος» αποτελεί τη βάση του έργου –του παιχνιδιού– που ο συγγραφέας επιχειρεί ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα. Ο συγγραφέας αναζητά την έξαρση σ’ έναν κόσμο αυταπάτης, που θα γιατρέψει την απογοήτευση και τη δυστυχία μιας ανελέητης πραγματικότητας. Ο Μαυρίκιος, ο πρωταγωνιστής, εκφράζει τη σκέψη του δραματουργού με πολύ συγκεκριμένο τρόπο όταν λέει «Για τις αρρώστιες του κορμιού πολλοί ασχολούνται. Αλλά ποιος σκέφτηκε αυτούς που πεθαίνουν χωρίς μιαν ωραία ανάμνηση; Αυτούς που δεν είδαν να πραγματοποιείται ούτε ένα όνειρο;».

Στο έργο αυτό του Κασόνα, που εναρμονίζεται τόσο επιτυχημένα η πραγματικότητα με τη φαντασία ή η αλήθεια με το ψέμα, το βάρος δεν πέφτει μόνο στους χαρακτήρες αλλά και στη βαθύτερη έννοια που θέλει να δώσει ο συγγραφέας, σ’ ένα μήνυμα αισιοδοξίας για την αγάπη και την καλοσύνη.