Τρίτη, 28 Ιουλίου 2015

Suma Gramatical da Língua Portuguesa



A Suma Gramatical da Língua Portuguesa é uma gramática com dois importantes diferenciais: tem amparo em escritores não literários e fundamento filosófico, dirigindo-se tanto ao interessado em conhecer melhor sua própria língua, quanto ao estudioso que pode beneficiar-se de uma abordagem teórica pouco comum. um gramático de sólida formação aristotélico-tomista, ou seja, um autor firmemente comprometido com o rigor lógico, com a precisão conceitual e com a clareza da linguagem.  

Πηγή: http://www.erealizacoes.com.br

Llibre de l'Ordre de Cavalleria


Τρίγλωσση έκδοση ενός από τα περισότερο γνωστά βιβλία του Ramón Llull (1232-1315).

Πηγή: https://benjamins.com/#catalog/books/ivitra.8/main

Σάββατο, 25 Ιουλίου 2015

Χάρτης με τις γλώσσες της Ισπανίας

Στον παρακάτω χάρτη φαίνονται οι γλώσσες και διάλεκτοι που μιλιούνται σήμερα στην Ισπανία κατά περιοχή. Οι αποχρώσεις του μωβ καλύπτουν τη μεγαλύτερη περιοχή από τον βορρά προς τον νότο και αφορούν στις διάφορες ποικιλίες της καστιλιάνικης γλώσσας, που είναι η πιο διαδεδομένη. Με καφέ χρώμα χαρακτηρίζεται η καταλανική, δεύτερη πιο διαδεδομένη γλώσσα, με κόκκινο η αραγωνέζικη, με πράσινο η βασκική, με ανοιχτό μπλε η γλώσσα που μιλιέται στις περιοχές Λεόν και Αστούριας, και με βαθύ μπλε η γαλικιανή. Κάντε ΚΛΙΚ πάνω στον χάρτη για μεγέθυνση.



Σε προσεχή ανάρτηση θα παρουσιάσουμε δείγματα από αυτές τις γλώσσες και διαλέκτους.

Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2015

Παραδοσιακή μουσική των Άνδεων

Όμορφη παραδοσιακή μουσική από τις περουβιανές Άνδεις.

Adolfo Casais Monteiro - A palavra impossível


Ο Adolfo Casais Monteiro (1908-1972) υπήρξε γνωστός Πορτογάλος ποιητής, μυθιστοριογράφος και κριτικός λογοτεχνίας. Γεννήθηκε στο Πόρτο το 1908, σπούδασε ιστορία και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Λισσαβώνας και δίδαξε σε γνωστό κολλέγιο του Πόρτο μέχρι το 1937, όπου παύθηκε για πολιτικούς λόγους. Στη συνέχεια και για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα έβγαζε τα προς το ζην από τη λογοτεχνία, τη μετάφραση και τις εκδόσεις. Το 1954 όμως κατέφυγε στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας, όπου πέρασε τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του διδάσκοντας πορτογαλική λογοτεχνία σε διάφορα βραζιλιάνικα πανεπιστήμια. Το μεγαλύτερο μέρος της ποίησής του είναι αφιερωμένο στην ιστορική περίοδο που έζησε.

A palavra impossível

Deram-me o silêncio para eu guardar dentro de mim
A vida que não se troca por palavras.
Deram-mo para eu guardar dentro de mim
As vozes que só em mim são verdadeiras.
Deram-mo para eu guardar dentro de mim
A impossível palavra da verdade.

Deram-me o silêncio como uma palavra impossível,
Nua e clara como o fulgor duma lâmina invencível,
Para eu guardar dentro de mim,
Para eu ignorar dentro de mim
A única palavra sem disfarce -
A Palavra que nunca se profere.

Τετάρτη, 8 Ιουλίου 2015

Ένα ποίημα του Vasco Cabral


Vasco Cabral (1926-2005), πολιτικός και ποιητής από την Γκινέα-Μπισάου. Υπήρξε ένας από τους αγωνιστές για την ανεξαρτησία της πατρίδας του.

