Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2012

Azulejaria, η πορτογαλική τέχνη της κεραμικής


Τα αζουλέζου (azulejo) είναι ζωγραφική σε σμαλτωμένα κεραμικά πλακάκια, που χρησιμοποιούνται για την επένδυση και διακόσμηση τοίχων, προσόψεων και δαπέδων σπιτιών, εκκλησιών, επαύλεων και ανακτόρων. Πρόκειται για μια τέχνη ιδιαίτερα αναπτυγμένη στην Πορτογαλία, με μακρόχρονη παράδοση.







Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2012

Βιβλία - "Historia menor de Grecia" του Pedro Olalla


Μπορείτε να βρείτε πληροφορίες για το βιβλίο στην παρακάτω διεύθυνση: http://lapasiongriega.blogspot.gr/2012/05/historia-menor-de-grecia-de-pedro.html

21ο Διεθνές Συμπόσιο Θεωρητικής και Εφαρμοσμένης Γλωσσολογίας (05-07/04/2013)

Ο Τομέας Θεωρητικής και Εφαρμοσμένης Γλωσσολογίας του Τμήματος Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης δέχεται την υποβολή περιλήψεων για ανακοινώσεις και αναρτημένες ανακοινώσεις (poster) σε σχέση με οποιοδήποτε θέμα άπτεται της θεωρητικής και της εφαρμοσμένης γλωσσολογίας, στο πλαίσιο του 21ου Διεθνούς Συμποσίου Θεωρητικής και Εφαρμοσμένης Γλωσσολογίας που διοργανώνει, στις 5-7 Απριλίου 2013, στη Θεσσαλονίκη.

Οι γλώσσες εργασίας του Συμποσίου είναι η ελληνική και η αγγλική. Περιλήψεις γίνονται δεκτές μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου 2012 (οι περιλήψεις πρέπει να είναι έκτασης μιας σελίδας, συντεταγμένες σε γραμματοσειρά 11 pt και με 2,5 εκατοστά περιθώριο σε κάθε πλευρά) στη διεύθυνση http://linguistlist.org/confcustom/ISTAL21

Η ανακοίνωση της αποδοχής θα γίνει στις 10 Ιανουαρίου 2013, ενώ η λήξη της προθεσμίας εγγραφής των ομιλητών είναι η 1η Φεβρουαρίου 2013.

Για περισσότερες πληροφορίες:
http://www.enl.auth.gr/ISTAL21/index.html

Παρασκευή, 26 Οκτωβρίου 2012

Ισπανοί αρχιτέκτονες στην Αθήνα - Κύκλος διαλέξεων


Η Πρεσβεία της Ισπανίας, το Ελληνικό Ινστιτούτο Αρχιτεκτονικής και το Μουσείο Μπενάκη διοργανώνουν, σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Θερβάντες, τον κύκλο διαλέξεων Πόλη Ευρώπη. Ισπανοί αρχιτέκτονες στην Αθήνα.

Με αυτόν τον κύκλο διαλέξεων η Πρεσβεία της Ισπανίας επιθυμεί να γνωρίσει στην Ελλάδα τις προτάσεις μερικών από τους πιο διακεκριμένους εκφραστές της σύγχρονης ισπανικής αρχιτεκτονικής που χαρακτηρίζονται από την ικανότητα να βρίσκουν λειτουργικές λύσεις ενώ παράλληλα διαφυλάσσουν την προσωπικότητά τους στην αναζήτηση της αρμονίας με το ιστορικό, κοινωνικό και πολιτιστικό πλαίσιο στο οποίο εντάσσουν τα έργα τους.

Οι αρχιτέκτονες και τα γραφεία που προσκλήθηκαν στον κύκλο αυτό, οι Miralles-Tagliabue, Cruz y Ortiz, Alberto Campo Baeza, Juan Navarro Baldeweg και Nieto-Sobejano αποτελούν ένα παράδειγμα αυτής της αρχιτεκτονικής που εισάγει ένα γόνιμο διάλογο με τον περίγυρό της και ένα δείγμα της διεθνούς αναγνώρισης που χαίρει η ισπανική αρχιτεκτονική τις τελευταίες δεκαετίες.

Περισσότερα στην ιστοσελίδα: http://www.ispania.gr/ekdilwseis/diafora/3942-ispanoi-arxitektones

Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2012

España - Académicos piden salvar la cultura clásica de la nueva reforma


****Αναδημοσίευση από το ισπανικό ιστολόγιο La Grecia clásica y su legado

Más de una veintena de miembros de la Real Academia Española (RAE) y de la Real Academia de la Historia (RAH) se han adherido a la carta enviada recientemente al presidente del Gobierno, Mariano Rajoy, por la Sociedad Española de Estudios Clásicos (SEEC) para defender la presencia de los contenidos griegos y latinos en los currículos escolares.

Según la misiva, la reforma legal que impulsa el Ministerio de Educación “representa la muerte real de las enseñanzas clásicas en el sistema educativo de este país”. Entre los firmantes figuran personalidades como los académicos de la Lengua Mario Vargas Llosa, José María Merino,Margarita Salas, Juan Luis Cebrián y Luis María Ansón; los académicos de la Historia Gonzalo Anes, José Ángel Sánchez Asiaín y Carmen Iglesias (que también pertenece a la RAE) y miembros de la SEEC como su presidente de honor, Francisco Rodríguez Adrados.

Todos ellos advierten en la misma al presidente del Gobierno de que, si se llega a aprobar tal y como está el proyecto de reforma, “los resultados serían, entre otros, la desaparición inmediata no solo de una materia instrumental que ha gozado de la máxima aceptación por parte de los alumnos, como es la Cultura Clásica, así como la desaparición virtual del Griego y, en muy breve plazo, del Latín también”.

  También está entre los firmantes el escritor y académico de la Lengua Luis Mateo Díez. “Me parece tan obvio por qué hay que defender la cultura clásica, que hablar de ello me da hasta un poco de grima. Creo que sin esos estudios no se puede tener un acceso razonable al conocimiento del mundo en el que vivimos”, explicaba ayer por teléfono y añadía: “En medio de la revolución tecnológica y la velocidad, sin ese asidero de conocimientos sentiría una extraña sensación de orfandad”.

  El también académico y catedrático de Literatura de la Universidad de Barcelona Francisco Rico entiende que el problema es encontrar el encaje “adecuado de las Humanidades clásicas” en un currículo moderno, y que probablemente este no puede ser el que existía, pero defiende la absoluta necesidad de su presencia.

  En la carta enviada a Rajoy, los especialistas reclaman que se mantenga la asignatura de Cultura Clásica como “materia de oferta obligada” en 3º y 4º de la ESO, pues “es el primer contacto de los alumnos con Mundo Antiguo y la puerta de entrada a estudios posteriores de Latín y Griego”.

Además, reclaman mantener “la optatividad real” del Latín en 4º de ESO y el mantenimiento de Griego como materia obligatoria en la modalidad de Humanidades del bachillerato. “Se trata, a nuestro juicio, de un asunto de interés nacional en el que nos arriesgamos a poner la educación española por detrás de los otros países europeos con los que queremos y debemos compararnos”.

Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2012

Las jarchas




Το βίντεο αυτό παρουσιάζει στα ισπανικά με πολύ εύληπτο τρόπο την ιστορία των jarchas, μικρών στροφών που παρουσιάζονταν στο τέλος αραβικών ή εβραϊκών τραγουδιών της Ισπανίας κατά τη διάρκεια του μεσαίωνα. Πολλές από αυτές τις jarchas παρουσίαζαν στοιχεία της μοσαραβικής γλώσσας, δηλαδή της γλώσσας που μιλιόταν στην Ανδαλουσία κατά τους αιώνες από τον 11ο ως τον 13ο και αποτελούν τα πρώτα δείγματα ισπανικής γλώσσας -αλλά και ισπανικής λυρικής ποίησης- που διαθέτουμε. Η επικρατέστερη άποψη είναι ότι αποτελούσαν λαϊκά τραγούδια της εποχής στα οποία κυριαρχούσε μια γυναικεία φωνή που περιμένει τον αγαπημένο της ή θρηνεί για την απουσία του.

Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2012

Una famosa Cantiga de Amigo


Dentro de la literatura gallegoportuguesa medieval destacan las Cantigas d´Amigo. La famosa cantiga de amigo de Nuno Fernandes Torneol Levad', amigo, que dormides as manhanas frías tiene, según Fuente Cornejo, características de canción de alba, ya que aparecen en ella los motivos del canto de las aves y de la súplica de uno de los amantes:

Levad', amigo, que dormides as manhanas frías;
toda-las aves do mundo d'amor dizían.
     Leda m'and'eu.

Levad', amigo, que dormide-las frías manhanas;
toda-las aves do mundo d'amor cantavan.
     Leda m'and'eu.

Toda-las aves do mundo d'amor dizían;
do meu amor e do voss'en ment'havían.
     Leda m'and'eu.

Toda-las aves do mundo d'amor cantavan;
do meu amor e do voss'i enmentavan.
     Leda m'and'eu.

Do meu amor e do voss'en ment'havían;
vós lhi tolhestes os ramos en que siían.
     Leda m'and'eu.

Do meu amor e do voss'i enmentavan;
vós lhi tolhestes os ramos en que pousavan.
     Leda m'and'eu.

Vós lhi tolhestes os ramos en que siían
e lhis secastes as fontes en que bevían.
     Leda m'and'eu.

Vós lhi tolhestes os ramos en que pousavan
e lhis secastes as fontes u se banhavan.
     Leda m'and'eu.


Esta cantiga de Torneol, aparte de Fuente Cornejo, ha sido considerada como canción de alba por algunos autores como Jeanroy, D. Carolina Michaëlis de Vasconcelos, etc., pero por otros no lo es por falta de los elementos del encuentro nocturno y de la despedida. Lo interesante en la cantiga es que el poeta, aunque mantiene las principales características de las cantigas de amigo, tales como la estructura paralelística y la voz femenina, introduce en su poema novedades como la oposición entre el presente amargo y el pasado feliz, y echa la culpa al amigo que, simbólicamente, tiró los pájaros de sus ramos y secó las fuentes de donde bebían agua, es decir, destruyó el amor.