ΑΝΤΙ-ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Η νύχτα ήρθε,
μεταμφιεσμένη σε μέρα,
και μου πρόσφερε το φως,
διάφανο όπως η Αυγή.

Όμως εγώ είπα όχι.

Μετά ήρθε ο όφις
μεταμφιεσμένος σε παρθένο
και μου πρόσφερε τα γυμνά στήθη της και τα χέρια.

Όμως εγώ είπα όχι.

Στο τέλος ήρθε ο Πιλάτος,
μεταμορφωμένος σε Χριστό,
και με μια φωνή ανθρώπινη και γλυκιά
είπε: "αν θελήσεις σου δίνω τον παράδεισο,
αλλά διηγήσου την ιστορία σου".

Όμως εγώ είπα όχι,
όχι, όχι, όχι!

Και συνέχισα Άνθρωπος!
Κι αυτοί συνέχισαν τα όρνεα του φόβου και της σιωπής.

Σάββατο, 4 Ιουλίου 2015

Fray Luis de León - Vida retirada


Las odas del gran poeta español Fray Luis de León (1527-1591) versan sobre lo que debe hacer el ser humano para alcanzar la armonía. En su caso la búsqueda coincide con la búsqueda de Dios.
Aquí tenemos una de sus poesías más bellas:

Vida retirada

¡Qué descansada vida
la del que huye el mundanal ruïdo
y sigue la escondida
senda por donde han ido
los pocos sabios que en el mundo han sido! 5

 Que no le enturbia el pecho
de los soberbios grandes el estado,
ni del dorado techo
se admira, fabricado
del sabio moro, en jaspes sustentado. 10

No cura si la fama
canta con voz su nombre pregonera,
ni cura si encarama
la lengua lisonjera
lo que condena la verdad sincera. 15

¿Qué presta a mi contento
si soy del vano dedo señalado,
si en busca de este viento
ando desalentado
con ansias vivas y mortal cuidado? 20

¡Oh campo, oh monte, oh río!
¡Oh secreto seguro deleitoso!
roto casi el navío,
a vuestro almo reposo
huyo de aqueste mar tempestuoso. 25

Un no rompido sueño,
un día puro, alegre, libre quiero;
no quiero ver el ceño
vanamente severo
de quien la sangre ensalza o el dinero. 30

Despiértenme las aves
con su cantar süave no aprendido,
no los cuidados graves
de que es siempre seguido
quien al ajeno abritrio está atenido. 35

Vivir quiero conmigo,
gozar quiero del bien que debo al cielo
a solas, sin testigo,
libre de amor, de celo,
de odio, de esperanzas, de recelo. 40

Del monte en la ladera
por mi mano plantado tengo un huerto,
que con la primavera
de bella flor cubierto,
ya muestra en esperanza el fruto cierto. 45

Y como codiciosa
de ver y acrecentar su hermosura,
desde la cumbre airosa
una fontana pura
hasta llegar corriendo se apresura. 50

Y luego sosegada
el paso entre los árboles torciendo,
el suelo de pasada
de verdura vistiendo,
y con diversas flores va esparciendo. 55

El aire el huerto orea,
y ofrece mil olores al sentido,
los árboles menea
con un manso ruïdo,
que del oro y del cetro pone olvido. 60

Ténganse su tesoro
los que de un flaco leño se confían:
no es mío ver al lloro
de los que desconfían
cuando el cierzo y el ábrego porfían. 65

La combatida antena
cruje, y en ciega noche el claro día
se torna; al cielo suena
confusa vocería,
y la mar enriquecen a porfía. 70

A mí una pobrecilla
mesa, de amable paz bien abastada
me baste, y la vajilla
de fino oro labrada,
sea de quien la mar no teme airada. 75

Y mientras miserable-
mente se están los otros abrasando
en sed insacïable
del no durable mando,
tendido yo a la sombra esté cantando. 80

A la sombra tendido
de yedra y lauro eterno coronado,
puesto el atento oído
al son dulce, acordado,
del plectro sabiamente meneado. 85